دیدار رئیس کمیته امداد با مدیرعامل بانک صنعت و معدن

به گزارش پول نیوز ، به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، سعید زارع‌زاده، معاون برنامه‌ریزی و بودجه کمیته امداد امام خمینی(ره) در یادداشتی تاکید کرد:

به مناسبت روز فناوری اطلاعات (IT) ، در حالی که جهان در حال گذار به عصر دیجیتال است، باید صادقانه بپذیریم که عدالت اجتماعی در قرن بیست و یکم، بدون بهره‌گیری از «تکنولوژی‌های پیشرو» محقق نخواهد شد. فناوری اطلاعات دیگر تنها ابزاری برای سرعت بخشیدن به امور اداری نیست، بلکه امروز به عنوان «کلید اصلی» برای گشودن گره‌های پیچیده اجتماعی و ریشه‌کنی فقر عمل می‌کند.

در مسیر تکامل نظام حمایتی کشور، ما امروز نیازمند تغییر پارادایم در مواجهه با معضل فقر هستیم. اگرچه کمک‌های معیشتی در کوتاه‌مدت، ضرب‌الجل‌های بقای اقشار آسیب‌پذیر را مدیریت می‌کند، اما حقیقت این است که «فقر» با توزیع کالاهای اساسی ریشه‌کن نمی‌شود؛ بلکه تنها با «توانمندسازی پایدار» و «استقلال مالی» است که می‌توان فرد یا خانواده‌ای را برای همیشه از چرخه محرومیت خارج کرد.

ما در کمیته امداد، با نگاهی به آینده، باید از مدل‌های سنتی عبور کرده و به سوی «نوآوری‌های کلیدی» حرکت کنیم. در این راستا، پنج محور راهبردی را پیشنهاد می‌کنیم که در قلب هر یک از آن‌ها، فناوری اطلاعات به عنوان موتور محرک قرار دارد:

نخست، شخصی‌سازی مسیر خروج از فقر:
ما باید بپذیریم که هر خانواده، یک دنیای متفاوت است. رویکردهای یکسان برای همه دیگر کارآمد نیست. با بهره‌گیری از هوش مصنوعی (AI) و تحلیل داده‌های کلان (Big Data) ، باید برای هر خانواده یک «نسخه اختصاصی توانمندسازی» بنویسیم؛ مسیری که بر اساس ظرفیت‌های واقعی و نیازهای چندبعدی آن خانوار طراحی شده و به طور مستمر پایش شود.

دوم، مدیریت پیش‌دستانه و پیش‌بینی هوشمند:
هدف ما نباید تنها پاسخ به فقر باشد، بلکه باید «پیش‌بینی فقر» باشد. با استقرار داشبوردهای یکپارچه مدیریتی و مدل‌های پیش‌بینی هوشمند، می‌توانیم نقاط بحرانی و خانواده‌های در معرض خطر را شناسایی کنیم و پیش از آنکه یک خانواده به زیر خط فقر سقوط کند، مداخلات پیشگیرانه را آغاز نماییم.

سوم، پیوند تولید خرد با بازارهای مدرن:توانمندسازی بدون بازار، توهم است. برای اینکه تولیدات خرد خانواده‌های تحت پوشش به درآمد پایدار تبدیل شود، نیاز به یک «بازار ملی توانمندسازی» داریم. پلتفرم‌های دیجیتال مبتنی بر بلاک‌چین و تجارت الکترونیک، می‌توانند زنجیره‌ی واسطه‌ها را قطع کرده و تولیدکننده خرد را مستقیماً به مصرف‌کننده متصل کنند تا عزت و استقلال مالی، جایگزین وابستگی به کمک‌ها شود.
‌
چهارم، نهادینه‌سازی نوآوری اجتماعی:
مسائل پیچیده اجتماعی با روش‌های قدیمی حل نمی‌شوند. ما نیازمند «آزمایشگاه‌های نوآوری اجتماعی» در سطح استان‌ها هستیم؛ محیط‌هایی که در آن با بهره‌گیری از ابزارهای دیجیتال همکاری (Collaborative Tools) و مشارکت دانشگاه‌ها و استارت‌آپ‌ها، ایده‌های نو در مقیاس کوچک تست شده و پس از اثبات اثربخشی، در سطح ملی اجرا شوند.
‌
پنجم، تحول در تأمین مالی؛ از بودجه به سرمایه‌گذاری:
برای تأمین منابع اشتغال، باید از مدل‌های سنتی بودجه‌ای به سمت «تأمین مالی نوآورانه» حرکت کنیم. ابزارهایی نظیر فین‌تک (FinTech)، اوراق وقف دیجیتال و سرمایه‌گذاری‌های اثرگذار (Impact Investing)، می‌توانند سرمایه‌های خرد مردمی را به گونه‌ای سازماندهی کنند که علاوه بر بازدهی مالی، بازدهی اجتماعی (خروج افراد از فقر) را نیز تضمین نمایند.
‌
سخن پایانی
در روز فناوری اطلاعات، باید متوجه شویم که «شکاف دیجیتال» می‌تواند به «شکاف اجتماعی» منجر شود. بنابراین، هدف نهایی ما، تنها کاهش آمارهای تخطی از خط فقر نیست، بلکه دستیابی به «خروج پایدار از محرومیت با عزت» از طریق دموکراتیزه کردن دسترسی به فناوری و فرصت‌هاست.
‌
اگر بتوانیم این پنج نوآوری را در قالب یک منظومه یکپارچه اجرا کنیم، به نتایجی چون ارتقای کرامت انسانی، تقویت سرمایه اجتماعی و حکمرانی شفاف دست خواهیم یافت. با نوآوری هوشمند و مشارکت همگانی، می‌توانیم آینده‌ای عادلانه‌تر را برای همه بسازیم.