Search

از فرار در ۱۳۵۷ تا بازگشت نماد خیانت در ۱۴۰۴

خداحافظ شاهِ آمریکایی

در روزهای پایانی دی ماه سال ۱۳۵۷، وقتی محمدرضا پهلوی، آخرین شاه ایران، با یک هواپیمای نظامی از فرودگاه مهرآباد پرواز کرد، نه تنها یک رژیم سقوط کرد، بلکه یک نماد از وابستگی، خودخواهی و خیانت به ملت ایران به پایان رسید. گزارش مجلهٔ فارین پالیسی با تیتر خداحافظ شاهِ آمریکایی، نه تنها یک خبر سیاسی بود، بلکه یک اعلامیهٔ تاریخی: از این پس، هیچ رژیمی در ایران قابل تصور نخواهد بود که دست‌نشاندهٔ آمریکا باشد.

به گزارش پول نیوز ،  امروز، چهل و پنج سال پس از آن، وقتی شعارهایی با پرچم پهلوی در خیابان‌های ایران طنین انداز می‌شود و جریانات نفوذی در تنش‌های اجتماعی حضور پیدا می‌کنند، لازم است به سیر تکوین تاریخی خیانت پهلوی با نگاهی عمیق و تحلیلی بازگردیم نه برای انتقام، بلکه برای درک و جلوگیری از پیشامدهای هیجان انگیز در تجمعات اعتراضی و اقدامات خرابکارانه بیهوده برای یک آرمان منسوخ باشد .سرآغاز خیانت: وابستگی به قدرت خارجیخیانت پهلوی، از همان روزهای اول حکومتش آغاز شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، که با حمایت آمریکا و بریتانیا بر سر قدرت نشست، محمدرضا پهلوی به جای یک پادشاه ملی، به یک مدیر اجرایی برای منافع غرب تبدیل شد. او نه تنها در سیاست خارجی، بلکه در اقتصاد، فرهنگ و حتی آموزش، به دستورات کاخ سفید عمل می‌کرد. سازمان‌هایی مانند ساواک، نه برای امنیت ملی، بلکه برای سرکوب مخالفان و حفظ رژیم وابسته به آمریکا تأسیس شدند.در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، با گسترش نفوذ آمریکا در ایران، شاه به یک نگهبان از منافع غرب تبدیل شد. او از یک ملی‌گرا به یک ابزار سیاسی تبدیل شده بود. این وابستگی، نه تنها در سیاست، بلکه در فرهنگ و زندگی روزمره مردم نیز حس می‌شد فیلم‌های آمریکایی، موسیقی غربی، لباس‌های غربی، و حتی تغییرات در سیستم آموزشی همه به دستورات کاخ سفید و با حمایت مالی و سیاسی آمریکا انجام می‌شدند.

خیانت در اوج:

فرار از ملت و تسلیم به قدرت خارجیروز ۲۷ دی ۱۳۵۷، نه یک فرار سیاسی بود، بلکه یک تسلیم نهایی به قدرت خارجی بود شاه، که در سال‌های گذشته با تمام قدرت و ساواک، مردم را سرکوب کرده بود، در روزی که ملت ایران با وحدت و ایمان به سرنوشت خود، به خیابان‌ها آمد، بدون هیچ مقاومتی فرار کرد. این فرار، نه تنها پایان یک رژیم بود، بلکه پایان یک نماد وابستگی، خودخواهی و خیانت بود.فارین پالیسی در آن گزارش، با دقت تاریخی، نوشت: از این پس، هیچ رژیمی در ایران قابل تصور نخواهد بود که دست‌نشاندهٔ آمریکا باشد. این جمله، نه یک پیش‌بینی، بلکه یک اعلامیهٔ تاریخی بود. ایران، پس از انقلاب، به دنبال استقلال، عزت و ایمان به خودش بودنه به قدرت‌های خارجی.

بازگشت نماد خیانت:

جریانات نفوذی در ۱۴۰۴امروز، چهل و پنج سال پس از آن، وقتی شعارهایی با پرچم پهلوی در خیابان‌ها طنین انداز می‌شود و جریانات نفوذی در تنش‌های اجتماعی حضور پیدا می‌کنند، باید به این سوال پاسخ دهیم: چرا این نماد خیانت دوباره به میدان بازگشته است؟پاسخ ساده است: چون قدرت‌های خارجی، به ویژه آمریکا، هرگز از ایران دست نکشیده‌اند. آنها، با استفاده از ابزارهای نرم و سخت از رسانه‌ها تا شبکه‌های اجتماعی، از فرهنگ تا اقتصاد همواره به دنبال بازگرداندن نماد وابستگی بوده‌اند. پرچم پهلوی، دیگر یک نماد سیاسی نیست، بلکه یک ابزار نفوذ است. این پرچم، نمادی از خیانت به ملت، وابستگی به خارج و سرکوب آزادی است.جریانات نفوذی، با استفاده از نارضایتی‌های اجتماعی و اقتصادی، به دنبال ایجاد تنش و اغتشاش هستند

آنها نمی‌خواهند ایران را بهتر کنند، بلکه می‌خواهند ایران را به یک رژیم وابسته تبدیل کنند رژیمی که دست‌نشاندهٔ آمریکا باشد.خداحافظ شاهِ آمریکایی، تنها یک تیتر نبود یک پیام تاریخی بود. پیامی که گفت: ایران، از این پس، به خودش و ایمانش به سرنوشت خود اعتماد می‌کند. امروز، با بازگشت نماد خیانت، باید به این پیام بازگردیم. ایران، نه تنها در ۱۳۵۷، بلکه در ۱۴۰۴ نیز، به دنبال استقلال، عزت و ایمان به خودش است، بازگشت نماد پهلوی، نه یک حرکت ملی، بلکه یک حملهٔ فرهنگی و سیاسی است؛ حمله‌ای که با هدف ایجاد شکاف در هویت ملی، تضعیف اعتماد به نظام و بازگرداندن ایران به دوران وابستگی طراحی شده است. اما تاریخ نشان داده است که این نماد، هر بار که سعی کرده بازگردد، با مقاومت مردم و هوشیاری جامعه مواجه شده است.مردم ایران، پس از انقلاب، نه تنها یک رژیم را سرنگون کردند، بلکه یک سبک زندگی وابسته را رد کردند. آنها نشان دادند که می‌توانند بدون وابستگی به خارج، با ایمان به خود و با اتکا به ارزش‌های ملی و دینی، زندگی کنند. این ایمان، امروز نیز زنده است در خیابان‌ها، در مدارس، در خانه‌ها و در قلب جوانانی که با وجود تمام فشارها، به هویت خود واقف هستند.جریانات نفوذی، با استفاده از ابزارهای مدرن از شبکه‌های اجتماعی تا رسانه‌های خارجی سعی می‌کنند این هویت را تضعیف کنند. اما آنها فراموش کرده‌اند که ایران، کشوری است که با ایمان و ارادهٔ مردمش، از سقوط رژیم وابسته به ساختن یک نظام مستقل گام برداشته است. این ایمان، امروز نیز زنده است و هر بار که نماد خیانت سعی کند بازگردد، با مقاومت بیشتری روبه‌رو خواهد شد.خداحافظ شاهِ آمریکایی، نه یک جملهٔ تاریخی است، بلکه یک پیام ابدی: ایران، به خودش اعتماد دارد.
این پیام، در ۱۳۵۷ شروع شد و در ۱۴۰۴ ادامه دارد. امروز، با تمام چالش‌ها و تنش‌ها، مردم ایران بار دیگر ثابت می‌کنند که نه تنها به خودشان، بلکه به آینده‌ای مستقل و ایمان‌مند اعتماد دارند. نماد خیانت، هرگز نمی‌تواند بازگردد چون ایران، از آن روز فرار شاه، به یک ملت آزاد تبدیل شده است. و این آزادی، هرگز به فروش نمی‌رود.
شاهرخ احمدزاده

اشتراک‌گذاری

لینک کوتاه:

176959870997018200
176959971497012500
آخرین اخبار

استانداران با تشکیل کارگروهی ویژه رسیدگی به خانواده‌های آسیب‌دیدگان حوادث اخیر را در دستور کار قرار دهند/ تلاش دشمنان برای ایجاد التهاب و بی‌ثباتی در جامعه نباید موجب غفلت ما از ضعف‌ها و نارسایی‌های داخلی شود/ وزارت دادگستری پیگیری و تعامل لازم با قوه قضائیه،‌ به منظور تسریع در روند آزادی زندانیان را به عمل آورد