پول نیوز-بسته های محرک و اضطراری مختلفی برای بهبود شرایط اقتصادی آمریکا و اروپا مورد استفاده قرار گرفته اما تا به امروز نتیجه خاصی در این زمینه حاصل نشده و آینده نامشخصی برای بازارهای جهان پیش بینی می شود. نرخ های بهره و یا مالیات ها کاهش پیدا کرده و یا در مرز صفر نگه داشته شده اند، علاوه بر این سرمایه گذاری در بخش های زیر بنایی افزایش یافته است. با این حال تمامی اقدام های صورت گرفته نتوانسته اند تا مردم را برای صرف هزینه ها و پرداخت پول بیشتر متقاعد سازد.

به گزارش گروه بین المللپول نیوز، این مساله برای کشوری هایی که با کسری بودجه و مشکلات بدهی گسترده مواجه هستند تا حدود زیادی قابل درک است. در برخی از کشورها به ویژه در آمریکا، دولت تلاش گسترده ای را در راستای متقاعد کردن مردم برای صرف هزینه های بیشتر به کار گرفته و از آن به عنوان عاملی موثر در زمینه بهبود و کاهش نرخ بیکاری و همچنین افزایش رشد اقتصادی نام می برد. اما مردم با توجه به شرایط موجود تمایل چندانی برای انجام این کار از خود نشان نمی دهند.

البته این چرخه ایست که در زمان بحران های اقتصادی جدی و گسترده ایجاد می شود. چه افراد بیکار و چه شاغلان جامعه در این شرایط به جای صرف هزینه های بیشتر ترجیح می دهند تا پول و سرمایه خود را که با توجه به بسته های حمایتی کسب کرده اند، پس انداز کرده و در آینده ای نامعلوم بار دیگر آن را مورد استفاده قرار دهند. این مساله در رابطه با فعالان بخش خصوصی نیز صادق بوده و سبب می شود حتی در زمانی که نرخ بهره نزدیک یا برابر با صفر باشد، تفکر و تامل بیشتری از سوی آنها در رابطه با انجام سرمایه گذاری های جدید صورت گیرد.

مساله مهم دیگر در این زمینه واکنشی است که مردم در برابر شرایط جدیدی که بسته های حمایتی ایجاد می کنند از خود نشان می دهند. این واکنش می تواند به عنوان حساسیت و کشش هزینه در برابر کاهش نرخ بهره و مالیات در نظر گرفته شود. به عبارت ساده تر اگر نرخ بهره کشوری نسبتا پایین بوده و میزان مالیات ها نیز در حد متعادلی قرار داشته باشد، کاهش بیشتر در میزان آنها نمی تواند انگیزه بیشتر و خاصی را در مردم برای صرف هزینه های بیشتر فراهم کند. این مساله ای است که در آمریکا و برخی از کشورهای مهم اروپا قابل مشاهده است.

اما برای از میان بردن این چرخه برخی اعتقاد دارند که پدیده های فوق العاده ای باید رخ دهد. سال ها پس از بحران سال 1929، بسیاری از مردم عادی بر این عقیده هستند که جنگ جهانی دوم عاملی بوده است که باعث تغییر در شرایط اقتصاد جهانی شده است. در مقابل محققان و کارشناسان بر این عقیده هستند که دخالت و برنامه های اجرا شده از سوی دولت فرانکلین روزولت باعث شکست این چرخه شده است. این بحث بی پایان همچنان ادامه دارد اما به طور کلی گزینه دوم بیشتر مورد پذیرش قرار گرفته است.

اما چرا بسته های محرک و فعالیت دولت های مختلف همچنان تاثیر خاصی نداشته اند؟ مسلما منطقی نیست که منتظر پدیده ای فوق العاده برای متقاعد کردن مردم برای صرف هزینه های بیشتر باشید. اما ارائه اخباری خوب می تواند در این زمینه موثر بوده و مردم را به آینده امیدوار سازد. به عنوان مثال اگر جمهوری خواهان و دمکرات های آمریکا اعلام کنند که دیگر مبارزه بی ثمر برای حل مشکلات اقتصادی این کشور را خاتمه داده و هدف های مشترکی را اتخاذ خواهند کرد، انتظارات و دیدگاه بدبینانه مردم نسبت به آینده تعدیل خواهد شد.

در نتیجه ارائه راه حل برای مشکلات سیاسی بین المللی که به عنوان یکی از عوامل اصلی ایجاد بحران های مالی و اقتصادی اخیر از آن نام برده می شود می تواند ذهنیت مردم را نسبت به آینده تغییر دهد. با این حال اگر بخواهیم واقع بین باشیم باید پذیرفت که در برخی مواقع مشکلات سیاسی بزرگتر از آن چیزی است که همگان تصور می کنند.

در پایان و به صورت خلاصه می توان گفت، زمانی که مردم در رابطه با شرایط اقتصادی موجود ناراضی بوده و نسبت به آینده نیز بدبین هستند، متقاعد کردن آنها برای صرف پول و هزینه های بیشتر کار آسانی نخواهد بود. در نتیجه هرچه این شرایط ادامه کند نظام های اقتصادی نیز با چالش های جدی تری مواجه خواهند شد.