22 ژوئن 2024 - 16:40

جستجو
این کادر جستجو را ببندید.
جستجو

یادی از معلم به هر بهانه ای

دکتر زهرا نظری مهر / حقوقدان

به گزارش پول نیوز، یادی از معلم به هر بهانه ای

علم، دانش و آگاهی در زندگی انسان ها نقش برجسته ای دارد. اگر انسان توانسته به جایگاه رفیع کنونی دست یابد، بدلیل کسب علم و دانش بوده است. اما انتقال علم و بدست آوردن آگاهی، امر مهم آموزش را پدید می آورد که برای آموزش به آموزگار نیاز است. آموزش به اندازه ای اهمیت دارد که از سوی بسیاری از بزرگان تاکید و بر آن اصرار شده است. با نگاهی به گذشته، متوجه اهمیت آموزش می شویم. اینکه در یک مقطع از زندگی انسانها، آموزش تنها مختص بزرگان بوده، نشان می دهد علم تا چه اندازه می تواند در زندگی انسان ها تاثیرگذار باشد.

انتقال علم بزور

انتقال علم و دادن آگاهی به اندازه ای اهمیت داشته که متوسل به زور می شدند، به نوعی که در گذشته نه چندان دور، ترکه ای بدست ملای مکتب خانه ها می دادند تا خواندن و نوشتن را به کودکان بیاموزد. به عبارت بهتر مادر و پدر که حاضر نیستند خار به پای فرزندشان برود، او را به زور به مکتب خانه می فرستادند و به ملای مکتب خانه اختیار می دادند تا کودکان دلبندشان را به فلک ببندد و آنقدر با چوب فلک به پایش بکوبند تا درس بخواند.

محبت در راس امور

اما در برابر تمامی خشونت هایی که علیه کودکان برای آموختن اعمال می شد، یک جمله تکلیف را روشن کرد، “درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمله به مکتب آورد طفل گریز پای را” این بیت ترکه را از دست آموزگار گرفت و محبت را بدست او داد و آموزش را کنار محبت قرار داد.

نظام مند کردن آموزش

هر چقدر که اهمیت آموزش بیشتر شد، این مهم نظام مند شد، به نوعی که در سراسر جهان وزارت آموزش و پرورش را تشکیل دادند، نظام آموزشی تعریف کردند، کتاب درسی نوشتند، بازرسی شکل گرفت و آموزش با جدیت دنبال شد. به مرور زمان و البته پس از گذشت مدتها، نقش آموزگار مورد توجه قرار گرفت و در ادامه مسیر از آموزش جلو افتاد. نقش آموزگار به اندازه ای مهم شد که دانش آموزان و دانشجویان، انتخاب آموزگار را با جدیت دنبال کردند. اگرچه هرگز به صورت رسمی آموزگاران رتبه بندی نشدند، اما بر اساس رفتار، قدرت انتقال مفاهیم، دانش، علم آموزی و بسیاری گزینه های دیگر، در بین جویندگان علم و دانش رتبه بندی شدند.

 

بیشتر بخوانید:

قدر استاد نکو دانستن

کم توجهی و حتی بی توجهی به آموزگار، آنقدر مساله مهمی بود که ” قدر استاد نکو دانستن، حیف استاد به من یاد نداد”. اما به مرور زمان، تکریم معلم و آموزگار به یک فرهنگ تبدیل شد و کار بجایی رسید که در تمامی جهان، روزی به نام معلم نامگذاری شد تا تمامی کسانی که بدنبال تکریم معلم هستند، بدانند که در طول سال، یک روز برای تکریم به آنان فرصت داده شده است.

تکریم معلم از زبان بزرگان

تعلیم و تربیت به اندازه ای اهمیت دارد که در قالب جملات گهربار از سوی بزرگان مطرح و تاکید شده که در بین بزرگان دین نیز موارد بسیاری ذکر شده است. پیامبر اسلام فرموده اند «انسان سه پدر دارد؛ اول پدری که باعث به وجود آمدن او شده، دوم پدری که دخترش را به عقد او در می آورد و سوم پدری که به او علم می آموزد. حضرت محمد (ص) با این جمله جایگاه معلم را تا مقام پدر ارتقا داده است. حضرت علی (ع) می فرمایند «کسی که به من کلامی بیاموزد، مرا یک عمر بنده خود کرده است» و از ذوالقرنین پرسیده شد: پدرت را بیش تر دوست داری یا معلمت را؟ گفت: معلم؛ زیرا معلم سبب زندگی معنوی و اخروی است، اما پدر تنها سبب زندگی مادی و دنیوی است. از این دست مطالب در شان معلم بسیار است، اما نکته مهم ارزشی است که به جایگاه معلم داده می شود.

معلم بخشی از زندگی

بی شک تمامی کسانی که از در مدرسه وارد شده اند، خاطرات تلخ و شیرین بسیاری از درس و مدرسه دارند که در دور همی ها با هیجان بسیاری تعریف می شود. اما قدرشناسی به اشکال گوناگون صورت می گیرد. خلبانی که متوجه می شود معلم او در بین مسافران است و از او قدردانی می کند، شخصیت برجسته ای که بدنبال معلمش می گردد و پس از یافتن او، در مراسمی رسمی به بزرگداشت او می پردازد، رییس جمهوری که معلمش را پس از گذشت سال ها می یابد و در روز معلم، در مقابل دوربین رسانه ملی بر دست معلمش بوسه می زند. عابر پیاده ای که با دیدن معلم در خیابان، به سراغش می رود و در برابر مردم به معلم تعظیم می کند و بسیاری موارد دیگر که هر کدام می تواند فرهنگ تکریم مقام معلم را نهادینه کند. خلاصه انکه نیازی به دقت زیادی نیست، می توان به هر بهانه ای مقام معلم را گرامی داشت.

ضرورت ابداع

با وجود اتفاقات زیبایی که در تکریم معلم شاهد هستیم، هنوز امکان بروز روش های جدید وجود دارد. هماهنگونه که تاکنون به روش های متفاوت از مقام معلم تجلیل شده، همچنان در انتظار روش های جدیدتری هستیم. امروزه در سراسر جهان تشکل ها و گروه های بسیاری با محوریت دوران تحصیل شکل گرفته که در یک روز خاص گردهم می آیند و در حالی که معلمان را به جمع خود دعوت می کنند، با گفتن خاطرات، به تکریم مقام معلم می پردازند. براستی آینده معلوم نیست، اما می توان روش های جدیدی را ابداع کرد و به بهانه های گوناگون خاطرات دوران تحصیل را تجدید کرد. می توان در جشن تولدها، جشن ازدواج یا مناسبت های دیگر از معلم نیز دعوت کرد. خلاصه آنکه هر کاری را می توان انجام داد.

اهمیت آینده نگری

اما تمامی رویکرد هایی که در تکریم مقام معلم صورت می گیرد، باری است که بر دوش معلم گذاشته می شود. اگر چه دانش آموزان گذشته را از یاد نبرده، هر خاطره ای از معلم برای آنان دلنشین است و حتی از سیلی یا توهین های معلم نیز به عنوان خاطره ای جذاب یاد می کنند، اما تمامی کسانی که امروز در کلاس های درس حاضر می شوند و در مقام معلم آموزش می دهند، باید بدانند که در آینده مطرح خواهد شد. تمامی آموزگاران در هر مقطع تحصیلی و در هر گوشه از کشور حتی روستا های دور افتاده بدانند که امکان دارد روزی یکی از دانش آموزانشان در مقامی رفیع به سراغشان بیاید و تکریم شان کند.

 

اشتراک‌گذاری

لینک کوتاه:

+پورمحمدی (1)
jas-min-CIItgnBEOgw-unsplash-2
اخبار برگزیده
آخرین اخبار

خرید بک لینک و رپورتاژ آگهی در پول نیوز

خدمات سئو

لیزر موهای زائد

لیفت نخ