پول نیوز-  وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با ارائه تحلیل جدیدی از وضعیت شاخص های
بازار کار کشور با تاکید بر وضع موجود اعلام کرد: مسئله بیکاری به خصوص
برای جوانان و فارغ التحصیلان دانشگاهی در تمام کشورها به ویژه در کشورهای
در حال توسعه موضوع بسیار مهمی برای دولت ها است به نحوی که سند چشم انداز
نیز برخورداری از نرخ بیکاری تک رقمی را مورد نظرقرار داده است.

به گزارش خبرگزاری اقتصادی ایران، بررسی تحولات نرخ بیکاری از ابتدای سال اجرای سند نشان می دهد از سال 1384 تا سال 1387 نرخ بیکاری در وضعیت بهبود قرار داشته است، پس از آن تا سال 1391 شاهد افزایش جمعیت بیکار بوده ایم، ولیکن آخرین آمار در دسترس مربوط به پاییز 1392 نشان می دهد نرخ بیکاری به رقم 10.3 رسیده و امید است تا سال 1404 این نرخ تک رقمی شود.

نرخ بیکاری جوانان در حدود دو برابر نسبت به نرخ بیکاری کل قرار دارد و وضعیت نامساعدی را به تفسیر می کشد، آمار موجود نشان می دهد نرخ بیکاری جوانان از ابتدای دوره که 23.3 درصد بوده به 24.3 درصد افزایش پیدا کرده است و در طی این دوره 8 ساله به استثنای سال 1386 همواره این نرخ روند افزایشی داشته است که اعلام خطری برای مسئولین است که در خصوص جوانان و نیروی های دارای مهارت پایین سیاست های اثربخشی اتخاذ نمایند.

وضعیت نرخ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی نیز قابل تأمل است و روند کاملا افزایشی از سال 1384 لغایت سال 1391 وجود داشته است به نحوی که از رقم 15.7 درصد در سال 1384 به 20.8 درصد در سال 1391 رسیده است.

مقایسه این نرخ در میان مردان و زنان نیز نشان می دهد، زنان فارغ التحصیل دارای نرخ بیکاری به مراتب بیشتری نسبت به مردان هستند و در سال 1391 این نرخ برای مردان 14.8 درصد و برای زنان در حدود 32.0 درصد بوده است. بنابراین ساختار عرضه نیروی کار کشور در حال تغییر است.

مشاهده نرخ مشارکت اقتصادی به عنوان شاخصی که بیان کننده عرضه نیروی کار در کشور است نشان می دهد از سال 1384 تاکنون همواره روندی نزولی داشته است. لذا نرخ عدم فعالیت رو به افزایش بوده که به نوعی غیرمولد بودن بخش اعظمی از جمعیت در سن کار در کشور است.

به علاوه سهم شاغلانی که به دلایل اقتصادی کمتر از 44 ساعت در هفته کار می کنند ولیکن خواهان و آماده برای انجام کار اضافی هستند (سهم اشتغال ناقص زمانی) نیز نشان می دهد در سال 84 این میزان 7.4 درصد بوده ولیکن در پاییز 1392 به رقم 9.2 درصد رسیده است.

سهم شاغلان با 49 ساعت کار و بیشتر در کشور همواره رقم بالایی داشته است به نحوی که در سال 1384 سهم شاغلان با ساعت کار معمول 49 ساعت و بیشتر، 46.6 درصد را به خود اختصاص داده است و با اندکی کاهش به 37.6 درصد در پاییز سال 1392 رسیده است.

مشاهده این شاخص در میان مردان و زنان نیز گویای این واقعیت است که سهم مردان بیش از 3 برابر سهم زنان در این شاخص است.