به گزارش پول نیوز ، آینده بخش مهمی از زندگی ماست که هنوز نیامده، اما اثراتش از امروز آغاز میشود. آینده جاییست که آرزوهایمان در آن جان میگیرند و تلاشهایمان به ثمر میرسد. اما در کنار امید، همیشه سایهای از نگرانی هم هست؛ نگرانی از اتفاقات غیرمنتظرهای که ممکن است همه نقشههای ما را زیر و رو کند، درست همینجاست که بیمه معنا پیدا میکند؛ نه یک قرارداد خشک و نه یک هزینه اضافی، بلکه یک قلک مطمئن برای حفظ زندگی و ساختن آینده.
همه ما از کودکی با مفهوم قلک آشنا هستیم؛ ظرف کوچکی که سکههای ریزمان را در آن میریختیم تا روزی برای نیاز مهمتری از آن استفاده کنیم. شاید آن روز، خرید یک اسباببازی مورد علاقه بود یا هدیهای برای کسی که دوستش داشتیم. قلک، ما را با مفهوم مهم «پسانداز برای روز مبادا» آشنا میکرد. بیمه همان قلک است؛ با این تفاوت که قدرتش بسیار بیشتر و نقشاش بسیار حیاتیتر است.
فرض کنید کشاورزی را که ماهها برای کشت گندم زحمت کشیده است. او همه امیدش را به روز برداشت بسته، اما یک طوفان یا خشکسالی میتواند تمام تلاشش را نابود کند. برای چنین کشاورزی، بیمه یعنی آرامش؛ یعنی اینکه اگر حادثهای رخ دهد، او تنها نیست و میتواند دوباره برخیزد. یا خانوادهای را تصور کنید که سرپرستشان بهطور ناگهانی دچار بیماری میشود؛ در نبود بیمه درمان، هزینهها ممکن است کمرشکن شود، اما داشتن بیمه یعنی اینکه این خانواده در دل بحران، تکیهگاهی محکم دارد.
با وجود آنکه یک درصد جمعیت جهان در ایران قرار دارد، 6 درصد خسارت های ناشی از خطرهای طبیعی در این منطقه واقع می شود و ایران را در لیست سیاه ۱۰ کشور حادثهخیز دنیا قرار داده است. بزرگترین تهدید ایران، زلزله است؛ به طور متوسط همه ساله بیش از 6600 زلزله در ایران رخ می دهد که شدت آنها بین 2 تا 7 ریشتر است. مطالعات جهانی نشان می دهد، خسارت های ناشی از حوادث طبیعی و غیر طبیعی در ایران، سالانه حدود ۵ میلیارد دلار است، آماری که اثبات می کند ایران در بین ۱۰ کشور حادثه خیز جهان است.
چه باید کرد؟ آیا باید دست روی دست گذاشت و منتظر ماند تا دارایی انسان از بین برود ؟! البته که نظام بیمه بهترین راهکار برای مقابله با این بحران ها و مدیریت آنهاست با این حال مردم درک درستی از بیمه ندارند، شرایطی که به ضعف اطلاع رسانی، تبلیغات و فرهنگسازی باز می گردد. از آنجا که دولت نسبت به مردم مسوولیت دارد و نمی تواند در برابر بروز حوادثی همچون سیل، زلزله، خشکسالی، طوفان و بسیاری موارد دیگر بی تفاوت باشد، به ناچار تاوان حوادث را می پردازد. بنابراین از دولت انتظار می رود در خصوص اطلاع رسانی و فرهنگسازی اقدامات لازم را انجام دهد. از سوی دیگر شرکت های بیمه نیز موظف هستند در زمینه فرهنگسازی و اطلاع رسانی هزینه کنند، زیرا از یک سو درآمدشان بیشتر می شود و از سوی دیگر به وظیفه خود در قبال مردم عمل کرده اند.
مردم باید آگاه شوند و بدانند؛ در دنیای امروز که پر از سرعت، تغییر و ریسک است، بیتوجهی به بیمه مانند قدم زدن در مسیری ناشناخته بدون چراغ است. شاید مقصد زیبا باشد، اما خطرها نیز واقعی و گاه غیرقابل جبراناند. با بیمه، نهتنها از داراییهایمان محافظت میکنیم، بلکه از آرامش روانیمان نیز نگهداری میکنیم؛ آرامشی که به ما اجازه میدهد بر رشد، پیشرفت و ساختن آینده تمرکز کنیم.
بیمه فقط برای روزهای سخت نیست؛ در بسیاری از مواقع، برای ساختن آینده نیز به کار میآید. بیمههای عمر و سرمایهگذاری مانند قلکی هستند که امروز در آنجا پول میریزیم تا فردا بتوانیم رؤیاهایمان را بسازیم؛ چه رؤیای خرید خانه، چه تأمین آینده فرزندان و چه آرامش دوران بازنشستگی. همین مبالغ کوچک و پرداختهای منظم، در طول زمان تبدیل به پشتوانهای بزرگ میشوند؛ پشتوانهای که میتواند مسیر زندگی را تغییر دهد.
بیشتر بخوانید: بحران محرومیت از کیفیت
روز بیمه، یادآور این حقیقت است که زندگی همیشه مطابق برنامه پیش نمیرود. همانطور که در یک سفر، همراه داشتن جعبه کمکهای اولیه ضروری است، در مسیر زندگی نیز بیمه همان ابزار ضروری است که نمیگذارد حادثهها ما را از پا بیندازند. بیمه یعنی احترام به آینده؛ یعنی قدردانی از تلاشهایی که برای بهتر شدن زندگی انجام میدهیم.
نهایت این که؛ روز بیمه فقط یک مناسبت تقویمی نیست؛ یک یادآوری است. یادآوری اینکه آینده را با برنامهریزی، پیشبینی و انتخابهای هوشمندانه می سازند نه با حدس و گمان! بیمه یکی از همین انتخابهاست، بیاییم این روز را بهانهای کنیم برای بازنگری در مسیر زندگی و تقویت قلکی که آیندهمان بر آن تکیه دارد.
آژانس خلاقیت کوانتا