همشهری آنلاین: مدرسه‏ ها هم با پیشرفت فناوری تغییر می‏ کنند. مکتب‏خانه‏ های بدون میز و نیمکت دیروز با کلاس‏ های امروزی آن قدر تفاوت دارند که اصلاً نمی‏ شود تصور کرد هر دو برای یک هدف به وجود آمده اند.


انواع کامپیوتر و فناوری‏ ها مدرسه ‏ها را به محیطی جذاب تبدیل کرده و باعث شده تغییراتی اساسی در ساختار آموزشی نیز به وجود بیاید. شاید تا چند سال دیگر در دنیا از محیط خشک و ساده کلاس‏ های درس خبری نباشد و به جایش فناوری و علم از در و دیوار کلاس‎ها بالا برود! به این ترتیب دیگر بهانه ‏ای برای درس نخواندن وجود نخواهد داشت، نه؟!

به خدا زمان ما از این چیزها نبود! گچ را به یک نخ می ‏بستیم و سر دیگر نخ را روی نقطه ای بر تخته ثابت نگه می د اشتیم و دستمان را مثل پرگار می‏چرخاندیم تا یک دایره صاف بکشیم و معلم رویش زوایا را توضیح بدهد. اما حالا تخته سیاه‏هایی به وجود آمده که با فشاردادن یک دکمه، شکل دلخواه را با دقت برایتان رسم می کند.

این تخته‏ها انواعی دارند؛ مثلاً یک نوع پیشرفته تخته سیاه‏های دیجیتالی، توانایی وصل شدن به اینترنت و نرم‏افزارهای مختلف را دارد. با حرکت انگشت می‏توان روی این تخته شکل کشید و نوشت. به علاوه کلیه اطلاعات ثبت شده روی تخته را می‏توان با لمس یک دکمه به چاپگر فرستاد تا دانش‎آموزان بعداً بتوانند آنها را مطالعه کنند.

حتی در بعضی مدارس پیشرفته، تخته سیاه به لپ‏تاپ‏های روی میز دانش‏آموزان وصل است تا بتوانند از پای میز اشکالاتشان را برطرف کنند. این انقلاب در کلاس‏های درس از زمانی به وجود آمد که معلمان به فکر افتادند تا از ابزارهای چندرسانه ای برای آموزش استفاده کنند؛ مثلاً تهیه جزوه درسی با نرم‏افزارهایی مثل «پاورپوینت» و همراه با اشکال و مثال‏های مختلف و جذاب و نمایش دادن در کلاس به صورت ویدئوپروجکشن؛ اتفاقی که باعث شکل‏گیری مدارس هوشمند در دنیا شد.



کار با کامپیوتر و نوشتن تکالیف به وسیله آن یکی از ویژگی‏های رایج مدرسه‏های امروزی است. به دلیل فراگیر شدن کامپیوتر و اینترنت در زندگی مردم دنیا، کمتر مدرسه‏ای است که اثری از ورود تکنولوژی به آن نباشد. استفاده دانش آموزان از فضای اینترنت برای تحقیق و جست وجو و نوشتن برخی پروژه ها با نزم افزارهای مخصوص از جمله مواردی است که به کمک فناوری محقق شده است. البته این امکان ها به همین راحتی ها هم به دست نیامده اند و در مدرسه‏های گوشه و کنار دنیا مدت‏ها بر سر آن بحث شده است.

حتماً تو هم با من موافقی که آزمایشگاه ‏ها به خودی خود مکان های هیجان انگیزی هستند. حالا وقتی مجهز و پیشرفته هم باشند و این امکان را داشته باشند که بتوان برای هر درس به تناسب موضوع محیط را شبیه سازی کرد، طبیعی است که شرایط و فضا را برای یادگیری بهتر فراهم می کنند.

تصور کن که بتوانی تجهیزاتی برای ساخت ربات داشته باشی یا از نزدیک قوانین فیزیک را لمس کنی، یا حتی به این فکر کن که در آزمایشگاهی باشی که بتوانی در آن موقعیت بی وزنی را هم امتحان کنی!

به نظر خیلی فوق‏العاده است، نه؟ احتمالاً هر دانش‏آموزی که از این مدرسه بیرون بیاید، دانشمند خواهد شد.

ربات‏ های معلم شاید در نگاه اول خیلی جذاب به نظر برسند، اما بر سرشان اختلاف نظر زیادی وجود دارد. این که هیچ کس نمی‏تواند جای حضور زنده معلم را در کلاس درس بگیرد، واقعیتی است که نمی‏شود انکارش کرد. اما از آن طرف ربات‏های معلم ویژگی‏هایی دارند که باعث شده‏اند برخی مدرسه‏ها به کمک آنها دانش‎آموزانشان را بیشتر به درس خواندن تشویق کنند. این ربات‏ها در کنار معلم استفاده می‏شوند و توانایی‏های مختلفی دارند. پرسیدن سؤال از دانش‏آموزان، کمک به حل تمرین‏هایشان و توضیح درس‏های جدید از قابلیت‏های آنهاست. حتی برخی از این ربات‏ها به وسیله معلم‏ها از راه دور کنترل می‏شوند.

این که دانش ‏آموزان در بسیاری موارد به دلیل کار بیشتر با کامپیوتر، دانش بیشتری نسبت به معلمانشان دارند، دغدغه بسیاری از مسئولان بوده است.

اما در نهایت همگی به این نتیجه رسیدند که نمی‏توان جلوی پیشرفت فناوری را گرفت و باید پابه پای آن پیش رفت.