پول نیوز، سمیه علی اصغری - رهبران "بریکس" (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی)، گروهی متشکل از پنج قدرت اقتصادی نوظهور، در پایان نشست اخیر خود که در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد، از تاسیس یک بانک توسعه جدید با هدف بسیج منابع برای پروژه های زیرساختی و توسعه پایدار در بریکس و دیگر اقتصادهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه خبر دادند.

به گزارش گروه بین الملل پول نیوز، در ابتدا، این تصمیم نشان دهنده موفقیت چشمگیر بریکس در توسعه اقتصادی طی چهار دهه گذشته (تولید ناخالص داخلی بریکس در حال حاضر از کشورهای توسعه یافته بیشتر است) و نقش موثر آنها در ایجاد توازن در معادلات قدرت اقتصاد جهانی است. در حقیقت، تصمیم اتخاذ شده نشان دهنده توانایی و تمایل بریکس برای همکاری هرچه بیشتر با یکدیگر در راستای تامین منافع شخصی و کل جهان است. از این رو، به نظر می رسد در شرایطی که اقتصادهای توسعه یافته با بحران و مشکلات مالی و اقتصادی مختلفی روبرو هستند، اقتصادهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه آینده را به دست گرفته اند.

به اعتقاد برخی کارشناسان، نیاز به تاسیس یک بانک توسعه جدید ضروری به نظر می رسد. زیرساخت های مورد نیاز در بازارهای نوظهور و کشورهایی با درآمد پایین بسیار گسترده و عظیم هستند. حدود 1.4 میلیارد نفر همچنان دسترسی دائم به برق نداشته، حدود 900 میلیون نفر با فقدان دسترسی به آب سالم مواجه بوده و حدود 2.6 میلیارد نفر از بهداشت مناسب و کافی برخوردار نیستند. در همین حال و بنابر ارزیابی های صورت گرفته، حدود 2 میلیارد نفر طی 25 سال آینده روانه شهرها خواهند شد. در نتیجه، سیاستگذاران باید از انجام سرمایه گذاری های پایدار اطمینان حاصل کنند.

برای پاسخگویی به این چالش ها و موارد دیگر که پیش روی جهان در حال توسعه قرار دارد، هزینه های زیرساختی سالانه طی دهه های آینده باید از حدود 800 میلیارد دلار به حداقل 2 تریلیون دلار افزایش یابند. در غیر این صورت، تحقق کاهش فقر بلند مدت و رشد ناکافی امکان پذیر نخواهد بود. در شرایطی که بخش خصوصی می تواند بخشی از این نیازها را پوشش دهد، اما به واسطه ماهیت پروژه های زیرساختی و خطراتی که در این زمینه وجود دارد، هزینه های سنگین و چرخه های حساس بازارهای مالی جهان، همچنان کسری قابل توجهی وجود خواهد داشت.

این شکاف تامین مالی بسیار فراتر از آن چیزی است که موسسات مالی بین المللی توانایی پاسخگویی به آن را داشته باشند و ضعف و شرایط بحرانی فعلی اقتصادهای توسعه یافته به معنای آن است که نمی توان انتظار کمک چندانی از آنها را داشت. زیرساخت های تامین مالی سالانه بانک های توسعه و کمک های توسعه خارجی احتمالا بیش از 40 تا 60 میلیارد دلار نخواهند بود که به معنای 2 تا 3 درصد از نیازهای پیش بینی شده است. از این رو، تاسیس یک بانک توسعه جدید در بازارهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه می تواند این شکاف را پوشش داده و به عنوان کاتالیزوری قدرتمند برای تغییر چه در جهان در حال توسعه و چه از طریق همکاری برای موسسات موجود عمل کند.

بی تردید، جهان امروز به طور قابل توجهی نسبت به دورانی که بانک جهانی و بسیاری از بانک های توسعه منطقه ای تاسیس شدند، تغییر کرده است. به عنوان مثال، تغییرات در بازارهای مالی، فرصت هایی برای مشارکت های توسعه ای جدید را فراهم کرده که یک بانک توسعه جدید می تواند به تسریع و هماهنگ سازی این فرصت ها کمک کند. در نتیجه، این بانک باید طیف گسترده ای از ابزارهای مدرن را به کار بگیرد تا پاسخگوی طیف وسیعی از پروزه ها بوده و همچنین نسبت به مدیریت خطر مناسب اطمینان حاصل می کند.

بانک توسعه جدید باید نگرش جدی تری نسبت به چشم اندازها و منافع کسانی که در کشورهای در حال توسعه و بازارهای نوظهور حضور دارند، داشته باشد. با توجه به چینش های مدیریتی منسوخ، مفاهیم توسعه به طور قابل توجهی متفاوت از تفکر توسعه مدرن هستند. به عنوان مثال، آگاهی نسبت به چالشی که به واسطه تغییرات آب و هوایی ایجاد شده، تمامی کشورها از جمله آنهایی که در جهان در حال توسعه قرار دارند را ملزم به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای خود کرده است. همچنین کشورهای جهان باید با تغییراتی که به ویژه برای کشورهای فقیر مضر خواهند بود، سازگار شوند.

اگرچه در حال حاضر بانک جهانی و بانک های توسعه منطقه ای چنین ضرورت هایی را تشخیص داده اند اما تاسیس یک بانک توسعه جدید نباید کشورهای ثروتمند را از مسئولیت های خود مبرا کند. با توجه به کمبود کمک از جهان پیشرفته به جهان در حال توسعه، بانک توسعه جدید می تواند کمک لازم برای کشورهای در حال توسعه و بازارهای نوظهور را ارائه کند. این در شرایطی است که آنها سرمایه گذاری های زیرساختی هوشمندانه تر و پایدارتری برای رشد و کاهش فقر انجام می دهند.

افزون بر این، بانک توسعه جدید می تواند سهم قابل توجهی در سلامت اقتصاد جهانی به واسطه تسهیل انتقال به قطب های جدید رشد و تقاضا، کمک به ایجاد توازن در صرفه جویی های جهانی و سرمایه گذاری ها و ایجاد ارتباط بین نقدینگی اضافی به استفاده تولیدی ایفا کند.