زیست نیوز، دانشمندانی از استرالیا، آمریکا، کانادا، آلمان، پاناما، نروژ و انگلیس به بررسی و مقایسه رویدادهایی که موجب انقراض های بزرگ حیات دریایی در گذشته شده با آنچه امروز در دریاها و اقیانوس های جهان رخ می دهد، اقدام کرده اند. بر همین اساس، سه مورد از پنج انقراض بزرگ 500 میلیون سال گذشته در ارتباط با گرمایش جهانی و اسیدی شدن آب اقیانوس ها بوده و این روندی است که امروز نیز شاهد آن هستیم.

دیگر انقراض ها نیز به واسطه کمبود اکسیژن در آب دریاها، آلودگی، از بین رفتن زیستگاه و فشارهای حاصل از شکار و ماهیگیری انسان و یا مجموعه ای از این عوامل ایجاد شده اند. به گفته دانشمندان، جهان بار دیگر در دوره روند افزایشی انقراض ها و خطرات انقراض قرار داشته و مهمترین عامل در این زمینه فعالیت های انسان است.

در شرایطی که جمع آوری آمار و ارقام مربوط به حیات دریایی نسبت به خشکی دشوارتر است، شواهد به این نکته اشاره دارند که موجودات دریایی نیز همانند گیاهان و جانوارن خشکیبه شدت در خطر انقراض قرار دارند.

طی مطالعه اخیر، دانشمندان جستجوی گسترده ای را برای بررسی سوابق تاریخی و فسیلی و یافتن دلیل اصلی انقراض های دریایی بزرگ گذشته انجام داده و نتایج حاکی از تفاوت زیاد این رویدادها بوده است. به عنوان مثال، طی "مرگ عظیم" دوره "پرمین" در 250 میلیون سال پیش، برآورد می شود 95 درصد از گونه های دریایی به واسطه ترکیبی از گرمایش، اسیدی شدن، کمبود اکسیژن و نابودی زیستگاه از بین رفته اند.

به گفته پروفسور "جان پاندولفی" یکی از مولفان مطالعه اخیر از مرکز مطالعات مرجانی"ARC"و استاد دانشگاه کویینزلند، امروزه افزون بر تمامی این عوامل، شاهد عوامل انسانی، آلودگی های ناشی از مواد شیمیایی، پلاستیک ها و مواد دیگر هستیم که شرایط را بحرانی تر کرده اند.

بر همین اساس، دانشمندان نگرانی خود را نسبت به بروز انقراض بزرگی دیگر در حیات دریایی ابراز کرده اند. با وجود این، آنها معتقدند در صورتی که عوامل موثر در این رویداد به درستی شناسایی شوند می توان درک بهتری نسبت به روش های مقابله با آن کسب کرد، و از این رو امیدوار بود که زمان همچنان برای نجات حیات دریایی باقی مانده باشد.