شهرها و چالش توسعه پایدار

به گزارش پول نیوز ،

پول نیوز، سمیه علی اصغری – تاکلوبان در فیلیپین به فهرست در حال رشد شهرهایی – از جمله نیو اورلئان، بانگکوک، مسکو، نیویورک، پکن، ریو دو ژانیرو و پورتو پرنس – اضافه شده که طی سالیان اخیر با فجایع آب و هوایی مواجه شده اند.

به گزارش گروه بین الملل پول نیوز، بسیاری از شهرهای بزرگ جهان که در نزدیکی ساحل دریا و یا رودخانه ها ساخته شده اند با خطر افزایش سطح آب دریا و توفان های شدیدتر مواجه هستند. از این رو، توانمندسازی شهرها باید در دستور کار توسعه جهانی مورد توجه قرار گرفته تا به توسعه پایدار در قرن بیست و یکم کمک کند.

اهمیت شهرها در اقتصاد جهانی امروز بی سابقه و چشمگیر است. تا زمان انقلاب صنعتی، تاریخ بشر با حضور در روستاها و زندگی ساده گره خورده بود. در آن زمان، تنها حدود 10 درصد مردم در شهرها زندگی می کردند. اما امروزه، سهم شهرنشینان حدود 53 درصد بوده و به احتمال زیاد تا سال 2050 این رقم به 67 درصد خواهد رسید.

به دلیل آن که سرانه درآمدها در شهرها بیشتر از مناطق روستایی است، ارزیابی های صورت گرفته نشان می دهند شهرهای جهان سهمی بیش از 80 درصدی در درآمد جهانی داشته و 600 شهر بزرگ حدود نیمی از این آمار را به خود اختصاص داده اند. اکثر مشاغل جدید طی چند دهه آینده در شهرها ایجاد خواهند شد و نه تنها به امرار معاش صدها میلیون جوان کمک می کنند، بلکه همانند آنچه در چین و برزیل شاهد بوده ایم می توانند به کاهش فقر مفرط منجر شوند.

همچنین، شهرها مراکز نوآوری برای سیاست عمومی محسوب می شوند. از شهردارها خواسته می شود تا فعالیت های مرتبط با شهروندان را انجام دهند. آنها افرادی هستند که مسئولیت تامین آب سالم، جمع آوری زباله، خانه های امن، توسعه زیر ساخت ها، بهبود شرایط محله های فقیرنشین، حفاظت در برابر بلایا و ارائه خدمات اضطراری در زمان وقوع فجایع را بر عهده دارند.

توسعه پایدار مفهوم جدیدی را برای اقتصاد جهانی در قرن بیست و یکم ارائه کرده است. توسعه پایدار، شهرها، کشورها و در مجموع جهان را به تمرکز همزمان بر سه هدف به جای تمرکز صرف بر درآمد تشویق می کند: رفاه اقتصادی، در برگیری اجتماعی و پایداری زیست محیطی.

تعریف رفاه اقتصادی مشخص است. دربرگیری اجتماعی به معنای آن است که تمامی اعضای جامعه – فقیر و ثروتمند، مرد و زن، گروه های اکثریت و اقلیت – باید از حقوق برابر و فرصت های مساوی برای سود بردن از افزایش رفاه و رونق برخوردار باشند. پایداری زیست محیطی نیز به معنای آن است که نظام های اقتصادی و فناوری های خود را باید در مسیری قرار دهیم که خدمات پایه مانند آب سالم و بهداشتی، مبارزه با تغییرات آب و هوایی ناشی از فعالیت های انسان و حفاظت از تنوع زیستی را فراهم کنند. دستیابی به این اهداف به حکومت و نظارت خوب، تامین مالی عمومی و نهادهای کارآمد نیازمند است.

شهرها در خط مقدم مبارزه برای توسعه پایدار حضور دارند. نه تنها آنها در مواجهه با تهدیدهایی مستقیم قرار گرفته، بلکه از بهترین فرصت ها برای شناسایی و ارائه راه حل ها نیز برخوردار هستند. با توجه به تراکم بالا و اسکان با بهره وری بالا، شهرها نسبت به اکثر مناطق روستایی می توانند دسترسی خوبی به انواع مختلف خدمات از جمله انرژی، آب، سلامت، آموزش و پرورش، امور مالی، رسانه، حمل و نقل، بازیافت و پژوهش فراهم کنند. در حقیقت، چالش بزرگ برای شهرها فراهم کردن این دسترسی به صورت جامع و پایدار است.

بخش قابل توجهی از راه حل به واسطه فناوری های پیشرفته از جمله سیستم های اطلاعات و علم مواد شکل خواهد گرفت. انقلاب اطلاعات و ارتباطات ایده “شهرهای هوشمند” را شکل داده که فناوری های مربوط را در قلب سیستم هایی که به جمع آوری و پاسخ به اطلاعات می پردازند، قرار می دهد. شبکه های سراسری برق هوشمند، شبکه های حمل و نقل هوشمند و ساختمان ها و مناطق هوشمند از جمله این موارد هستند.

پیشرفت در علم مواد امکان ساخت اقامتگاه ها و ساختمان های تجاری با بهره وری انرژی هرچه بیشتر را فراهم کرده است. در شرایطی که برخی موارد مانند بزرگراه های ملی و یا شبکه حمل و نقل ریلی نیازمند ارائه راه حل هایی در سطح یک کشور هستند، بسیاری از چالش های کلیدی در زمینه توسعه پایدار بهتر است در سطح شهری رسیدگی شوند.