پول نیوز، سمیه علی اصغری - بنابر اعلام "سازمان بین المللی کار" (ILO)، نرخ بیکاری جهان طی سال جاری میلادی رکورد جدیدی را ثبت خواهد کرد و تا سال 2017 نیز روند افزایشی خود را ادامه می دهد. بالاترین آمار نرخ بیکاری جهان تا به امروز، در سال 2009 و برابر با 198 میلیون نفر بوده است.

به گزارش گروه بین الملل پول نیوز، با این وجود، بنابر پیش بینی های انجام شده توسط سازمان بین المللی کار در گزارش سالانه این مرکز با عنوان "جریان های اشتغال جهانی 2013"، تعداد بیکاران جهان با افزایش 5.1 میلیون نفری طی سال جاری میلادی به 202 میلیون نفر خواهد رسید و آمار سال 2009 را پشت سر می گذارد. همچنین، در این گزارش به تدام روند افزایش جمعیت بیکار جهان در سال 2014 و ثبت آمار 205 میلیون نفری اشاره شده است.

به گفته "اکهارد ارنست"، رئیس بخش جریان های اشتغال سازمان بین المللی کار و نویسنده گزارش اخیر، وخامت شرایط بیکاری جهان تقریبا مشابه با دوران بحران اقتصادی در سال 2009 باقی مانده است. اگرچه بحران اقتصادی گذشته بیشتر ریشه در کشورهای توسعه یافته داشت، اما گزارش سازمان بین المللی کار نشان می دهد کشورهای در حال توسعه سهمی 75 درصدی از بیکاران جدید در سال 2012 را به خود اختصاص داده اند. در این میان، شرق و جنوب آسیا و جنوب صحرای آفریقا بیش از سایر مناطق تحت تاثیر این شرایط قرار داشته اند.

به گفته ارنست، افزایش نرخ بیکاری در کشورهای در حال توسعه ناشی از اثر رشد ضعیف اقتصادی در سراسر جهان و به ویژه رکود در اروپا بوده است. مکانیزم اصلی انتقال اثر غیر مستقیم جهانی از طریق تجارت بین المللی بوده و از این رو، افزایش بی ثباتی در جریان های سرمایه، مناطق مختلف را تحت تاثیر قرار داده است.

همچنین، سازمان بین المللی کار نسبت به ناهماهنگی میان سیاست های پولی و مالی و رویکرد کند رسیدگی به بخش مالی و مشکلات بدهی به ویژه در منطقه یورو انتقاد کرده است. گزارش این مرکز تصریح می کند: تردید سیاستگذاران در چندین کشور جهان به بی ثباتی و عدم اطمینان نسبت به شرایط آینده منجر شده و تمایل شرکت ها برای افزایش ذخایر نقدی به جای گسترش فعالیت ها و استخدام نیروی کار جدید را تقویت کرده است.

بر همین اساس، ارنست معتقد است واکنش بازار کار نسبت به آنچه که طی سال 2012 در نظام های اقتصادی جهان رخ داده، شکل گرفته و به رغم آمارهای مثبت رشد اشتغالزایی در اواخر سال گذشته، بهبود شرایط روندی زمانبر محسوب می شود.

این در شرایطی است که تعداد بیکارانی که دیگر جویای کار نیستند نیز روندی افزایشی را دنبال می کند زیرا امید خود را نسبت به تغییر و بهبود شرایط از دست داده اند. این افراد که به عنوان "کارگران ناامید" طبقه بندی می شوند ممکن است استفاده از درآمد والدین و یا در صورت امکان مزایای بیمه بیکاری را انتخاب کنند. در حقیقت، بازار کار برای مدتی طولانی شرایط بدی را تجربه کرده و از این رو، نسبت ناامیدی بیکاران برای یافتن شغل مناسب رو به افزایش است.