پول نیوز -در حاليكه حضور خودروسازان و قطعه سازان معتبر جهان و همچنين اظهارات قاطعانه ي دولتمردان و خودروسازان ايران در تهران مورد توجه گسترده رسانه هاي خارجي و داخلي قرار گرفت، اما؛ به نظر مي رسد برخي از گروه هاي داخلي كه هم از ديپلماسي موفق سياسي و هم از ديپلماسي صنعتي ايران ناخشنودند، تلاش مي كنند تا با رويكردهايي در تضاد با منافع ملي، دستاوردهاي اخير را به حاشيه ببرند.

به گزارش موج، آنچه مسلم است در همايش بين المللي صنعت خودرو ايران خواسته هاي اين صنعت به وضوح و با قاطعيت تمام مطرح و بر اين موضوع تأكيد شد كه به هيچ وجه فرايندهاي گذشته ي خودروسازان خارجي و نحوه ي حضور آنها در بازار ايران به شيوه هاي قبلي امكان پذير نخواهد بود.

با اين همه موضوعي كه امروز بر پهنه ي ارتباط و تعامل خودروسازان ايراني با شركت هاي بين المللي همين حوزه حكم فرما شده، نتيجه و برآيند رويدادهايي گوناگون است كه تنها اقتصادي نيستند و گرماي سياست نيز به داغي اين تنور مدد رسانده است.

به روايتي 12 و به گفته اي 20 شركت و كشور در همايش بين المللي صنعت خودروي ايران حضور به هم رساندند. همايشي كه نخستين تجربه نبود، اما؛ از نظر تعداد حضور و سطح حساسيت به راحتي مي توان آن را براي نخستين بار دانست.

با اين وجود فضاي حاكم بر اين رويداد را مي توان تابعي دانست از آنچه در ماه هاي اخير در كشور روي داده است؛ تدبير، تعامل و پاي بند بودن به بازي برد–برد در مراوده با دنيا.

اين كليد، قفل 10 ساله مذاكره با كشورهاي معمولي و قدرتمند در سپهر سياست را گشود و مدلي موفق را ارائه كرد تا بر اساس آن پيشرفت و پيشبرد امور در حوزه هاي مختلف امكان پذير شود.

صنعت خودروي ايران آن زمان كه براي همكاران و هم كيشان خارجي خود دعوت نامه امضا مي كرد و مي فرستاد هم به ياد داشت و فراموش نكرده بود كه برخي از آنان در گذشته اي نه چندان دور، تسليم خواسته هاي سياسيون شدند و دست شركاي ايراني را در پوست گردو رها كرده و به خوش خدمتي سياست ورزان زياده خواه پرداختند.

اما آنان مي دانستند كه اين مرحله، زمان مناسبي براي تسويه حساب نيست. فرصت حضور در ايران بايد يك بار ديگر در اختيار پيش قراولان خودروسازي دنيا قرار گيرد تا صنعت خودروي ايران از نتايج آن منتفع شوند. از اين رو آنان دعوت را انجام دادند و با روي گشاده به استقبال آناني رفتند كه اين دعوت را اجابت كردند. آناني كه تعدادشان هم كم نبود و از نظر جديت و سطح حضور هم كم نگذاشتند.

همايش آغاز شد و سخنرانان از ميزبان گرفته تا ميهمانان، يكي پس از ديگري تريبون در اختيار گرفته و هر كسي از ظن خود به جست وجوي يار پرداخت. در اين ميان اين ايرانيان تيزهوش بودند كه نشان دادند مي دانند بزنگاه يادآوري كم لطفي شريكان ديروز و ميهمانان امروز چه وقتي بوده است؟!

ايرانيان از معاون رئيس دولت گرفته تا وزير و معاون وزير و مديران خودروسازي هر يك در سخنان خود، علاوه بر يادآوري توان صنعت خودرو و تشريح زمينه هاي همكاري، مستقيم و غيرمستقيم به مطالبه گران حضور در ايران گفتند كه ايرانيان براي همكاري و شراكت با خودروسازان جهاني مي خواهند آغوش بگشايند، اما؛ طرح نو دراندازند.

وزير صنعت، معدن و تجارت به صراحت گفت قراردادي بين صنعتگران خودروي ايران با شركت هاي خارجي امضا نخواهد شد، مگر اينكه تعهد صادرات ضميمه آن باشد. رئيس هيأت عامل ايدرو به خودروسازان خارجي گفت كه بايد اقدامات گذشته را جبران كنند و مديران عامل خودروساز داخلي نيز از وداع با مونتاژكاري سخن گفته و مبناي همكاري دوباره با شركاي آينده را توليد، توليد و توليد عنوان كردند.

مجموع اين سخنان و گفته ها، اتمام حجتي بود با آنان كه به بازار و صنعت خودروي ايران چشم حضور و همكاري دوباره دوخته اند. ايرانيان اگر چه در سايه ي سياه تحريم سختي كشيدند و رنج ديدند، اما؛ هر چه بود به سلامت گذشتند تا نشان دهند توان و ظرفيت آنها بيش از آني است كه گاه تصور مي شود.