مسعود محمدیان در حاشیه بازدید از اراضی کشاورزی حاشیه دریاچه ارومیه در گفت و گو با خبرنگاران، خواستار حفظ شرایط موجود کشاورزی با توجه به مشکلات اقلیمی بوجود آمده در منطقه شد.

وی شوری آب و خاک به جهت پسروی آب دریاچه ارومیه را از جمله مشکلات بخش کشاورزی در منطقه عنوان کرد و افزود: با انتقال بین بخشی از دیگر حوزه های آبی می توان بر بسیاری از مشکلات منطقه فائق آمد.

محمدیان بر لزوم چاره اندیشی در احیای دریاچه ارومیه به سبب تاثیرات مخرب آن بر کشاورزی و اقتصاد منطقه تاکید کرد و خواستار سرعت بخشیدن بر پروژه های مصوب برای احیای این دریاچه شد.

دریاچه ارومیه در شمال غربی ایران و بین دو استان آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی محصور شده و بزرگ ترین دریاچهٔ داخلی ایران و دومین دریاچهٔ آب شور دنیا محسوب می شود. آب این دریاچه بسیار شور بوده و به طور عمده از رودخانه های زرینه رود، سیمینه رود، تلخه رود، گدار، باراندوز، شهرچای، نازلو و زولا چای تغذیه می شود.

حوضهٔ آبریز دریاچه ارومیه، ۵۱٬۸۷۶ کیلومتر مربع است که حدود ۳٪ مساحت کل کشور را دربر می گیرد.

این حوضه با داشتن دشت هایی مانند دشت تبریز، ارومیه، مراغه، مهاباد، میاندوآب، نقده، سلماس، پیرانشهر، آذرشهر و اشنویه، یکی از کانون های ارزشمند فعالیت کشاورزی و دامداری در ایران به شمار می رود.

پارک ملی دریاچه ارومیه پس از مرداب انزلی، از جالب ترین و با ارزش ترین زیستگاه های طبیعی جانوران در ایران به شمار می رود.

در حال حاضر ۲۷ گونه پستاندار، ۲۱۲ گونه پرنده، ۴۱ گونه خزنده، ۷ گونه دوزیست و ۲۶ گونه ماهی حیات وحش این دریاچه را تشکیل داده اند.

آب دریاچهٔ ارومیه بسیار شور و میزان نمک محلول در آن دو برابر اقیانوس ها است و به این دلیل، هیچ ماهی و نرم تنی به جز گونه هایی از سخت پوستان در آن زندگی نمی کنند و آب آن هیچ وقت یخ نمی زند.

دریاچهٔ ارومیه دارای ۱۰۲ جزیره کوچک و بزرگ است که همهٔ آن ها از سوی سازمان یونسکو به عنوان اندوختهٔ طبیعی جهان به ثبت رسیده اند.

جزیرهٔ اِشک، زیستگاه پرندگان زیبای کوچک، از جمله مرغ آتش و تنجه و همچنین تعدادی گوزن زرد ایرانی و گوسفند وحشی (قوچ و میش) به آن انتقال داده شده اند.