روزنامه دنیای اقتصاد -  این روزها خبرهایی که از میزان تولید خودروسازان به گوش می رسد یا خیلی خوب است یا خیلی بد، به این ترتیب که مدیران خودروسازی از رشد تولید در کارخانه هایشان به واسطه داخلی سازی و تامین قطعات می گویند؛ اما در همین زمان برخی مدیران قطعه سازی روند تولید را همچنان کاهشی ارزیابی می کنند و حتی از توقف تولید در نتیجه ادامه شرایط فعلی نیز سخن به میان می آورند.

حال اگر اظهارنظرهای مدیران صنعت خودرو در بخش تولید خودرو و قطعه را بیشتر بررسی کنیم متوجه تناقضی آشکار می شویم؛ چگونه ممکن است قطعه سازان به گفته خودشان با 15 تا 20 درصد ظرفیتشان فعال باشند اما در همین زمان خودروسازانی که میزان تولیدشان با وضعیت قطعه سازان ارتباط مستقیم دارد با رشد تیراژ همراه باشند؟ در صورتی که تولیدات خودروسازان با رشد همراه بوده، با وجود مشکلاتی که قطعه سازان دارند، خودروسازان قطعات مورد نیازشان را برای تولید از کجا فراهم می کنند؟

به این ترتیب در حالی که خودروسازان از رشد تولید در خطوط تولید خود می گویند و از تیراژ 2000 دستگاهی در روز خبر می دهند، قطعه سازان نظر دیگری دارند و مشکلات صنعت خودرو و قطعه را در مرز بحران می دانند تا آنجا که معتقدند اگر روند فعلی همچنان ادامه یابد و اصلاح نشود در نهایت تولید خودرو در کشور متوقف خواهد شد.

این تفاوت دیدگاه ها باعث ایجاد فضایی خاکستری در اخبار صنعت خودرو و نرسیدن به نتیجه ای روشن از وضعیت خودروسازان می شود و سوالات فراوانی نیز با خود به همراه می آورد، زیرا اگر تیراژ تولید خودروسازان با رشد همراه باشد طبیعتا قطعه سازان نیز در وضعیت بهتری قرار خواهند داشت و از طرفی اگر تولیدات قطعه سازان با مشکل همراه باشد، تیراژ خودروسازان از آن مشکلات تاثیر می پذیرد.

در حال حاضر خودروسازان از رشد تیراژشان به 2000 دستگاه در روز خبر می دهند، در حالی که در یکی دو ماه اخیر تولیدات آنها به طور میانگین روزانه 1500 تا 1700 دستگاه بوده است. در همین شرایط قطعه سازان نظر دیگری دارند و می گویند خودروسازان با 30 درصد ظرفیت تولید خود مشغول هستند.