پول نیوز، مازیار دانیالی - بیکاری جوانان یکی از چالش های بزرگ جهان چه در کوتاه مدت و چه در بلند مدت محسوب می شود. ابعاد و گستردگی این مساله قابل توجه بوده و در برخی از کشورهای جهان مانند یونان نرخ های بالای 50 درصدی را نیز نشان می دهد.

به گزارش گروه بین الملل پول نیوز، این در شرایطی است که اکثر شرکت ها از منابع مالی کافی برای سرمایه گذاری و جذب نیروهای جدید برخوردار بوده، اما شرایط بی ثبات اقتصاد جهانی و رکود، آنها را از این کار باز می دارد. همزمان، پیشرفت فناوری و افزایش سطح کمی و کیفی آموزش، حجم نیروهای تحصیلکرده و جویای کار را افزایش می دهد.

اما چرا نسل تحصیلکرده امروز به نسل فراموش شده آینده مبدل می شود؟ همانطور که انبوهی از دانش آموخته های دانشگاه و کالج وارد بازار جهانی کار می شوند، اکثریت آنها با مشکلات مالی، مشکلات روحی و عاطفی و نبردی سخت برای اشتغال مواجه می شوند. در حقیقت، بیکاری جوانان به صورت جدی مورد بررسی و رسیدگی قرار نگرفته و موضوعی است که می تواند زمینه های بی ثباتی نظام های اقتصادی شکننده، مبدل شدن به حوزه ای برای افراط گرایی و ایجاد زخم هایی دائمی بر یک نسل را فراهم کند.

بنابر پیش بینی "سازمان بین المللی کار" (ILO)، نرخ بیکاری در خاورمیانه تا سال 2016 به 29 درصد افزایش می یابد که آمار بسیار بالا و نگران کننده ای عنوان شده است. این در شرایطی است که نرخ بیکاری زنان برابر با 39 درصد خواهد بود. پیامدهای اقتصادی حاصل از رکود جهانی و ناآرامی های سیاسی و اجتماعی چند سال اخیر، نرخ بیکاری جوانان را بیش از پیش افزایش داده و به سطوحی هشدار دهنده در خاورمیانه و شمال آفریقا رسانده است. سایه رکود، عدم اطمینان برای سرمایه گذاری و در نتیجه کاهش اشتغالزایی را به همراه داشته است.

به رغم نگرانی های کلامی در مورد بیکاری جوانان، تاکنون اقدام های بنیادی و منسجم اندکی برای برطرف یا کنترل کردن این مشکل انجام شده است. روشن است مناطقی با مقررات کاری منسجم و مکانیزم های قوی برای ارتباط بین مهارت ها و تقاضا از این شرایط سربلند بیرون خواهند آمد. اما در بسیاری مناطق جهان، جوانان در شبکه مقررات محدود کننده، اطلاع رسانی ضعیف و آگاهی های اندک از مهارت های شغلی گرفتار شده اند.

طی نشست اخیر "مجمع جهانی اقتصاد" در داووس، موضوع ایجاد صندوقی جهانی برای بیکاری و الزام شرکت ها به استفاده از جوانان مطرح شد. اما این اقدام ها در مواجه با موج عظیم بیکاری جوانان که بسیاری از مناطق جهان را در نوردیده، ناکافی هستند. با این وجود، روشن است بیکاری جوانان یکی از چالش های نوظهور و مورد توجه در داووس بوده است. این در شرایطی است که شاهد پیشرفت چشمگیر فناوری آموزشی نیز هستیم. ترکیب این دو مورد می تواند به وضعیتی متناقض شامل نرخ بیکاری بالای افراد تحصیلکرده بیکار منجر شود.

در شرایطی که ممکن است فرصت های شغلی کافی برای تمامی جوانان وجود نداشته باشد، فرصت کسب آموزش و تحصیل رایگان از طریق توسعه آموزش آنلاین با آهنگی سریع در حال گسترش است. در حقیقت، به نظر می رسد وعده آموزش گسترده مجازی با سرعتی فراتر از پیش بینی ها در حال محقق شدن است. اگرچه هنوز مسائلی درباره صدور گواهینامه و تایید مهارت ها وجود دارد، اما این قبیل موارد نسبتا به راحتی قابل برطرف شدن هستند.

بحث در مورد بازسازی و اصلاح ساختار آموزش طی سالیان متمادی ادامه داشته است. برخی آموزش و تحصیلات را به عنوان آخرین سنگر شیوه های سنتی سلسله مراتبی می دانند. اما به نظر می رسد روند رو به رشد موضوع "آموزش برای همه" سرانجام آغاز شده و کامپیوترهای ارزان قیمت، سطوح بیشتر دسترسی به اینترنت و ارتباطات جهانی و تمایل برخی اساتید برای برگزاری کلاس های خود به صورت آنلاین و رایگان این روند را پشتیبانی می کنند.

بر همین اساس، برخی معتقدند شاید طی پنج سال آینده چشم انداز آموزش با تغییرات قابل توجهی مواجه شود. اما این مساله که افرادی با سطوح آموزش و تحصیلات بالاتر چه آینده و نقشی در زندگی حرفه ای و شغلی خود خواهند داشت همچنان پرسش بی پاسخ این روند محسوب می شود.