مدرسه

صرف چايي در باغ آن هم عهد قاجار....
تصویر کمتر دیده شده از احمد میرزا(احمدشاه)
اجتماع شهروندان در تراموا در منطقه شمال طهران -سال 1300
تصویری نادر از یک نمای خیابانی از طهران در عهد ناصری-1287
در تصویر نانوایی سنگک قدیمی،آجیل فروشی(؟)،چراغ روشنایی و ... به چشم می خورد...
پهلوان معركه گير براي كسب روزي با يك خرس در خيابانهاي تهران كشتي مي گيرد.
تصویر پرورش دهنده بوقلمون که گله خود را برای فروش به خیابانهای طهران آورده است. سال 1300 خورشیدی
پادشاه انگلستان ادوارد هفتم و اعلیحضرت همایونی قبله عالم ناصرالدین شاه قاجار در انگلستان
پهلوانان نمی میرند....سال 1298
یک مغازه فروش لباس دست دوم-سال 1286
بررسی گل خشخاش برای برداشت تریاک.
در تاريخ 23م اسفند 1289/ 12م ربيع الاول 1329، قانون تحديد ترياك به تصويب رسيد که طی آن، در مدت ۸ سال مصرف شیره، ممنوع و استعمال تریاک، تنها به منظور مصرف طبی، مجاز شناخته شد. دولت برای مصرف مواد، مالیات در نظر گرفت و برای معتادان، کارت سهمیه صادر کرد. اما این اقدام به کاهش مصرف مواد نينجاميد بلکه قاچاق آن را رواج داد. در اين ميان در سال ۱۳۰۱ش.، قانون منع واردات مواد مخدر تصویب شد.
پس از تشکیل جامعه ملل، مسئله تریاک، مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفت و ایران، به عنوان یکی از تولیدکنندگان اصلی هدف برنامه کاهش تولید بود. شش سال بعد یعنی سال ۱۳۰۷ش.، قانون جدید «انحصار دولتی تریاک»، از تصویب گذشت که بر این اساس، دولت ایران مي بايست به تدریج اراضی زیر کشت خشخاش را کاهش مي داد. به دنبال گسترش ابعاد مسئله اعتیاد و ناچیز بودن درآمد حاصل از صدور تریاک برای دولت «قانون منع کشت خشخاش و استعمال تریاک»، در سال ۱۳۳۴ تصویب و به اجرا گذاشته شد.
فقط در طهران ادا خواهد شد!!!!!!!!!
اولین واگن اسبی به همراه مسافرین
مظفرالدين شاه در باغچه خانه اي نه چندان مجلل استراحت مي كند.
اگر تا دم دم هاي غروب خودت را به شهر مي رساندي، مي توانستي وارد شوي، وگرنه بايد همان بيرون شهر و پشت دروازه هاي بسته مي ماندي و شب را با ترس حمله دزدان و حرامي ها صبح مي كردي! يا اگر دلت مي آمد ـ كه بايد ميآمد ـ سركيسه را شل و دروازه بانان را با سكه هاي زردرنگ راضي مي كردي تا در را باز كنند و به تو اجازه ورود بدهند. به هر حال در روزگاري كه براي محافظت از شهر در مقابل مهاجمان و ياغي ها، دور تا دور شهر را برج و باروهاي مرتفع و خندقهاي عميق گرفته بودند و دروازه ها تنها ورودي هاي شهر به حساب مي آمدند، دروازه ها از بعد از اذان صبح تا 2، 3 ساعت بعد از غروب آفتاب باز بودند و تو بايد به موقع خودت را مي رساندي تا بتواني از زير طاق هاي كاشي كاري شده آنها عبور كني.


























نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما