به گزارش پول نیوز ، من به‌عنوان یک خبرنگار اقتصادی و فردی علاقمند به بازارهای مالی، تعداد نسبتا زیادی از کتاب‌های این حوزه رو مطالعه کردم. اما مشکل عمده من با این کتاب‌ها این بوده که نویسندگان بسیاری از اون‌ها اساتید دانشگاه‌ها بودند. مزیت این کتاب‌ها در اینه که دانش‌های تئوریک و مقدماتی لازم درباره بازارها و ابزارهای مالی رو در اختیارم می‌دادن؛ اما جالی خالی یک چیز همیشه حس می‌شد؛ تجربه عملی. بعد از مطالعه مجموعه دوجلدی سرمایه‌گذار پیشرو، خصوصا در جلد دوم، این حلقه مفقوده رو پیدا کردم. بنابراین کنجکاو شدم تا نویسنده این مجموعه و کتاب‌های دیگر اون رو بشناسم. سرانجام امروز این فرصت به‌دست داد تا در دفتر آقای دومان سهند با ایشون مصاحبه کنم.
آقای سهند دنیای سرمایه‌گذارها چه شکل و شمایلی داره؟
سلام به شما و به مخاطبان این رسانه. دنیای سرمایه‌گذارها یک دنیای کاملا متمایز از دنیای افراد دیگر نیست. یادمه در یکی از مصاحبه‌های دیگرم به این موضوع اشاره کردم که همه ما از بدو تولد و در زمان شیرخوارگی، در حال سرمایه‌پذیری و دریافت غذا و انرژی هستیم؛ و در سال‌های بعد و دهه‌های بعدی زندگی، سرمایه‌هایی رو که دریافت کردیم، در قالب انرژی، زمان، ایده‌ها، کار و پول، در جاهای دیگه سرمایه‌گذاری می‌کنیم. بنابراین دنیای سرمایه‌گذارها دقیقا همون دنیای شماست.
برای ما از دوران کودکی و نوجوانی و سوابق تحصیلی‌تون بگید
من سال ۱۳۶۱ در تبریز به دنیا اومدم و در سه‌سالگی همراه خانواده به تهران اومدیم و دوران کودکی و نوجوانی من در این شهر گذشت. در فضای خانوادگی ما، سخت‌کوشی، نظم و اعتبار اجتماعی اهمیت زیادی داشت و فکر می‌کنم این موضوع از همون سال‌های اول روی شخصیت و نوع نگاه من تاثیر داشت.
دوران مدرسه رو در مدارس تهران گذروندم و از همون سال‌های نوجوانی به موضوعات تحلیلی علاقه داشتم. در المپیادهای ریاضی و شیمی هم موفقیت‌هایی داشتم که برای خودم تجربه مهمی بود. در ۱۸ سالگی هم با اینکه در دو رشته مهندسی عمران و مهندسی متالورژی قبول شده بودم، تصمیم گرفتم مسیر دیگه‌ای رو انتخاب کنم و وارد بازار کار و دنیای معامله‌گری شدم.
شنیدم که مدتی به‌عنوان روزنامه‌نگار اقتصادی مشغول به کار بودید. این دوره چه درس‌های برای شما داشت؟
فعالیت روزنامه‌نگاری اقتصادی من از سال ۸۹ و در همکاری با نشریه «تجارت گردشگری» شروع شد. بعد از اون، به‌تدریج تمرکزم بیشتر روی بازارهای پولی و سرمایه قرار گرفت و از ابتدای دهه ۹۰ وارد فضای جدی‌تر روزنامه‌نگاری اقتصادی شدم. در ماهنامه «دنیای تجارت» به‌عنوان دبیر تحریریه و سردبیر فعالیت داشتم و بعد در روزنامه «بهار» هم به‌عنوان خبرنگار اقتصادی و با تمرکز روی گزارش‌های تحلیلی کار کردم. در روزنامه «شرق» هم برای گزارش‌های اقتصادی جایزه بهترین گزارش اقتصادی وزارت ارشاد رو دریافت کردم و مدتی بعد به‌عنوان دبیر سرویس اقتصادی روزنامه «وقایع اتفاقیه» فعالیت داشتم.
این دوره برای من فقط یک دوره شغلی نبود. روزنامه‌نگاری اقتصادی باعث شد با آدم‌های زیادی از بخش‌های مختلف اقتصاد از نزدیک در ارتباط باشم. از طرف دیگه، دنیای روزنامه‌نگاری باعث شد با سبک‌های مختلف نوشتن آشنا بشم و بعدها وقتی وارد فضای تالیف کتاب شدم، این تجربه برام بسیار کاربردی بود.
چی شد که مطبوعات رو به‌عنوان مقصدی برای سرمایه‌گذاری انتخاب کردید؟
من مطبوعات رو فقط به‌عنوان یک صنعت رسانه‌ای نمی‌دیدم. به نظرم رسانه می‌تونه روی فرهنگ، اقتصاد و حتی شکل‌گیری افکار عمومی تاثیر بذاره و از طرف دیگه صنعتی سودآور باشه. به‌همین‌دلیل بعد از سال‌ها فعالیت در روزنامه‌نگاری اقتصادی، خودم هم در برخی پروژه‌های مطبوعاتی و رسانه‌ای سرمایه‌گذاری کردم. سرمایه‌گذاری در ماهنامه «آینده روشن»، ماهنامه ادبی و هنری «اکسیر»، روزنامه «آسمان آبی» و روزنامه «وقایع اتفاقیه» از جمله این موارد بود.
یکی از ویژگی‌های برجسته شما در دنیای کارآفرینی و سرمایه‌گذاری، تنوع بسیار بالای عرصه‌های سرمایه‌گذاریه. سینما، موسیقی، رستوران و کافه و تاسیس شرکت‌های مختلف. به‌طور خلاصه کمی از هر عرصه و دلیل یا نحوه ورودتون بگید
اگر بخوام از حوزه فرهنگ شروع کنم، سینما و موسیقی از بخش‌هایی بودن که به‌مرور واردشون شدم. در سینما در فیلم «مرمت» به کارگردانی محمدرضا رسولی و فیلم سینمایی «دابلند» به کارگردانی ابراهیم ابراهیمیان سرمایه‌گذاری کردم. در موسیقی هم با گروه «کیارش و پیمان» همکاری و سرمایه‌گذاری داشتم و پروژه موزه موسیقی گروه «مادو» هم یکی دیگه از تجربه‌های من در این حوزه بود.
در صنعت پذیرایی هم تجربه‌های مختلفی داشتم؛ از کافه و رستوران گرفته تا هتل. در کافه «آس» سرمایه‌گذاری کردم و در پروژه‌هایی مثل رستوران کاوانی، علاوه‌بر سرمایه‌گذاری، در طراحی کانسپت و هویت بصری هم نقش داشتم. رستوران شمس‌العماره و رستوران دنیز هم از تجربه‌های دیگر من در این حوزه بودن. در ادامه، سرمایه‌گذاری در «هتل ستاره کیش» هم به این مجموعه تجربه‌ها اضافه شد.
در کنار این‌ها، در راه‌اندازی و مدیریت مجموعه‌های اقتصادی مختلف هم تجربه‌هایی به‌دست آوردم. تاسیس و سرمایه‌گذاری در شرکت‌های «سرمایه‌گذاری پیشرو دومان»، «تمدن برتر»، «عدالت برتر»، «سیر گشت»، «پرواز آریایی»، «اریکه فارسی» و «فناوری پیشرو» از همین گروه بودن.
چطور وارد دنیای نویسندگی شدید؟
بعد از سال‌ها تجربه در فضای اقتصادی، از بحران‌های مالی، شکست‌ها و موفقیت‌ها درس‌های زیادی گرفتم. همیشه این دغدغه رو داشتم که بخشی از این تجربه‌ها رو با دیگران، به‌خصوص نسل جوان، به اشتراک بذارم. از طرف دیگه، در سال‌های فعالیت حرفه‌ای، تحقیقات گسترده‌ای درباره شاخه‌های مختلف فناوری‌های مالی در سطح جهان انجام دادم و در رویدادهای مختلف فین‌تک هم شرکت می‌کردم. به‌مرور احساس کردم این مجموعه تجربه و تحقیق می‌تونه در قالب کتاب منسجم بشه.
مجموعه دوجلدی سرمایه‌گذار پیشرو به چه موضوعاتی اختصاص داره؟
مجموعه «سرمایه‌گذار پیشرو؛ شخصیت ثروت‌ساز» بیشتر از اینکه یک کتاب درباره خریدوفروش دارایی باشه، درباره شخصیت و ذهنیت سرمایه‌گذاره. در جلد اول، تمرکز زیادی روی این موضوع دارم که موفقیت مالی فقط به تحلیل نمودارها و فرمول‌های اقتصادی وابسته نیست. بخش مهمی از تصمیم‌های مالی ما تحت تاثیر روان‌شناسی، احساسات، ترس‌ها و سوگیری‌های شناختی قرار داره.
در جلد دوم اما نگاه من بیشتر به بحران، شکست و بازگشت بعد از شکست معطوف شده. در شرایط واقعی بازارها همیشه شرایط طبق برنامه پیش نمی‌ره و ممکنه فرد با بحران اقتصادی، بدهی و حتی از دست رفتن اعتبار مواجه بشه. به‌نظرم مهمه که شکست مالی رو با سقوط شخصیت حرفه‌ای یکی ندونیم. در این جلد، درباره تامین مالی از طریق سرمایه‌گذاران فرشته و کرادفاندینگ، ذهنیت نسل‌های جدید، آینده‌نگاری مالی، هوش مصنوعی و نوروساینس و همچنین بازیابی اعتبار حرفه‌ای بعد از بحران صحبت کردم.
چرا نئوبانک‌ها؟ چی شد که این موضوع رو برای نگارش کتاب بانکداری آینده انتخاب کردید؟
یکی از دلایلی که سراغ نئوبانک‌ها رفتم، مشاهده مشکلات و هزینه‌های ساختار سنتی بانکداری در ایران بود؛ صف‌های طولانی، فرایندهای کاغذی، هزینه‌های عملیاتی بالا و وابستگی شدید به شعب فیزیکی. از طرف دیگه، رشد نئوبانک‌های بین‌المللی نشون می‌داد که فناوری می‌تونه رابطه مشتری و بانک رو کاملا تغییر بده. برای همین به‌نظرم رسید این تحول نیاز به یک بررسی جدی و منسجم داره.
در کتاب «بانکداری آینده؛ روایت تحول از شعب فیزیکی تا نئوبانک‌ها» سعی کردم این تغییر رو از جنبه‌های مختلف بررسی کنم؛ از تاریخ تحول پول گرفته تا معماری فنی نئوبانک‌ها، بانکداری باز، هوش مصنوعی، اعتبارسنجی خودکار، تجربه کاربری و چالش‌های مقرراتی. هدفم این بود که مخاطب فقط با یک تعریف ساده از نئوبانک مواجه نشه، بلکه بفهمه پشت این مدل جدید چه زیرساخت و چه تغییر بزرگی در نظام مالی قرار داره.
کتاب بانکداری کریپتو دقیقا در چه موردیه و این کتاب مناسب چه کسانیه؟
«بانکداری کریپتو» درباره نقطه اتصال فناوری‌های رمزنگاری، بلاک‌چین و نظام بانکیه. چیزی که برای من اهمیت داشت این بود که رمزارزها رو نه فقط از زاویه هیجانات بازار و قیمت دارایی‌ها، بلکه به‌عنوان بخشی از تحول زیرساخت‌های مالی بررسی کنم. در این کتاب درباره بلاک‌چین، فناوری دفترکل توزیع‌شده، قراردادهای هوشمند، توکنیزه‌سازی دارایی‌های واقعی، احراز هویت، مبارزه با پولشویی و ارزهای دیجیتال بانک مرکزی صحبت کردم.
الان به چه کارهایی مشغول هستید؟
در حال حاضر تمرکز اصلی من بیشتر روی انتقال تجربه و منتورینگ سرمایه‌گذاریه. بعد از سال‌ها فعالیت در بازار و تجربه حوزه‌های مختلف، فکر می‌کنم انتقال تجربه به نسل جدید کارآفرین‌ها و سرمایه‌گذارها می‌تونه به اندازه فعالیت مستقیم اقتصادی اهمیت داشته باشه. در این مسیر، سعی می‌کنم تجربه‌هایی رو که در طول سال‌ها به‌دست آوردم، در اختیار افرادی قرار بدم که در ابتدای مسیر هستن یا برای تصمیم‌های مهم سرمایه‌گذاری و کارآفرینی نیاز به یک نگاه بیرونی دارن.
البته تحقیقاتم رو هم ادامه می‌دم و حوزه‌هایی که به فناوری‌های مالی، کارآفرینی و آینده سرمایه‌گذاری مربوط می‌شن همچنان برام جذاب هستن. طبیعتا وقتی تحقیق و مطالعه ادامه داشته باشه، ایده‌های تازه هم شکل می‌گیرن. بنابراین این احتمال وجود داره که در آینده کتاب‌های دیگه‌ای در جنبه‌های مختلف دنیای کارآفرینی، سرمایه‌گذاری و فناوری‌های نوین مالی بنویسم. برای من نوشتن در واقع ادامه همون مسیریه که از روزنامه‌نگاری، سرمایه‌گذاری و تحقیق شروع شد و امروز در قالب کتاب و انتقال تجربه ادامه پیدا کرده.
آژانس خلاقیت کوانتا