شورای عالی بیمه در اجرای ماده 17 قانون تأسیس بیمه مركزی ایران و بیمه گری در جلسه مورخ 27 فروردین 92 "شرایط عمومی بیمه نامه مسئولیت مدنی حرفه ای پزشكان و پیراپزشكان" را مشتمل بر 21 ماده تصویب كرد.

دراین آیین نامه درباره وظایف و تعهدات بیمه گذار در بیمه مسئولیت آمده است: بیمه گذار مكلف است در پاسخ به پرسش های بیمه گر همه اطلاعات راجع به موضوع بیمه را با دقت و صداقت اعلام نماید.

همچنین اگر بیمه گذار در پاسخ به پرسش های بیمه گر به طور عمدی از اظهار مطلبی خودداری نماید و یا به طورعمد بر خلاف واقع اظهاری بنماید قرارداد بیمه باطل خواهد بود ولو مطلبی كه كتمان شده یا بر خلاف واقع اظهار شده است هیچ گونه تأثیری در وقوع حادثه نداشته باشد. به علاوه، نه فقط وجوه پرداختی بیمه گذار به وی مسترد نخواهد شد بلكه بیمه گر می تواند اقساط حق بیمه را كه تا آن تاریخ عقب افتاده است نیز از بیمه گذار مطالبه كند.

بیمه نامه با تقاضای بیمه گذار و قبول بیمه گر صادر می شود اما آغاز پوشش بیمه ای و اجرای تعهدات بیمه گر منوط به پرداخت حق بیمه به ترتیبی است كه در بیمه نامه پیش بینی شده است. چنانچه پرداخت حق بیمه به صورت قسطی باشد و بیمه گذار هر یك از اقساط موعد رسیده را به هر دلیل پرداخت نكند، بیمه گر می تواند بیمه نامه را با رعایت ماده 16 این آیین نامه فسخ كند و چنانچه بیمه گر بیمه نامه را فسخ نكرده باشد در صورت وقوع حادثه، خسارت را به نسبت حق بیمه پرداخت شده به حق بیمه ای كه تا زمان وقوع حادثه باید پرداخت می شد، پرداخت خواهد كرد مگر آنكه در شرایط خصوصی بیمه نامه ضوابط دیگری درج شده باشد.

همچنین بیمه گذار موظف است اسناد و مدارك مربوط به خدمات پزشكی انجام شده در مورد هر بیمار را در صورت درخواست بیمه گر در اختیار وی قرار دهد.

بیمه گذار نباید بدون موافقت بیمه گر در مورد مسئولیت هایی كه تحت پوشش این بیمه نامه است، تعهدی در قبال مدعی به عهده گیرد و یا وجهی به وی بپردازد مگر اینكه انجام این اقدام مورد موافقت بیمه گر قرار گرفته باشد.

بیمه گر می تواند در صورت لزوم به هزینه خود دفاع از بیمه گذار را به مناسبت مسئولیت های موضوع این بیمه نامه بر عهده گیرد. در این صورت بیمه گذار موظف است اختیار تعیین وكیل را رسماً به بیمه گر تفویض نماید.

در فصل سوم آیین نامه وظایف و تعهدات بیمه گر به شرح زیر ذكر شده است:خسارت های قابل تأمین، شامل دیه ناشی از نقص عضو و یا فوت زیان دیده و هزینه درمان صدمات جسمی یا روانی اوست كه بیمه گذار به واسطه اقدام یا دستور وی بر اساس رأی مراجع ذی صلاح مسئول جبران آنها شناخته شود و بر اساس شرایط این بیمه نامه، بیمه گر متعهد به پرداخت آنها باشد.

در مواردی كه با توجه به اسناد و مدارك ارایه شده، مسئولیت بیمه گذار از نظر بیمه گر محرز باشد، بیمه گر می تواند قبل از صدور رأی مراجع قانونی ذی صلاح با جلب موافقت بیمه گذار و مدعی یا مدعیان، خسارت را پرداخت و تسویه كند.

تعهدات بیمه گر منحصر به مسئولیت حرفه ای بیمه گذار است كه در مدت اعتبار بیمه نامه رخ دهد مشروط به اینكه ادعای خسارت در طول مدت اعتبار بیمه نامه یا حداكثر ظرف مدت چهار سال پس از انقضای بیمه نامه و حداكثر پس از 20 روز اطلاع بیمه گذار به بیمه گر اعلام شده باشد. در صورت توافق بین بیمه گر و بیمه گذار این مدت تا شش سال قابل افزایش است.

اگر بیمه گذار به پرداخت دیه محكوم شود، حداكثر تعهد بیمه گر در قبال هر زیان دیده معادل ریالی ارزان ترین نوع دیه از انواع مذكور در قانون مجازات اسلامی حداكثر تا مبلغ مندرج در شرایط خصوصی بیمه نامه خواهد بود.

بیمه گر باید بعد از دریافت مدارك مربوط به خسارت حداكثر ظرف 30 روز، آنها را بررسی و نتیجه را اعلام كرده و در صورت احراز عدم استحقاق دریافت خسارت مراتب را با ذكر دلایل به طور مكتوب به بیمه گذار یا زیان دیده اعلام كند و در صورت قبول خسارت، بیمه گر موظف است حداكثر ظرف مدت 15 روز پس از قبول خسارت آن را پرداخت كند. اگر پس از تكمیل مدارك مثبته بیمه گر، در پرداخت خسارت تأخیر نماید، طبق حكم ماده 522 آئین دادرسی مدنی عمل می­شود.

در صورتی كه مسئولیت بیمه گذار همزمان تحت پوشش سایر بیمه گران باشد بیمه گر موظف است بر مبنای این بیمه نامه تعهدات خود را ایفا نماید و سپس می تواند برای بازیافت سهم سایر بیمه گران به آنها مراجعه كند.

همچنین جبران خسارت های ناشی از موارد زیر از شمول تعهدات بیمه گر خارج است: انجام معالجه، مداوا و یا عمل جراحی كه به تشخیص مراجع ذی صلاح خارج از تخصص بیمه گذار باشد مگر آنكه زیان دیده نیاز به فوریت های پزشكی داشته باشد و متخصص مربوط در دسترس نباشد.

بیمه گذار به دلیل استفاده از مسكرات و استعمال مواد مخدر یا داروی خواب آور، تمركز و هوشیاری لازم را برای مداوای زیان دیده نداشته باشد و باعث صدمه جسمی و یا روانی او شود.

انجام امور پزشكی و درمانی كه به تشخیص مراجع ذی صلاح خلاف قوانین و مقررات جاری باشد.
هر نوع خسارتی كه منشاء آن تشعشعات یونیزه كننده یا رادیو اكتیو و انرژی هسته ای باشد مگر آنكه استفاده از آنها برای معالجه بیمار ضروری باشد. عدم النفع. عمد بیمه گذار. جرایم و جزای نقدی نیز از دیگر موارداست.

همچنین در مواردی چون عدم پرداخت حق بیمه در سررسیدهای مندرج در اعلامیه های بدهكار صادره ، تشدید خطر و عدم موافقت بیمه گذار به پرداخت حق بیمه اضافی مربوط هر یك از طرفین بیمه نامه می تواند با اخطار كتبی 20 روزه بیمه نامه را فسخ كند.

موارد فسخ از سوی بیمه گذار شامل ، متوقف شدن فعالیت بیمه گر به هر دلیل و عدم تمایل بیمه گذار به ادامه پوشش است .

در صورت فسخ از طرف بیمه گر، باید حق بیمه مدتی كه باقی مانده است به صورت روزشمار محاسبه و به بیمه گذار برگشت داده شود. در صورت فسخ بیمه نامه از طرف بیمه گذار حق بیمه مدت بیمه براساس تعرفه كوتاه مدت محاسبه و بقیه آن مسترد خواهد شد.