بر اساس ماده واحده این لایحه، وزارت نیرو موظف است علاوه بر دریافت بهای برق، به ازای هر كیلو وات ساعت برق فروخته شده مبلغ 20 ریال به عنوان عوارض برق تجدیدپذیر در قبوض مربوط درج و از مشتركان برق كه خارج از الگوی مصرف تعیین شده، مصرف می كنند، دریافت كند.

طبق این لایحه، وجوه حاصله به حساب شركت توانیر واریز و عین وجوه دریافتی با قابلیت امكان انتقال به سنوات بعد صرفاً بابت پرداخت به عنوان وجوه اداره شده یا یارانه سود تسهیلات یا بهای خرید تضمینی برق از منایع انرژیهای تجدیدپذیر از بخشهای تعاونی و خصوصی هزینه می شود، منابع مذكور به عنوان درآمد شركتهای ذی ربط محسوب نمی شود.   لایحه دریافت عوارض برق تجدیدپذیر به پیشنهاد وزارت نیرو به تصویب هیات وزیران رسیده است كه برای طی تشریفات قانونی تقدیم مجلس شد.

در مقدمه توجیهی این لایحه آمده است: بر اساس ماده(62) قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت، وزارت نیرو مكلف به خرید تضمینی برق تولیدی از منابع انرژی تجدیدپذیر (برق تجدیدپذیر) از بخش غیر دولتی با نرخ های یك هزار و 300 ریال بر كیلووات در ساعات اوج بار و میان باری و 900ریال در ساعات كم باری شده است.

براساس این لایحه، این اعداد در سال های بعد از 1387 نیز بر اساس فرمول مصوب در آیین نامه اجرایی بند(ب) ماده (25) قانون برنامه پنجم توسعه افزایش یافته است.

از طرف دیگر قیمت آزاد برق كه توسط دولت پرداخت می شود(حتی پس از اجرای قانون هدفمندی یارانه ها) تفاوت فاحشی با قیمت های مذكور دارد و این در حالی است كه تامین مابه التفاوت این نرخ ها (نرخ تكلیفی خرید تضمینی برق تجدیدپذیر از بخش غیر دولتی و قیمت آزاد برق) برای تحقق اهداف اصل 44 قانون اساسی، قانون هدفمند كردن یارانه ها و چشم انداز تولید پنج هزار مگاوات انرژی تجدیدپذیر و ماده (126) قانون برنامه پنجم توسعه ضروری است.