پول نیوز، مازیار دانیالی - روسای بانک های مرکزی، سیاستگذاران، مدیران بخش های خصوصی، دانشگاهیان و نمایندگان سازمان های جامعه مدنی طی ماه جاری میلادی برای برگزاری نشست مشترک سالانه صندوق بین المللی پول و بانک جهانی در واشنگتن گرد هم می آیند. از مهمترین جنبه های نشست امسال تصمیم هیئت مدیره صندوق بین المللی پول درباره چگونگی رسیدگی به موضوعات پولی بین المللی فعلی خواهد بود.

به گزارش گروه بین الملل پول نیوز، شرایط اقتصاد جهانی همچنان مخاطره آمیز باقی مانده، نشانه هایی از رشد قوی تولید ناخالص داخلی در منطقه یورو مشاهده نمی شود، روند بهبود شرایط اقتصادی آمریکا ضعیف بوده، کشورهای صادرکننده کالاهای اساسی مانند استرالیا تحت تاثیر کاهش تقاضا از چین قرار گرفته و رکود در بازارهای نوظهور وارد سومین سال خود شده است.

در چنین فضای بی ثبات و نامطمئنی، حتی تغییرات کوچک در سیاست های پولی کشورهای توسعه یافته می تواند نظام های اقتصادی در حال توسعه را بی ثبات کند. به عنوان مثال، بیانیه فدرال ریزرو در ماه می مبنی بر کاهش خرید دارای های بلند مدت موجب کاهش ارزش نرخ های ارز در بازارهای نوظهور شد.

بر همین اساس، جهان نیازمند راهبردهایی برای کاهش این نوسانات بلند مدت است. در این میان، صندوق بین المللی پول باید به عنوان نهادی که چنین وظیفه ای را بر عهده دارد، عمل کند. به جای انتظار بروز یک بحران و سپس مداخله برای کنترل آن، صندوق بین المللی پول باید "رهنمود آینده نگر" در زمینه چگونگی رسیدگی به اختلالات بالقوه در بازارهای مالی بین المللی را فراهم کند.

بانک های مرکزی به طور فزاینده از این رهنمود برای ارتباط سیاست های پولی و مهار انتظارات بازار استفاده می کنند. به عنوان مثال، فدرال ریزرو متعهد به حفظ نرخ بهره پایین خود حداقل تا زمانی که نرخ بیکاری آمریکا به 6.5 درصد کاهش یابد - اقدامی که هرینه های استقراض بلند مدت را کاهش داد - شده است. اگرچه اثر راهبرد نرخ بهره بر اقتصاد بدون در نظر گرفتن داده های بیشتر قابل تعیین نیست، استدلال های بسیاری به نفع آن وجود دارند.

شاید گویاترین مثال درباره یک بانک مرکزی و استفاده کارآمد از رهنمود آینده نگر، بیانیه ژوییه 2012 "ماریو دراگی"، رئیس بانک مرکزی اروپا، در زمینه انجام اقدام های لازم از سوی این بانک برای تضمین بقای منطقه یورو باشد. این تعهد به تنهایی موجب تثبیت هزینه های استقراض شده و به طور قابل توجهی کاهش نرخ بهره برای کشورهای بحران زده منطقه یورو را در پی داشت. باور سرمایه گذاران به این که بانک مرکزی اروپا بدهی دولتی را در صورت افزایش بیش از اندازه نرخ بهره اوراق قرضه خریداری خواهد کرد برای بازگشت آرامش به بازارها کافی بود.

با وعده دخالت در بازارهای آسیب پذیر در صورت نوسانات مالی بیش از حد، صندوق بین المللی پول به عنوان کلیدی ترین بازیگر، مشکلات هماهنگی بین سرمایه گذاران را کاهش خواهد داد. خبر خوب این است که صندوق بین المللی پول تا پیش از این به نوعی علاقه خود به ایده رهنمود آینده نگر را نشان داده است. طی نشست سالانه روسای بانک های مرکزی جهان در جکسون هول، وایومینگ، در ماه آگوست، "کریستین لاگارد"، رئیس صندوق بین المللی پول، پیشنهاد مداخله این صندوق برای کمک به بازارهای نوظهور بحران زده را مطرح کرد.

در مقابل، خبر بد این است که به نظر می رسد اعلام مبهم لاگارد تاثیر اندکی در شکل دهی انتظارات بازار و یا تمایل دولت ها برای درخواست کمک از صندوق بین المللی پول داشته است. این مساله به یک نکته کلیدی اشاره دارد: رهنمود آینده نگر موفق بیش از هر چیزی نیازمند "اعتبار" است.

پس از فروپاشی بانک لمان بردارز آمریکا در سال 2008، جرقه اصلی بحران مالی جهان که پیامدهای آن همچنان ملموس است، کشورهای عضور گروه جی-20 متعهد به افزایش منابع وام دهی صندوق بین المللی پول شده و در نتیجه این صندوق موفق به کاهش آثار بحران شد. امروز، رهبران جی-20 بار دیگر باید از نفوذ خود استفاده کرده و رهنمود آینده نگر به موقع و دور دیگری از اصلاح معماری مالی بین المللی را اجرایی کنند.

بی تردید، شکست رهبران صندوق بین المللی پول در ایجاد رهنمود آینده نگر برای مقابله با آشفتگی بازار در تمامی جنبه ها موجب تضعیف روند پیشرفت و بهبود شرایط می شود.