منوچهر سلطانی حسینی اعلام کرد: آزمایش ها و بررسی های علمی نشان می دهد که کیفیت محصولات آرایشی و بهداشتی وارداتی در ایران به مراتب پایین تر از کیفیت محصولاتی است که توسط برندهای خارجی در کشورهای اروپایی و دیگر کشورهای پیشرفته عرضه می شود.

وی گفت: تولیدکنندگان خارجی به دلیل جو روانی حاکم بر بازار ایران و اطمینان از گرایش مصرف کنندگان ایرانی نسبت به مصرف محصولات آرایشی و بهداشتی خارجی، در فرمولاسیون تولید محصولات مختص صادرات برای ایران، کاهش هزینه ها را در دستور کار خود قرار می دهند و به همین دلیل از کیفیت محصولات خود می کاهند.

مدیرعامل شرکت ایران آوندفر با بیان اینکه وجود این رویکرد باعث شده است تا آنها در دامپینگ ( رقابت مکارانه) بازار ایران موفق عمل کنند، افزود: در حال حاضر تولیدات معتبرترین برندهای وارداتی به هیچ وجه قابل رقابت با برندهای خوشنام ایرانی نیست و تنها مزیت آنها کاهش هزینه ها در تیراژ بالای تولید و بسته بندی فریبنده است.

نایب رئیس هیات مدیره تعاونی تولیدکنندگان محصولات آرایشی و بهداشتی خاطرنشان کرد: این پدیده خطرناک نه تنها تولید ملی را با تهدید مواجه کرده، بلکه آسیب های جبران ناپذیری برای سلامت مصرف کنندگان ایرانی به همراه خواهد داشت.

سلطانی حسینی با بیان اینکه واردات گسترده محصولات آرایشی و بهداشتی خارجی بدون کمترین نظارت و رعایت حداقل استانداردها صورت می گیرد، افزود: قاچاق این محصولات نیز به یکی از مهمترین معضلات دست و پاگیر تولید داخلی تبدیل شده و نوعی رقابت ناسالم در بازار را به وجود آورده است.

وی با بیان اینکه صنایع بهداشتی و آرایشی داخلی یکدیگر را رقیب ندانسته و همگی خود را از یک خانواده می دانند، تاکید کرد: تمام تولیدکنندگان داخلی در برابر محصولات خارجی حساسیت دارند و با تولیدات کیفی و مطلوب به دنبال حذف یا کمرنگ کردن این محصولات هستیم.

مدیرعامل شرکت ایران آوندفر، فرهنگ استفاده از محصولات و تولیدات داخلی را نیاز صنعت کشور دانست و اضافه کرد: تولیدکنندگان داخلی صنایع بهداشتی و آرایشی توانایی بی نیاز کردن کشور از واردات و همچنین صادرات اینگونه از محصولات را دارند اما یکی از گام های اساسی برای دستیابی به این هدف جلوگیری از ورود بی رویه محصولات خارجی است.

سلطانی حسینی، در ادامه با انتقاد از نبود هیچ گونه هماهنگی بین صنعت و دانشگاه، متذکر شد: یکی دیگر از معضلات این صنعت بررسی و کنترل تولیدات ما از سوی دو نهاد وزارت بهداشت و سازمان استاندارد است که هر دو با یک وظیفه دو هزینه مجزا از تولیدکننده داخلی دریافت می کنند.

عضو انجمن صنایع شوینده، بهداشتی و آرایشی ایران،با بیان اینکه سیستم بانکی باید اعلام کند چه میزان تسهیلات در اختیار حوزه صنعت قرار داده است، معضل بزرگ بخش صنعت کشور را سیستم بانکی و عدم حمایت آن از بخش تولید عنوان کرد.

وی با بیان اینکه تمام امکانات خانوادگی تولیدکنندگان اعم از منزل، کارخانه، و ... در رهن سیستم بانکی کشور است و باز موفق به دریافت سرمایه در گردش مورد نیاز نمی شوند، اظهار کرد: متاسفانه بسیاری از تولیدکنندگان صنعت بهداشتی و آرایشی در آستانه ورشکستگی هستند و یا با ظرفیت پائین فعالیت می کنند و چنانچه نظام پولی کشور، درآمد و پول خود را برای حمایت از بخش صنعت به کار نگیرد بخش تولید و صنعت داخلی به سختی می تواند به حیات خود ادامه دهد.

این فعال بخش خصوصی افزود: به دلیل دامپینگ گسترده کالاهای وارداتی از طریق بازار و همچنین تاثیرگذاری بر روند توصیه پزشکان معالج نسبت به مصرف کالاهای خارجی، ترویج فرهنگ مصرف تولیدات ایرانی هم با مشکل مواجه شده و در شرایط فعلی یک تولیدکننده به تنهایی نمی تواند در این مسیر گام بردارد.

وی با بیان اینکه در شرایط فعلی 95 درصد از واحدهای صابون سازی کشور تعطیل شده است، افزود: ادامه این روند تعطیلی بسیاری از واحدهای تولیدی در این صنعت را رقم خواهد زد و در حال حاضر نیز بسیاری از تولیدکنندگان با حداقل ظرفیت به تولید خود ادامه می دهند.