مجید کیان پور بیان داشت: گذار از رویکرد حذفی به رویکرد توانمندسازی به عنوان اصلی ترین هدف این سند، فضای جدیدی را در برنامه ریزی شهری کشور ایجاد کرده است.

وی در گفت و گو با ایرنا اضافه کرد: سند توانمندسازی هر چند با هدف اولیه شکل گیری سیاست های پیشگیرانه تهیه شده است، اما در عمل می تواند به عنوان ظرفیتی مناسب برای یکپارچه ساختن مدیریت شهری چه در عرصه تصمیم سازی و چه در عرصه تصمیم گیری و اجرا جهت رفع مشکلات سکونتگاه های غیررسمی شهرهای کشور به شمار آید.

سکونتگاه های غیررسمی به مکان هایی گفته می شود که به طور عمده در حاشیه شهرهای بزرگ کشور، خارج از برنامه رسمی توسعه شهری و به صورت خودرو شکل گرفته و گسترش یافته است.

این محلات خودرو یا حاشیه نشین، به بیان درست تر اسکان غیررسمی نامیده شدند و کارکرد اصلی آنها تامین زمین و الگوی ساخت متناسب با توان مالی گروههای کم درآمد اغلب مهاجر است.

برآورد می شود که حداقل 7.5 میلیون نفر از جمعیت شهری کشور در سکونتگاه های غیرسمی مستقر هستند و تداوم روند موجود در دهه آینده تعداد آنها را به بیش از دو برابر خواهد رساند.

معاون وزیر راه و شهرسازی در ادامه از جمله اولویت های جوامع امروزی را افزایش مشارکت همه اقشار جامعه در فعالیت های اجتماعی دانست و گفت: پیش شرط مشارکت شهروندان در فعالیت های عمومی وجود سازمان ها و نهادهای مشارکتی در محلات شهرها و پیوند آنها با مدیریت شهری است.

به گفته ی وی، برقراری تعاملات بین بخشی و مشارکت مردم در برنامه های توسعه شهری، خود نیازمند ظرفیت سازی در مدیریت شهری و محلی است.

کیان پور سپس تصریح کرد: براساس بند (الف – 5) سند ملی توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی مبنی بر تدوین سازوکارهای تعامل و اقدام مشترک نهادهای دولتی – عمومی و مردمی در سطوح محلی، منطقه ای و ملی، ستادهای توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی استان به منظور سیاستگذاری و تصمیم گیری، هماهنگی بین بخشی، تامین اعتبارات و منابع مورد نیاز به منظور اجرای طرح ها و برنامه های مصوب ستادهای استانی به ریاست استانداران و دبیری مدیران کل ادارات راه و شهرسازی تشکیل شده اند.

مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران افزود: براساس پیش بینی سند توانمندسازی،این ستادها از نهادهای اصلی و کلیدی پیش برنده برنامه توانمندسازی است و اعضای اصلی این ستاد را نمایندگان مدیریت شهری، سازمان های دولتی خدمات رسان به عنوان نمایندگان بخش عمومی و دولتی و اعضای شورای محلی به عنوان نمایندگان ساکنان محله، تشکیل می دهند.

کیان پور تصریح کرد: این ستادها می توانند بسترسازی لازم را جهت تعامل نمایندگان محلی و مدیریت شهری به عنوان یک نهاد فرامحلی نظارتی و کنترلی جهت هدایت تصمیمات برای اجرایی شدن برنامه های توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی فراهم کنند.