
چاتهام هوس موسسه سیاسی فعال در امور بین الملل که در لندن قرار دارد، اعلام کرده است که با توجه به شرایط فعلی، اقتصاد جهانی تنها یک هفته می تواند در برابر این قبیل تحولات و چالش های گسترده روند معمول فعالیت های خود را حفظ کند. شرایط شکننده اقتصاد جهانی، آن را در برابر شوک های پیش بینی نشده به شدت آسیب پذیر کرده است. در نتیجه، بیش از 30 درصد از تولید ناخالص داخلی کشورهای توسعه یافته به ویژه در بخش تولیدی و گردشگری می تواند تحت تاثیر بحران قرار گیرد.
بر اساس ارزیابی این موسسه شیوع بیماری سارس طی سال 2003، هزینه ای 60 میلیارد دلاری برابر با 2 درصد از تولید ناخالص داخلی شرق آسیا را برای این قاره در پی داشت. بر اساس گزارش بانک جهانی، در ماه های پس از فاجعه سونامی و بحران هسته ای ژاپن، تولید صنعتی جهان به میزان 1.1 درصد کاهش پیدا کرد. ابرهای خاکستر آتشفشانی در سال 2010 نیز هزینه ای 5 تا 10 میلیارد یورویی برای اتحادیه اروپا به همراه داشت و برخی از شرکت های هواپیمایی و مسافرتی را در آستانه ورشکستگی قرار داد.
به اعتقاد آلیسون وارهرست مدیر اجرایی شرکت تحلیل خطر میپل کرافت، می توان از تجربه های گذشته آموزه های سودمندی را فرا گرفت و انعطاف پذیری بیشتری را برای مدت زمان طولانی در برابر بحران ایجاد کرد. اما این مساله تا زمانی که دولت ها و فعالان تجاری آمادگی خود را افزایش نداده و زنجیره های تامین که در زمان بحران دچار آسیب جدی نشوند را مورد استفاده قرار ندهند، امکان پذیر نمی باشد.
هزینه ها زمانی که میزان تولید و یا شرایط حمل و نقل دچار مشکل می شوند به سرعت افزایش پیدا کرده که این مساله می تواند به تهدیدی جدی در تامین آب، مواد غذایی، انرژی و شبکه ارتباطات منجر شود. بدون شک در صورت اختلال طولانی مدت، برخی فعالیت های تجاری مجبور به کاهش سرمایه گذاری و مشاغل خود بوده و یا حتی با تعطیلی کامل مواجه می شوند. در نتیجه، موارد این چنینی منجر به کاهش دائمی میزان رشد کشورها خواهد شد.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما