مواد غذایی و کشاورزی که باید خوراک بیش از یک میلیارد گرسنه شود تا هر 4 ثانیه کودکی جان خود را از دست ندهد، صرف تولید انرژی در کارخانه های ساخت بمب اتم و جنگ افزارها شده و امروز قدرت ها برای غذا جنگ براه می اندازند.

به گزارش فارس، شاید زمانی که  سازمان ملل متحد در سال 1945 پیشنهاد کرد 16 اکتبر هر سال به عنوان روز جهانی غذا با هدف تامین غذای مردم و برچیده شدن فقر و گرسنگی انتخاب شود باور نمی کرد که بعد از 67 سال یک میلیارد گرسنه در جهان باشد ، هر 4 ثانیه یک کودک بر اثر گرسنگی بمیرد و بسیاری از فعالیت های و یادگیری ها از فرط گرسنگی تعطیل شود.

در جهانی که زندگی می کنیم نیاز به غذا روز به روز بیشتر می شود قیمت ها بالا تر می رود و منابع تولید غذا یعنی کشاورزی هم با محدودیت هایی مواجه است. گرم شدن کره زمین، کم شدن ذخایر آبهای زیرزمینی به دلیل استفاده بی رویه و نیز آبهای روی زمین به دلیل  مصارف صنعتی که امروزه غالبا صرف تولید سلاح و جنگ افزارهای کشنده می شود و کم شدن سطح زیر کشت همه و همه وضعیت تولید کشاورزی را در جهان به مخاطره انداخته است.

در چنین شرایطی کشورهای بزرگ که معمولا از انرژی های فسیلی هم برخوردار نیستند با جنگ رودررو با کشورها و  ملت ها و یا جنگ با طبیعت به دنبال این انرژی ها هستند که در دنیای کنونی و آینده مانند مرگ و زندگی است.

امروزه این کشورها زمانی که نمی توانند نفت سایر کشورها را با جنگ و خونریزی و چپاولگری به چنگ بیاورند زراعتی را که باید برای تامین غذا استفاده شود از آنها سوخت ماشین و الکل برای تامین انرژی صنعت استفاده می کنند.

سالانه صدها هزار هکتار از زراعت ذرت و چغندر کشور آمریکا برای چنین مصارفی استفاده می شود و سطح این گونه کشت ها نه تنها در آمریکا بلکه در سایر کشورهای صنعتی هم روبه فزونی ا ست.

حال این سئوال مطرح است که چرا جنگ هایی که در دنیا وجود دارد همواره از سوی کشورهای بزرگ صنعتی علیه کشورهای با منابع انرژی و ظرفیت تولید غذای فراوان انجام می شود، واقعیت این است که جنگ کشورها سر انرژی و غذاست و در آینده نزدیک هم آب به این عامل ها اضافه می شود.

تامین غذا در آینده با مشکلات بسیار زیادی همراه خواهد بود همچنانکه در حال حاضر نیز بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا به شدت با این مشکل مواجهند، و کشورهای بزرگ که بیش از اندازه درگیر صنعتی سازی شده اند برای تامین انرژی و نیز غذایی که منابعش را ندارند به کشورهای دیگر که این امکانات را بالقوه دارند چنگ اندازی می کنند و خواهند کرد.

در حال حاضر نیز مشکل نبودن غذا نیست. خداوند برای تمام انسان هایی که خلق کرده روزی داده است اما  توزیع نابرابری آن در دنیا باعث شده کشورهایی که اندکی زمین دارند اما بیشترین غذا را نسبت به کشورهای فقیر استفاده کنند.

در حال حاضر 58  درصد و در 40 سال آینده 72 درصد تولیدات کشاورزی  در کشورهای پیشرفته به مصرف خواهد رسید در کشورهایی که سطح کمتری زمین کشاورزی دارند.

تنها راه چاره غلبه براین کشورهای زورگو اتحادکشورهای در حال توسعه، توجه بیش از اندازه به بخش کشاورزی و سرمایه گذاری در این بخش است.

بر اساس گزارش فائو طی 40 سال آینده جمعیت دنیا به بیش از 9 میلیارد نفر می رسد نیاز به غذا دو برابر شده، شرایط آب و هوایی کاملا تغییر یافته، دمای کره زمین افزایش می یابد، ظرفیت تولید محصول کاهش یافته، قیمت محصولات بیشتر شده و در عین حال تقاضای مردم نیز برای غذا بیشتر می شود و در عین حال جهان با فاجعه شدید گرسنگی بیشتر از الان مواجه می شود.

در حال حاضر برداشت از جنگل های دنیا به شدت روبه افزایش است که باعث تغییرات شدید آب و هوایی، کاهش بارندگی، پراکنش نامناسب می شود و  کاهش آب یک چالش عمده در حال حاضر و چندین سال آینده خواهد بود و گستره تولید غذا را تعیین خواهد کرد.

طبق نظر کارشناسان با افزایش دو درجه دمای هوا عملکرد بالقوه بذر بین 20 الی 40 درصد کاهش می یابد.

برای تغذیه جهان در 40 سال آینده محصولات کشاورزی باید 70درصد افزایش یابد که90 درصد این افزایش تنها از طریق اصلاح نباتات و ایجاد واریته های پرمحصول و ورود فن آوریهای نوین امکان دارد و تنها 10درصد از طریق افزایش سطح زیر کشت مقدور خواهد بود.

40 سال آینده 370 میلیون نفر به گرسنگان جهان یعنی حدود 5 درصد جمعیت کشورهای توسعه یافته اضافه می شود و حدود 70 درصد جمعیت دنیا شهرنشین می شوند. اما مشکل عمده این است که 72 درصد تولیدات کشاورزی در آینده در کشورهای پیشرفته به مصرف خواهد رسید و در حال حاضر هم 58 درصد تولید دنیا در کشورهای توسعه یافته که سطح کمتری را در مقایسه دارند مصرف می شود.

اما با گرایش فزاینده دنیا به سمت صنعتی شدن و محدود بودن سوخت های فسیلی بخش زیادی از زمین های کشاورزی امروز در سالهای آینده به سطح زیر کشت محصولاتی که بتوان سوخت زیستی استحصال کرد می رود و بنابراین تامین غذا محدود و محدودتر خواهد شد. همچنین این زمین ها تنها در چند کشورمحدود  یافت می شود که به دلیل ساختار خاک و یا آلوده بودن به عوامل بیماری قابل استفاده نخواهد بود.

از سویی مصرف آب تا 40 سال آینده 11درصد افزایش می یابد و مشکل کمبود آب در سال 2050 به واسطه تغییرات آب و هوایی وتغییرات بارندگی جدی خواهد بود.

اما آنچه مسلم است برای مقابله با بحران غذایی و گرسنگی نیازمند سرمایه گذاری روی تحقیقات کشاورزی است بر اساس نظر کارشناسان سازمان خواروبار جهانی برای اینکه بتوان غذای کافی تهیه کرد سرمایه گذاری در کشاورزی تا سال 2050 باید 60 درصد افزایش یابد.