امام سجاد علیه السلام در صحیفه سجادیه و در خطبه ای با مضمون زیبای اقتصادی، مفاهیمی عمیق را در مذمت دریافت بی مورد وام، مدیریت دخل و خرج زندگی، همنشینی با فقرا و دوری از ثروتی که انسان را به کبر و خودبینی و ستم وادارد، به تصویر می کشد.

متن خطبه سی ام صحیفه سجادیه بدین شرح است:

بارالها بر محمد و آلش درود فرست، و مرا عافیت بخش از وامى که آبرویم را بریزد و ذهنم را پریشان کند و فکرم را پراکنده سازد و شغلم در علاج و چاره آن به طول انجامد.

اى پروردگارم، از غصه وام و اندیشه در آن، و از دلى مشغولى به مسئله قرض و بیخوابى‏اش به تو پناه مى‏برم، پس بر محمد و آلش درود فرست،و مرا از زحمت و مشقت وام پناه ده، و اى پروردگار من، از ذلّت قرض در این چند روز زندگى،و از وبال آن پس از مرگ به تو پناه مى‏برم، پس بر محمد و خاندان او درود فرست، و مرا به ثروت سرشار، یا زندگى توأم با کفاف از آن پناه ده.

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست، و مرا از اسراف و زیاده ‏خواهى بازدار، و به بخشش و انتخاب میانه‏روى سامان ده، و اندازه نگاه‏داشتن نیکو را به من بیاموز، و مرا به لطف خود از ولخرجى حفظ کن، و روزیم را از راه هاى حلال روانه ساز، و خرج کردن مالم را متوجه برنامه‏هاى خیر فرما، و ثروتى که مرا به کبر و خودبینى آلوده کند،یا به ستم بکشاند، یا از مرز عبادت و ادب درگذراند از من دور کن.

بار خدایا، رفاقت و مصاحبت با فقیران را محبوب من قرار ده، و در نشست و برخاست با آنان مرا به صبر نیکو یارى ده و آنچه را از متاع نابود شدنى دنیا از من گرفتى همان را در خزانه‏هاى پایدارت برایم ذخیره کن، و آنچه از توشه ناچیز دنیا به من داده‏اى، و هر متاعى از آن که در همین دنیا به من عطا فرموده‏اى وسیله رسیدن به جوار خود، و پیوستن به مقام قرب، و سبب رسیدن به بهشت قرار ده، زیرا که تو صاحب فضل بزرگ، و بخشنده کریمى.