پول نیوز - اگر درباره معضل بیکاری با شهروندان عربستان صحبت کنید با گستره وسیعی از دیدگاه ها و نظرات مواجه خواهید شد که شاید موجبات تعجب افراد مختلف را فراهم آورد.   به گزارش پول نیوز، برخی از مردم عربستان همچنان بر این عقیده هستند که بیکاری در این کشور وجود نداشته و فرصت های شغلی بسیاری برای کسانی که خواهان ورود به بازار کار هستند وجود دارد.   آنها بیکاری را همچون کالای لوکسی برای برخی از جوانان سعودی می دانند که فاقد هرگونه امتیاز و یا ویژگی مثبت برای قبول مسئولیتی جدید هستند.   اما برخی دیگر بر این عقیده هستند که سیاست های بخش خصوصی و تاجران عربستان یکی از اصلی ترین دلایل افزایش نرخ بیکاری در این کشور است. آنها دلایل مختلفی را برای این نظر خود عنوان می کنند که نتیجه کلی آنها به حضور نیروی کار خارجی با ساعات کار طولانی و دریافت حقوق کم باز می گردد. به نظر آنها تنها هدف بخش خصوصی و تاجران سعودی افزایش سود و درآمد خود بدون توجه به وضعیت اشتغال شهروندان این کشور است.   بدون در نظر گرفتن این دو دیدگاه مسلما عوامل دیگری نیز در معضل بیکاری عربستان نقش دارند. زمانی که جوانان سعودی خود را برای ورود به بازار کار این کشور آماده می کنند با مشکل بزرگی به نام نیروی کار خارجی مواجه می شوند.   بسیاری این مسئله را پذیرفته اند که تعداد کارگران خارجی که از کشورهای شرقی و غربی به عربستان آمده اند از حد معمول آن بیشتر است. این حقیقتی است که جامعه امروز عربستان شاهد آن بوده و غیر قابل انکار است. بی شک این مسئله را نیز نمی توان انکار کرد که نتیجه چنین شرایطی، بیکاری بسیاری از شهروندان این کشور است.   حتی طی سالیان اخیر برخی از مشاغل عربستان به طور کامل در اختیار نیروهای کار خارجی قرار گرفته است. اما مسلما هیچ فردی به اندازه مقام های دولتی سعودی در ایجاد چنین شرایطی نقش نداشته اند.   مقررات استخدامی عربستان به کارگران خارجی این اجازه را می دهد تا از ویزای ورودی برخوردار شده و برای مدت زمانی طولانی در این کشور اقامت داشته باشند. از سوی دیگر سطح معلوماتی و دانش جوانان سعودی هنگامی که وارد بازار کار می شوند نسبت به دیگر کشورهای جهان بسیار پایین است. دلیل این مساله نیز کاملا مشخص است؛ در رده بندی جهانی نظام آموزشی عربستان رتبه های پایینی را به خود اختصاص داده است.   در این مورد حتی مقام های مسئول در نظام آموزشی عربستان نیز به این نکته اعتراف کرده اند. اما بدون در نظر گرفتن سطح معلوماتی جوانان سعودی این مساله را نمی توان نادیده گرفت که فرصت های شغلی کافی برای 250 هزار جوانی که هر ساله از دانشگاه های این کشور فارغ التحصیل می شوند به ویژه آنهایی که در رشته های هنری به تحصیل پرداخته اند، وجود ندارد. با توجه به این شرایط می توان گفت که آینده ای روشنی برای جوانان سعودی در هیچ یک از مشاغل حرفه ای این کشور وجود نخواهد داشت.

در حالی که میلیاردها ریال سعودی برای توسعه موسسات آموزشی و مشاغل عربستان صرف می شود اما بازدهی این مراکز بسیار کمتر از هزینه ای است که برای آنها در نظر گرفته می شود.

در آخر باید به این نکته اشاره داشت که استفاده از کارگران خارجی توسط موسسات خصوصی و دیگر نهادهای عربستان در شرایط کاری سخت با کمترین میزان حقوق و بدون آنکه هزینه ای جانبی از قبیل مالیات و بیمه برای آنها پرداخت شود مسلما شانس چندانی را برای جوانان عربستانی در راستای ورود به بازار کار این کشور باقی نمی گذارد.

کارشناسان یکی از دلایل اصلی این مساله را مفاد قانون کار عربستان می دانند که به شدت از کارگران و نیروی کار این کشور حمایت می کند. کارگران سعودی می توانند در هر زمان و بدون توجه به منافع کارفرمای خود از کار کناره گیری کرده و از سوی دیگر شرکت ها نمی توانند در صورت عدم نیاز و یا عملکرد ضعیف، آنها را اخراج کنند. مسلما قوانین کار عربستان را نیز افرادی از کشورهای دیگر برای سعودی ها در نظر نگرفته و این خود آنها هستند که مفاد آن را تعیین کرده اند.

پس این گونه می توان نتیجه گرفت که پیدایش معضل بیکاری در عربستان مسئله ای است که توسط مقام های مسئول و تا حدودی شهروندان این کشور ایجاد شده است. مسلما با توجه به منابع مالی موجود و شرایط اقتصادی، امکان ایجاد فرصت های شغلی بیشتر و کاهش نرخ بیکاری در این کشور وجود خواهد داشت. اما تا زمانی که عوامل و دلایل که به آنها اشاره شد ادامه یابد، امید چندانی به رفع معضل بیکاری در این کشور وجود نخواهد داشت. مسلما رشد جمعیت و متعاقب آن افزایش سریع نرخ بیکاری در عربستان، صدمات جبران ناپذیری را به اقتصاد این کشور تحمیل خواهد کرد.