به گزارش پول نیوز ، در ساختار توسعه منطقه‌ای، مناطق آزاد اقتصادی به عنوان کاتالیزورهای رشد شناخته می‌شوند که هدف نهایی آن‌ها فراتر از جذب سرمایه و ایجاد زیرساخت‌های بندری، بازتعریف زیست‌بوم اقتصادی جوامع پیرامونی است.
در مورد منطقه آزاد چابهار، سیاست‌های حمایتی از معیشت شهروندان، فراتر از ایجاد فرصت‌های شغلی ساده، به سمت ایجاد یک زنجیره ارزش محلی حرکت کرده است که هدف آن گذار از اقتصاد سنتی و وابسته به ماهیگیری و کشاورزی محدود به یک اقتصاد متنوع و مقاوم است.
این تحول معیشتی مستلزم ایجاد پیوند میان ظرفیت‌های بزرگ بین‌المللی منطقه و توانمندی‌های خرد و متوسط ساکنان بومی است تا از شکاف میان رشد کلان اقتصادی و رفاه محلی جلوگیری شود.
در همین زمینه به تازگی سازمان منطقه آزاد چابهار در راستای حمایت از معیشت شهروندان و تسهیل دسترسی خانوارها به کالاهای اساسی، مرحله نخست عرضه برنج با قیمت کارخانه را با همکاری واحدهای فرآوری و بسته‌بندی برنج فعال در منطقه و هماهنگی دهیاری روستای تیس آغاز کرد. این اقدام با هدف تأمین نیازهای اساسی شهروندان و بهره‌گیری از ظرفیت بخش خصوصی برای عرضه محصول با قیمت مناسب‌تر انجام شده است.
اجرای این برنامه با همکاری دهیاری روستای تیس و واحدهای مشارکت‌کننده انجام شده است تا امکان عرضه مستقیم محصول و دسترسی آسان‌تر شهروندان به برنج فراهم شود. تقویت تعامل با فعالان اقتصادی و مجموعه‌های محلی می‌تواند زمینه اجرای برنامه‌های مشابه را در سایر نقاط منطقه نیز فراهم کند.
یکی از اصلی‌ترین ارکان حمایت از معیشت در چابهار، تغییر ماهیت بازار کار از فعالیت‌های فصلی و ناپایدار به فعالیت‌های مستمر صنعتی و خدماتی است.
با توسعه زیرساخت‌های بندری و مناطق ویژه، طیف وسیعی از مشاغل جدید در حوزه‌های لجستیک، خدمات بندری، حمل و نقل و صنایع فرآوری ایجاد شده است که مستقیماً ظرفیت پذیرش نیروی کار بومی را افزایش می‌دهد.
این تغییر الگو باعث می‌شود که امنیت شغلی شهروندان از حالت وابسته به شرایط جوی یا فصلی خارج شده و به سمت ثبات درآمدی حرکت کند.
همچنین، حمایت از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط که در زنجیره تأمین فعالیت می‌کنند، باعث شده است که سرمایه‌های خرد محلی بتوانند در چرخه اصلی اقتصاد منطقه مشارکت داشته باشند و از حاشیه شدن اقتصاد بومی جلوگیری شود.
حمایت از معیشت بدون توجه به ارتقای مهارت‌های شغلی، تنها به معنای ایجاد مشاغل کم‌مهارت و گذرا خواهد بود. لذا، تمرکز بر توسعه مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای و هم‌راستا کردن برنامه‌های آموزشی با نیازهای صنعتی منطقه، یکی از راهبردهای کلیدی برای تضمین معیشت پایدار است.
با توانمندسازی جوانان بومی در حوزه‌های تخصصی نظیر مدیریت لجستیک، مهندسی دریایی و فناوری‌های نوین، منطقه آزاد چابهار تلاش می‌کند تا از تبدیل شدن ساکنان به مشاهده‌گران رشد اقتصادی به تبدیل شدن آن‌ها به بازیگران اصلی این رشد اطمینان حاصل کند.
این رویکرد، نرخ بیکاری را نه تنها از طریق ایجاد کار، بلکه از طریق افزایش ارزش افزوده نیروی کار محلی کاهش می‌دهد.
معیشت تنها به میزان درآمد نیست، بلکه به توانایی خرید خدمات باکیفیت و دسترسی به رفاه نیز بستگی دارد. حمایت‌های منطقه‌ای در چابهار شامل تقویت زیرساخت‌های بهداشتی، آموزشی و رفاهی است که به طور غیرمستقیم هزینه‌های زندگی را مدیریت کرده و سطح رفاه عمومی را ارتقا می‌دهد.
بهبود وضعیت زیرساخت‌های شهری و دسترسی به خدمات عمومی، باعث می‌شود که ارزش سرمایه‌های محلی حفظ شده و توانایی شهروندان برای سرمایه‌گذاری در فعالیت‌های تولیدی افزایش یابد.
در واقع، ایجاد یک زیست‌بوم شهری مطلوب، انگیزه ساکنان را برای ماندگاری در منطقه و مشارکت فعال در پروژه‌های توسعه‌ای دوچندان می‌کند و از مهاجرت معیشتی جمعیت جوان به سایر نقاط کشور جلوگیری می‌نماید.
یکی از چالش‌های بزرگ مناطق آزاد، خطر ایجاد “جزایر اقتصادی” است که در آن فعالیت‌های بزرگ بین‌المللی کاملاً از اقتصاد محلی جدا هستند.
راهبرد حمایت از معیشت در چابهار بر پایه شکستن این مرزها استوار است. با تشویق صنایع بزرگ به استفاده از مواد اولیه محلی و استفاده از خدمات تامین‌کنندگان بومی، یک گردش مالی داخلی ایجاد می‌شود که منافع حاصل از تجارت بین‌المللی را به طور مستقیم به جیب شهروندان منطقه منتقل می‌کند.
این رویکرد، باعث می‌شود که رشد اقتصادی منطقه، رشد معیشتی و رفاهی جامعه بومی را به همراه داشته باشد و از ایجاد شکاف‌های اجتماعی ناشی از نابرابری اقتصادی جلوگیری شود.
حمایت از معیشت شهروندان در منطقه آزاد چابهار، یک فرآیند چندبعدی است که از ایجاد شغل ساده فراتر رفته و به سمت خلق یک اقتصاد پایدار، دانش‌بنیان و فراگیر حرکت می‌کند.
بیشتر بخوانید:پیاده‌سازی مفاهیم بندر هوشمند در منطقه آزاد چابهار / بهینه‌سازی زنجیره تأمین و لجستیک چابهار بر پایه هوش مصنوعی
موفقیت این منطقه در تبدیل شدن به یک قطب تجاری جهانی، مشروط به آن است که این رشد اقتصادی با ارتقای سطح دانش، تنوع‌بخشی به درآمدها و بهبود همیشگی کیفیت زندگی ساکنان بومی همراه باشد تا چابهار نه تنها یک گلوگاه تجاری، بلکه یک کانون رفاه و توسعه انسانی در جنوب کشور باشد.
آژانس خلاقیت کوانتا