به گزارش پول نیوز ، فراتر از تخریب فیزیکی، صنعت فولاد کشورمان با بحرانهای ساختاری و نیروی انسانی روبروست. گزارشها از استان سیستان و بلوچستان و سایر قطبهای صنعتی حاکی از آن است که کارگران فولاد با عدم قطعیت شغلی شدیدی روبرو هستند. رکود اقتصادی، تورم، و کمبود نقدینگی برای تأمین مواد اولیه (مانند کنسانتره و گندله) باعث شده بسیاری کارخانههای نورد غیرمتمرکز و ذوب با ظرفیت کمتر از 50 درصد کار کنند. در مقایسه با 2021 که صنعت فولادمان با رشد تولید آهن اسفنجی به دنبال خودکفایی بود، اکنون زنجیره تأمین داخلی به دلیل قطعیهای مکرر برق و گاز و فرسودگی ماشینآلات تضعیف شده. این شرایط باعث شده مدیران ارشد با چالش حفظ نیروی کار ماهر (Skilled Labor) روبرو شوند، زیرا مهاجرت نخبگان متالورژی از ایران شتاب گرفت. در ماههای آینده، نرخ بیکاری در استانهای صنعتی مانند اصفهان و خوزستان به دلیل تعدیل نیرو در شرکتهای پیمانکاری فولاد افزایش مییابد. این وضع، بازسازی زیرساختهای تخریبشده را از نظر زمانی و مالی به تاخیر خواهد انداخت و ایران را برای سالها از رسیدن به اهداف برنامه بیستم توسعه (چشمانداز تولید 55 میلیون تن) عقب میاندازد.
| شاخص کمی ملموس | مقدار فعلی/پایه | مقدار پیشبینی/هدف | واحد اندازهگیری | بازه زمانی | درصد تغییر/وضعیت | منطقه/بازار هدف | سطح قطعیت/ریسک |
| ظرفیت کارخانههای نورد غیرمتمرکز | 100 درصد | کمتر از 50 درصد | درصد بهرهبرداری | 2026 | 50 درصد- | سیستان / اصفهان | قطعی |
| هدف تولید برنامه بیستم توسعه | 55 میلیون تن | نامشخص | تن فولاد | 2026 | عقبافتادگی | ایران | قطعی |
| نرخ مهاجرت نخبگان متالورژی | 100 | 180 | شاخص مهاجرت | 2026 | 80 درصد+ | ایران | بالا |
| قطعیهای انرژی (برق و گاز) | 100 | 250 | ساعت قطعی | تابستان 2026 | 150 درصد+ | ایران | قطعی |
منبع: Financial Tribune, Iran Focus
آژانس خلاقیت کوانتا