بر اساس رتبه بندی پایگاه اینترنتی استت نانو ایران با رتبه 8 در تولید علم نانو، کمترین سهم را در ‏مشارکت تولید علم در علوم نانو داشته و بعد از آن به ترتیب چین، هند، تایوان و کره جنوبی قرار دارند و عربستان سعودی با انتشار 910 مقاله علمی بیشترین میزان مشارکت جهانی را در این حوزه داشته است.

به گزارش مهر، پایگاه اینترنتی استت نانو ‏‎(StatNano)‎‏
در گزارشی سهم مشارکت کشورها در تولید علوم نانو را بر اساس شاخص همکاری
بین المللی بررسی کرده است. ‏مطابق این گزارش همکاری بین المللی، راهبردی
برای تسهیل شرایط جهت رسیدن به اهداف علمی است. ‏

برای بررسی
این شاخص، سایت‎ StatNano ‎با یک عبارت جستجوی ویژه و با استفاده از بانک
اطلاعات ‏ISI Web of Knowledge، مقالات نانوی کشورهای ‏مختلف و میزان
همکاری آنها را در سال 2012 استخراج کرده که نتایج آن در فهرستی که بر روی
سایت منتشر شده، ‏ آمده است‎.‎

‏30‏‎ ‎کشور اول جهان از نظر تعداد مقالات ‎  ISIتقریبا 82 درصد علوم نانو را در سال 2012 تولید کرده اند.

در این فهرست، چین رتبه اول و آمریکا در مقام دوم قرار دارد. هر ‏چند چین
بیشترین تعداد مقالات را در سال 2012 تولید کرده است اما یکی از کمترین
مشارکت ها را در میان 30 کشور اول داشته است، به طوری که در میان 96 کشور
‏جهان از نظر مشارکت با 19.7 درصد مشارکت رتبه 93 را به خود اختصاص داده
است.

آمریکا نیز با 41.1 درصد، رتبه 83 را کسب کرده است. کره
جنوبی که رتبه چهارم ‏را در تولید علم نانو دارد در بخش مشارکت با 30.9
درصد مشارکت رتبه 88 جهان را اشغال کرده است.

بر این اساس
کشورهای برتر در تولید علم، برای تولید علم ‏کمتر به مشارکت می پردازند در
حالی که کشورهای ضعیف تر، تمایل بیشتری به همکاری دارند‎.‎‏ در میان 30
کشور اول تولید کننده علم همچنین، ایران با رتبه 8 در تولید علم نانو،
کمترین سهم را در ‏مشارکت (17.3 درصد) داشته و بعد از آن به ترتیب چین،
هند، تایوان و کره جنوبی قرار دارند.‏

  30 کشور اول دنیا در نانو
ردیف نام کشور مقالات علمی منتشر شده در سال 2012 سهم مشارکت بین المللی در تولید علم نانو
1 چین 27896 19.7
2 آمریکا 19585 41.1
3 آلمان 6894 58.55
4 کره جنوبی 6804 35.41
5 ژاپن 6635 35.41
6 هند 6023 24
7 فرانسه 4759 59.7
8 ایران 3597 17.3
9 انگلستان 3575 65.7
10 اسپانیا 3400 58.2
11 ایتالیا 3185 52.9
12 تایوان 3057 24.1
13 روسیه 2838 38.9
14 کانادا 2578 49.1
15 استرالیا 2237 60.1
16 سنگاپور 1956 54.1
17 برزیل 1531 36.4
18 سوئیس 1528 68.2
19 لهستان 1437 46.1
20 هلند 1316 63.9
21 سوئد 1223 69.2
22 ترکیه 1037 34.3
23 بلژیک 1018 68.4
24 مالزی 915 49.7
25 عربستان سعودی 910 78.7
26 پرتقال 788 63.8
27 مکزیک 800 56.3
28 رومانی 731 45.6
29 فنلاند 680 67.9
30 اتریش 672 71.2


وجود مراکز تحقیقاتی مجهز و معتبر، موقعیت جغرافیایی،
مجاورت جغرافیایی دو کشور و سابقه تاریخی تعامل کشورها می تواند به عنوان
پارامترهای ‏موثر در مشارکت در زمینه تولید علوم نانو، به شمار آیند. به
عنوان مثال در هر قاره یک یا چند کشور پیشرو در عرصه نانو وجود دارند که
کشورهای دیگر آنها را به عنوان ‏همکار پروژه های تحقیقاتی خود انتخاب
می کنند. همچنین سهولت رفت و آمد، نزدیک بودن فرهنگ و مشترکات فرهنگی و
اجتماعی از جمله مزایای همکاری با یک ‏کشور همسایه است. مصداق بارز این
موضوع در کشور آذربایجان دیده می شود که به دلیل همسایگی با ایران بیشترین
همکاری را با ایران دارد. ‏

به نظر می رسد درصورتی که مسیر همکاری
ایران با کشورهای دیگر هموار شود، ایران آمادگی مشارکت در تولید علوم نانو
با دیگر کشورها را دارد. مصداق بارز این ‏موضوع کشور مالزی است که در
سال های گذشته همکاری قابل توجهی با ایران داشته است. مالزی قوانین و مسیر
تبادل دانشجو با ایران را هموار کرده است؛ ‏به طوری که مقصد تعداد زیادی از
دانشجویان ایرانی شده است. این امر موجب شده تا ایران اولین گزینه مشارکت
برای مالزی در تولید علوم نانو باشد.‏