پول نیوز - وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، کار را مهمترین و بارزترین وجه تشخص و منزلت جوامع مختلف دانست و افزود: کلید موفقیت افراد و حل بیکاری، مهارت آموزی است.

به گزارش گروه کار و تعاون پول نیوز،
عبدالرضا شیخ الاسلامی گفت: همچنان که انسانها با نوع
شغلی که دارند شناخته می شوند و مورد شناسایی قرار می گیرند، جوامع نیز
باید با نوع کار خود شناخته شوند.

وی ادامه داد: اکنون جمله "آن فرد
چه کاره است؟" اطلاعات زیادی از افراد به ما می دهد. همچنین شخصیت ها و
تعاریف و ذهنیت ما از افراد به واسطه شغل آنها در ذهنمان شکل می گیرد،
بنابراین اگر قرار است جایگاه و منزلتی در جهان بیابیم باید به واسطه کار
ما باشد.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی یادآور شد: توجه به کمیت و
کیفیت و روح کار و پرهیز از مدرک گرایی از مهمترین موضوع های پیشرفت در
کشور به شمار می رود.

شیخ الاسلامی ادامه داد: باید کار بسیاری انجام شود تا به پیشرفت برسیم. کیفیت کار بسیار مهم است.

وی
اضافه کرد: کار باید روح، جهت و معنا داشته باشد. انگیزه های الهی با قصد
قربت بیشترین موضوعی است که باید به آن توجه داشته باشیم. روح کار و انگیزه
های الهی در کار نیز نباید فراموش شود.

شبخ الاسلامی با تاکید بر
فرهنگ کار، این امر را دارای رتبه بسیار بالایی دانست و گفت: اگر ارزش
فرهنگ کار از بحث اقتصاد کار بیشتر نباشد از آن نیز کمتر نیست.

وی
به آداب کارگری و کارفرمایی اشاره کرد و افزود: آموزش نیروی کار، بهره وری
نیروی کار، قوانین و مقررات کار و کارفرما و ده ها موضوع دیگر در این زمینه
تاثیرگذار هستند.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به برخی جنبه های
منفی افکار رایج در جامعه تاکید کرد و گفت: اغلب مردم فقط به کار دولتی می
اندیشند اما با توجه به افزایش جمعیت باید بدانیم این امر میسر نیست و
کلید موفقیت افراد و حل بیکاری مهارت آموزی است.

وی گفت: باید به جای این گونه افکار، افراد فعالیتی داشته باشند که براساس آن سفره ای پهن کنند که هزاران نفر به دور آن بنشینند.

وزیر
تعاون، کار و رفاه اجتماعی ادامه داد: باید مهارت های کسب و کار و زندگی
از دوران طفولیت شروع شود و نظیر کشورهای پیشرفته از زمانی که هنوز بچه ها
به دبستان نرفته اند، با استعداد شناسی، مقدمات کسب و کار و زندگی را برای
آنها تدارک دید.

وی اشکال دیگر موجود در جامعه را ریشه در این امر
دانست که افراد برای خود، شئونات کاذب و غیرواقعی درنظر می گیرند و به فرصت
های شغل خود پشت پا می زنند. این درحالی است که اگر فردی وارد محیط کاری
شود به آرامی می تواند صندلی مناسبی درحد شئون خود کسب کند.