در روز نخست این همایش، عباس
شاکری با اشاره به حضور بخش نامولد در اقتصاد ایران به عنوان مانع اصلی
بهبود فضای کسب وکار گفت: تا زمانی که دامنه این فعالیت ها کوچک نشود بهبود
در فضای کسب وکار رخ نخواهد داد و تولید در اقتصاد، رشد مستمر به خود
نخواهد گرفت. شاکری افزود: اقتصاد 300میلیارد دلاری ما با این حجم از
برج ها و مراکز خرید و فعالیت های دلالی روز به روز به سمت ناکارآمدی بیشتر
حرکت می کند.
همچنین فرشاد مومنی درباره اقتصاد سیاسی محیط کسب و کار
ایران توضیح داد: دولت اگر عادت کرده باشد ناهنجار درآمد کسب و بعد هزینه
کند، این دولت از آن امتیاز انحصاری یعنی اعمال زور استفاده می کند و زمانی
که کفگیر به ته دیگ خورد، از طریق چنگ انداختن به صورت بازیگران اقتصادی و
حقوق مالکیت آنها مشکل کسری مالی خود را حل و فصل می کند. بنابراین جایی
که دولت مالیه ناهنجار داشته باشد، حقوق مالکیت ناامن است.
محسن رنانی در
دومین روز این همایش، ضمن تقسیم بندی محیط کسب و کار به دو بخش محیط نهادی
کسب و کار با محوریت مسایل نهادی و قانونی و فضای عمومی کسب و کار با
محوریت مسایل کلان کسب و کار بر ضرورت توجه به فضای عمومی برای بهبود اوضاع
کسب و کار تاکید کرد و گفت: دشواری فضای کسب و کار ایران به این خاطر است
که وارد فضای نااطمینانی شده است. غلامحسين شافعی، رییس اتاق بازرگانی
ایران نیز تاكيدكرد: مهیا کردن محیط کسب و کار برای توسعه لازم است اما
کافی نیست./دنیای اقتصاد-

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما