2 تیر 1403 - 20:35

جستجو
این کادر جستجو را ببندید.
جستجو

قالیباف تمام ذهنش برای ریاست جمهوری است

دکتر منوچهر متکی منتخب مردم تهران در مجلس دوازدهم گفت: متاسفانه مجلس دوازدهم اولین مجلسی است که قبل از اینکه شروع شود دو کارت زرد از رهبری گرفته است؛ کلام تاکیدی مقام معظم رهبری هم پرهیز از اختلاف بود. اختلاف طبق منطق قرآن موجب فشل شدن می شود. یعنی اختلاف نکنید.

به گزارش پول نیوز، به نقل از روزنامه سازندگی، گفتگو با منوچهر متکی یکی، دو روز پس از حادثه سقوط بالگرد رئیس جمهور انجام شد. خواسته و ناخواسته ابتدای این گفتگو به بررسی عملکرد سیدابراهیم رئیسی و دولت او گذشت که آقای متکی تلاش کرد نگاه واقع بینانه ای داشته باشد و شخصی را از عملکرد دولت جدا کند.

 

از دیگر سو، آقای متکی باید با آقایان ذوالنور و قالیباف برای ریاست مجلس نیز رقابت کند. امری که هم سهل است و هم سخت. قالیباف یک چشم به صندلی ریاست مجلس دارد و یک چشم به صندلی ریاست جمهوری. احتمالاً تصور می کند که اگر رئیس مجلس نشود، رئیس جمهور هم نمی شود.

 

از آن سو آقای ذوالنور نیز پشتش به جبهه پایداری و شریان و جریانی که این سال ها در مجلس نقش آفرین بودند، گرم است. منوچهر متکی نیز در این میان امیدش به طیف فراکسیون اصلاح طلب و مستقلان است که حدود ۱۰۰ نفر می شوند. اکنون باید دید که او رای می آورد یا نه. این مصاحبه را در ادامه بخوانید:

 

* در روزی این مصاحبه انجام می شود که یکی دو روز از سقوط بالگرد رئیس جمهور می گذرد. همزمان نه دولت داریم و نه مجلس، چون مجلس هم به پایان کارخود رسیده است. از طرفی سقوط بالگرد رئیس جمهور نیز شوک بزرگی به جامعه وارد کرد

بله. حادثه تلخی برای کشور بود که مسئولان نظامش در یک چنین حادثه ای از دست بروند. سکاندار دیپلماسی کشور، رئیس دولت و مسئول اجرایی کشور و عزیزان دیگری که در این پرواز بودند. من اسم این پرواز را «پرواز خدمت و ایثار» گذاشتم. در مراسم های مختلفی که با حضور مردم دیدیم واقعاً باور من این است که آقای رئیسی مزد دو چیز را گرفت؛ اول، مزد نیتش را گرفت. من ۳۵ سال است که آقای رئیسی را می شناسم؛ سلامت، پاکدستی، صداقت و درستکاری در آقای رئیسی موج می زند.

 

* به لحاظ شخصیتی منظورتان است؟

به لحاظ سلامت، درستی و پاکدستی آقای رئیسی این بود که نیتش را با خدا خالص کرده بود. ایشان از زمانی که مسئولیت اجرایی به دست گرفت، بی قرار برای خدمت کردن بود. من نمی گویم تمام تلاش هایش به نتیجه رسید یا اشکالات در آن متعدد نبود؛ اما او برای کار کردن و خدمت کردن بی قرار بود. شاید هیچ وقت چنین مجالی برایش پیش نیامده بود. زمانی که در سیستم قضایی کشور حضور داشتند، گاهی برخی از نزدیکان او متوسل به بیت و حضرت آقا می شدند که مثلاً شما یک تذکری بدهید. ایشان بی محابا تن به کار و میدان می زند.

 

** این حُسن است یا عیب؟ برخی از اطرافیان ایشان می گویند آقای رئیسی مثل یک سرباز خدمت می کرد، درحالی که رئیس جمهور باید ژنرال باشد و خودش را در مقام سرباز پایین نیاورد.

اگر خودش را در جایگاه سرباز بیاورد، خب اشکال است، اما ایشان در جایگاه فرماندهی این تحرکات را داشت. آقای روحانی به دلایلی این تحرکات را نمی توانست داشته باشد که برای من روشن است و به او هم حق می دهم. اشکالی که ممکن است به دولت آقای رئیسی گرفته شود این است که حرکت باید بر مبنای جهت گیری و نقشه راه باشد. من معتقدم جهت گیری آقای رئیسی و ریل گذاری جدید دولت سیزدهم، متفاوت از ریل گذاری دولت قبلی بود. این جهت گیری خوب بود، اما جهت گیری باید پیگیری شود با نقشه راه درست و مدیران کارآمد.

 

** شما فکر می کنید نقشه درست و مدیران کارآمد نداشتند؟

سرعت آقای رئیسی بسیار بالا بود. به طوری که گاهی برمی گشت، نگاه می کرد و می دید هیچ کس دنبالش نیست. یعنی بعضی ها نمی کشیدند. مردم این دو ویژگی را در آقای رئیسی حس کردند که او می خواهد و می دود. اینکه رسید یا نه، یک مقوله دیگری است. به نظر بنده خودارزیابی یک دولت دو تا مولفه دارد: اول، شاخص ها. یعنی دولت یک برنامه ای را می نویسد و شاخص هایی برای اجرای آن تعیین می کند و بعد از یک سال بررسی می کند که چقدر جلو رفته است. چندی پیش مقام معظم رهبری در گفت وگوی با کارگزاران نظام فرمودند که ۳۵ درصد برنامه اجرا شده است. در دنیا اگر دولتی اجرای برنامه هایش به زیر ۵۰ درصد برسد، می گویند مساله و مشکل دارد و ناموفق بوده است. دوم، افکار عمومی و مردم که درباره دولت و عملکرد آن نظر می دهند. من معتقدم جهت گیری آقای رئیسی نسبت به دولت قبل از آن بسیار درست بود.

 

** منظورتان از جهت گیری برقراری عدالت است؟

خیر. منظورم این است که رئیس جمهور صورت مساله را چگونه می بیند و چگونه هدف گذاری می کند.

 

** صورت مساله برای آقای رئیسی چه بود؟

ابتدا باید ببینیم که صورت مساله در دولت قبل و آقای روحانی چگونه بود. صورت مساله برای آقای روحانی سیاست خارجی بود. ایشان در سیاست خارجی می گفت، آمریکا کدخداست. این نقطه آغازین ایشان و استراتژی ای بود که حرکتش را بر آن مبنا گذاشت.

 

** به نظر شما اشتباه بود؟

بله. من این را اشتباه می دانم.

** ولو اینکه به نتیجه منتج شود.

نشد.

** اما برجام که امضا شد.

امضای برجام با اجرای آن یک مساله دیگری است. برجام امضا شد، اما اجرا نشد. دولت آقای روحانی در آخرین دیدارش با مقام معظم رهبری، جمله ای را از ایشان شنیدند. در آن دیدار، مقام معظم رهبری فرمودند دولت یازدهم و دوازدهم دولتی است که می تواند شهادت دهد، آمریکا قابل اعتماد نیست. آقا که با آقای روحانی دشمنی ندارد. آقا یک شاقول دارد و براساس آن شاقول نگاه می کند. خب نظر خیلی صریح دادند. اما دیدیم که فردا شبش آقای روحانی، بعد از پایان دولت در تلویزیون مصاحبه کرد. خبرنگار از او پرسید آقای روحانی! شما فرض کنید که آغاز دولت یازدهم است. اگر به ۸ سال قبل برگردید، چه می کنید؟ ایشان پاسخ می دهد همین کار هایی که کردم را دوباره انجام می دهم. همین راهی را که رفتم دو باره می روم.

 

** در واقع آقای روحانی می گوید به کاری که کرده، ایمان داشت.

اما به حرفی که آقا گفتند، ایمان نداشت. نه تن ها ایمان نداشت بلکه هر جا هم لازم بود، مقابلش حرف می زد. آقای رئیسی که آمد، موضوعی به نام اختلاف بین رئیس جمهور و رهبری از ذهن جامعه رخت بر بست و کلاً حذف شد.

این ها را من جهت گیری می نامم. البته جهت گیری کافی نیست و باید همراه با نقشه راه باشد. معتقدم که این نکات وجود داشته است. آقای رئیسی انسان پاکی بود، انسان درستی بود، اما خب طبیعی است که ما در حوزه کارکردی و ارزیابی هایی که داریم باید واقع بینانه ببینیم.

 

** سوال دیگرم این است که با جامعه دلسرد چه باید کرد؛ به خصوص اینکه ما انتخابات ریاست جمهوری هم پیش رو داریم؟

ما با سه، چهار رخداد این روز ها روبه رو هستیم. یکی افتتاح مجلس خبرگان بود که آیت الله موحدی کرمانی به ریاست آن برگزیده شدند. دیگری انتخاب رئیس و هیات رئیسه مجلس است. بعدی که اشاره کردید، بحث انتخابات ریاست جمهوری است.

ما در دو انتخابات گذشته رکورد منفی زیر ۵۰ درصد زدیم. در نُرم دنیا و بین المللی در مرز ۴۰ درصد که شما مشارکت داشته باشید، این پذیرفته شده است، اما در تراز انقلاب اسلامی زیر ۵۰ درصد آمدن یک اشکال است. ما باید ریشه یابی کنیم. ما باید آسیب شناسی کنیم که چرا میل مردم کم شده است. نظرخواهی کنیم.

 

** به نظر شما الان مشخص نیست؟

به نظر من دو نکته وجود دارد. مردم وقتی از کارکرد دولت راضی باشند، مشارکت شان در انتخابات بالاست. اگر راضی نباشند، در نرخ مشارکت شان تاثیر می گذارد. ما در انتخابات ۹۸ و ۱۴۰۰ آمدیم زیر ۵۰ درصد. از این منظر نشانه این است که مردم از عملکرد دولت (در دولت گذشته) راضی نبودند. در این دولت ما یک انتخابات داشتیم. انتخابات اخیر مجلس. دیدیم یک مقدار از آن دوره هم کمتر شد.

 

** به نظر شما عدم مشارکت یک پیام صریح بود؟

بله پیام صریح مردم است. در انتخابات اخیر تهران مردم به ما پیام دادند. کسی که در دوره قبل مجلس یک میلیون و ۲۰۰ هزار رای آورده بود، این دوره ۴۰۰ هزار تا رای آورد. این یک پیام کاملاً آشکار است. این ها پیام و مطلب دارند. مسئولان باید پیام مردم را بگیرند و حرف های مردم را بشنوند؛ بنابراین یک عامل در کاهش حضور، عملکرد دولت هاست. عامل دوم این است که مردم ما، مردم متنوعی هستند. نگاه های متفاوت دارند. آزادی اندیشه دارند. یکی اصلاح طلب می پسندد، یکی اصولگرا می پسندد و یکی مستقل می پسندد.

تابلوی انتخابات باید به گونه ای باشد که هر گرایش سیاسی در جامعه احساس کند که نامزد خودش را در این تابلو دارد. این به رقابت مفهوم می دهد و رقابت جدی می شود. در دیداری که مقام معظم رهبری با اعضای شورای نگهبان در انتخابات مجلس گذشته داشتند، روی مساله مشارکت به عنوان یک مولفه تاکید کردند.

 

بیشتر بخوانید: شهید رئیسی خود را وقف ملت کرد (+ فیلم)

 

این خیلی جالب بود که مقام معظم رهبری این نکته را به طور اختصاصی در دیدار با شورای نگهبان می گوید که همه باید کمک کنند تا مشارکت بالا برود، اما شورای نگهبان با مشارکت چه رابطه ای را دارد؟ شورای نگهبان باید برخی مفاهیم و ادبیاتی که تا به حال وجود داشته را بازنگری کند. موضوع عدم احراز را شما ببرید بچسبانید به عدم صلاحیت؛ یعنی کسی که در مرز عدم صلاحیت رسیده تقریباً به او بگویید، عدم احراز.

 

اتفاقی که برای آقای پزشکیان افتاد، ورود مقام معظم رهبری به موضوع بود همچنین برای آقای مطهری؛ این باید برای شورای نگهبان ما یک الگو و مدل باشد که وقتی آقا می گوید مشارکت بالا همه کمک کنند به اینکه مشارکت بالا باشد بنابراین شورای نگهبان هم سهم خودش را در این مشارکت متوجه باشد.

 

** ترکیب مجلس تقریباً روشن است، محتمل است که جریان اصولگرایی اکثریت مجلس آینده را در اختیار داشته باشد. اگرچه قابل پیش بینی نیست، اما اگر به هر دلیلی، دولت از جناح دیگری تشکیل شد. این تعارض باز هم منجر به درگیری ها بین مجلس و دولت خواهد شد یا خیر؟

گمان می کنم در حکمرانی مبتنی و براساس خردگرایی، ما می توانیم به عنوان یک تجربه جدید روی آن کار کنیم. من معتقد هستم تا سال ۷۶ همه کسانی که در انقلاب حضور داشتند در قدرت بودند، همه بودند. آقای توکلی وزیر کارش بود، آقای بهزاد نبوی وزیر صنایع سنگین بود در یک دولت. آقای عسگراولادی مرحوم وزیر بازرگانی بود، آقای سلامتی وزیر کشاورزی بود. این یک مدل بود که ما داشتیم حکومت می کردیم. ۷۶ که انتخابات انجام شد، دولت حزبی و یک جهت شد.

اشتراک‌گذاری

لینک کوتاه:

1
1657021049182a
همچنین بخوانید
آخرین اخبار

خرید بک لینک و رپورتاژ آگهی در پول نیوز

خدمات سئو

لیزر موهای زائد

لیفت نخ