قتل مرحوم روح الله داداشی که از معدود قهرمانان "پهلوان" این مرز و بوم
بود ، برای ما و بسیاری از هموطنانمان غم انگیز و درد آور بود و صد البته
شوکه آور ... خدایش بیامرزد.

در این میان ، آنچه اندکی از این غم
کاست ، دستگیری سریع عامل این جنایت بود که اینک در زندان به سر می برد و
قرار است بامداد فردا به چوبه دار آویخته شود.

قصاص ، صد البته حق
قانونی ، شرعی ، اخلاقی ، وجدانی و عرفی بازماندگان آن پهلوان بزرگ است و
هیچ کس نباید و نمی تواند کوچکترین خللی بر این حق مسلم وارد آورد ؛ اولیای
دم ، همان طور که از اسم این عنوان نیز بر می آید ، صاحب اختیار خون هستند
و می توانند در این باره هر تصمیمی که دلشان خواست بگیرند و قانون نیز از
تصمیم نهایی آنها حمایت می کند.

از این رو ، ضمن تاکید بر حق مسلم و
بی برو برگرد اولیای دم در قصاص قاتل مرحوم داداشی و با تسلیتی از صمیم
قلب به خانواده آن پهلوان همیشه جاوید ، پیشنهادی را خدمت آن عزیزان تقدیم
می کنیم تا هر آنچه خود صلاح می دانند انجام دهند:

خانواده محترم
داداشی ، ضمن آن که می توانند از حق خود برای اعدام قاتل استفاده کنند ،
این حق را هم دارند که اگر اراده کردند ، او را ببخشند و البته این بخشایش
به معنای رهایی او از زندان نخواهد بود بلکه طبق قانون تا 10 سال حکم زندان
برای قاتل متصور است.

خانواده مرحوم داداشی می توانند پهوانانه ،
مجرم را مورد عفو قرار دهند و از مردم ایران بخواهند به پاس این گذشت بزرگ ،
همگی فاتحه ای را هدیه روح بزرگ آن پهلوان ملی کنند. تصورش را بکنید: وقتی
خبر «عفو» و «هدیه فاتحه» در سراسر ایران بپیچد ، روح دوست داشتنی داداشی
تا چه اندازه آیه و سوره هدیه می گیرد و چقدر آرامش می یابد ؛ توفیقی که
نصیب کمتر کسی می شود.
داداشی ، نباید پایان یابد و گذشت خانواده اش می تواند او را و نام او را برای همیشه پرآواره سازد.

این
حق خانواده اوست که مجرم را به دست چوبه دار بسپارند و کسی آنها را بابت
این حق ملامت نمی کند ولی آنها می توانند به جای آن که در محل جنایت ، قصاص
انجام دهند ، در همان جا بزرگی کنند و ببخشند و خواستار نصب تندیس پهلوان
در همان محل شوند و بدین سان تا همیشه برای همه کسانی که از انجا می گذرند
درس پهلوانی و گذشت بدهند و مردم نیز همواره با نثار فاتحه و صلوات به
هنگام گذر از کنار مجسمه آن پهلوان عزیز ، یادش را تا ابد زنده و محترم
بشمارند.

فاتحه ای نثار روح مرحوم داداشی می کنیم و به تصمیم نهایی خانواده اش احترام می گذاریم.