پول نیوز، ابوالفضل بهمنی* - ثبت املاک سابقه ای طولانی دارد و قديمی ترين سندی که در اين مورد از حفاری های تلو بدست آمـــده است . مربوط به شهر دودونگی که در کشور کلده است . اين سند نقشه شهردو دونگی را در حـــــدود چهار هزار سال قبل از ميلاد نشان ميدهد که اراضی آن به قطعات ذوزنقه ، مربع و مثلث تقسيم شده است.
داريوش گفت تا جمهوری های يونانی را در آسيای صغير مميزی واراضی مزروعی را با قيد مساحت و اضلاع در دفاتر دولتی ثبت نمايند. در روم قديم هم پادشاه وقت دستور داد تمام اراضی مزروعی و متعلقات آنها و حقوق ارتفاقی آنها دراملاک مجاور در دفتر مخصوصی ثبت شود و هر چهار سال يک مرتبه درآن دفتر تجديد نظر بعمل آيد و تغييراتی که در آن مدت در وضع املاک حاصل شده است قيد گردد.   در روم و آتن دونوع ثبت وجود داشت ثبت عمومی وثبت مالی . ثبت عمومی به منظور تعيين آمار افراد وميزان دارايی آنان بکار ميرفت وبه همين جهت املاک هر فرد و قيمت آن معيين مي شد.   ثبت مالی برای اخذ ماليات بود و مساحت هر ملک وحدود ان ووضع ملک (مزروعی ،جنگل و....) و نام مالک و مجاورين را بر پلاکهای مسی حک ميکردند ونقشه املاک را در دو نسخه تهيه يکی را به مرکز ميفرستاندتادر دفترراکدامپراطوری بايگانی شود وديگری را در دفتر راکد مستملکات حفظ ميکردند.وچون مهندسين رومی مستخدم دولت بوده ثبت رومی ها رسمی ودر دادگاههامعتبر ودارای سنديت بوده است.   در ايران به دستورانوشيروان ثبت معاملات نزد قضات و در دفاترآنان انجام ميشد . در عهد صفويه مرجعی به نام ديوانخانه تاسيس شد که يک نفر قاضی شرع درآنجا به کار معاملات تنظيم اسناد وعقدنامه وطلاق نامه می پرداخت واسناد ومعاملات را مهر ودر دفتر مخصوصی ثبت ميکرد . در کاروانسراها نيزدفاتری به نام دفتر تجارت بود که معاملات تجار در آن ثبت ميکردند واين دفتر نزد محاکم دارای اعتبار بود.