به گزارش پول نیوز ، ایران کشوری پهناور با ظرفیتهای بسیار است. از معادن و ذخایر در دل زمین تا هوشمندی که در ذات ایرانیان وجود دارد، این فرصت را ایجاد می کند که پیشرفتهای شگرفی را رقم بزنیم. در حالی که 7 درصد ذخایر جهان در خاک ایران است، ایرانیان رتبه سوم هوشمندی یا آی کیو را در بین مردم جهان دارند، ظرفیتی که باعث شده کشورهای پیشرفته جهان بدنبال شکار نخبگان ایرانی باشند.
باید بپذیریم که همواره نگاه نامهربانی به تحصیل کردگان و نخبگان داشته ایم، به نوعی که فارغ التحصیلان دانشگاهی در مشاغلی همچون رانندگی، دستفروشی و حتی رفتگری مشغول بکار می شوند یا چنانچه شانس یا پارتی داشته باشند، در مشاغل غیر مرتبط جذب می شوند تا تحصیلاتشان به هیچ دردی نخورد.
متاسفانه بسیاری از رتبه های برتر کنکور و تحصیل کردگان دانشگاهی، در حالی مورد بی مهری قرار می گیرند که دیگر کشورهای جهان برای جذب آنان برنامه های هدفمند دارند و آنهایی که در ایران در گروه بیکاران تعریف می شوند، به محض ورود به دیگر کشورها، اختراع یا کشف های مهمی را برجای می گذارند، در حالی که تمامی بخشهای از صنعت و معدن تا کشاورزی و خدمات به این نخبگان نیاز دارند و شاید بتوان از این فاجعه به عنوان نخبه کشی یاد کرد.
بی شک عامل اصلی این بحران، بیگانگی صنعت و دانشگاه است. در حالی که تمامی بخشهای تولید و خدمات به نخبگان نیاز دارد، ارتباط بین این دو بخش برقرار نمی شود. اما برای مدیریت این چالش، همایش هایی با هدف نزدیک کردن تولید و دانشگاه از اهمیت ویژه ای برخوردار است، البته اگر این همایش ها هدفمند برگزار شود و دستاوردی به همراه داشته باشد.
یکی از جدی ترین ظرفیت های کشور در بخش معادن است. تنوع و ذخایر بالای مواد معدنی باعث شده معادن به اندازه ای اهمیت یابد که از آن به عنوان جایگزین اقتصاد تک محصولی وابسته به نفت یاد شود.
با توجه به مطالب یاد شده، چهاردهمین کنفرانس مهندسی معدن ایران در دانشگاه صنعتی تبریز برگزار شد تا صنعت و معدن با دانشگاه به تعامل و تفاهم برسند. از آنجا که معادن و صنایع مس از مهمترین ظرفیت های اقتصادی کشور هستند، مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس ایران به این همایش دعوت شد و با تشریح رویکردهای آیندهنگرانه صنعت مس، بر نقش تعیینکننده فناوری، دانش و نوآوری در ایجاد ارزش افزوده پایدار و تبدیل ایران به بازیگری اثرگذار در بازار جهانی مس تاکید کرد.
سیدمصطفی فیض آینده صنعت معدن را وابسته به فناوری دانست و افزود: صنعت معدنکاری ناگزیر است همگام با دگرگونیهای بنیادین جهانی حرکت کند و با بهرهگیری از ابزارهای فناورانه، مرزهای جدیدی در تولید و فرآوری ایجاد شود.
در حالی مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس بر ضرورت پیوند راهبردی دانشگاه و صنعت تاکید کرد و تحقق اهداف بزرگ توسعهای بدون اتکا به علم و پژوهش را غیرممکن دانست که معلوم نیست چه کسی باید در این زمینه سرمایه گذاری کند. البته فیض از آمادگی صندوق جسورانه cvc برای حمایت از طرحهای فناورانه با تکیه بر ظرفیت قوانین دانشبنیان خبر داد و افزود: در صورت تدوین مدل مشترک، موضوع بورسیه نخبگان و حمایت از چاپ آثار علمی نیز عملیاتی خواهد شد.
تاکید فیض بر CVC منطق بالایی دارد زیرا این عنوان یکی از روشهای سرمایهگذاری است که در آن، شرکتهای بزرگ با استفاده از منابع مالی خود، از استارتاپها و کسبوکارهای نوپا حمایت میکنند. این مدل با سرمایهگذاری خطرپذیر سنتی (VC) تفاوت دارد. زیرا در حالی که VCها صرفاً به دنبال سود مالی هستند، صندوقهای سرمایهگذاری خطرپذیر شرکتی اهداف گستردهتری مانند دسترسی به فناوریهای نوین، بهبود زنجیره تامین و توسعه بازارهای جدید را دنبال میکنند.
یکی از جدی ترین مشکلات تولید که مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس ایران بخوبی بر آن انگشت گذاشت، کاهش کیفیت نیروی انسانی است که فیض آن را یکی از چالشهای جدی صنعت عنوان کرد. وی گفت: مجموعهای که زنجیره کامل تولید از معدن تا کاتد را در اختیار دارد، نیازمند نیروهای متخصص و توانمند است از این رو لازم است که برنامههای دانشگاهی با نیازهای عملیاتی صنعت منطبق شود.





آژانس خلاقیت کوانتا