زیست نیوز، پژوهش اخیر دانشمندان نشان می دهد شهروندان جهان طی 40 سال آینده آلودگی هوا به میزانی که اکنون شهروندان شرق آسیا با آن مواجه هستند را تجربه می کنند. این در شرایطی است که آلودگی هوا خطری جدی برای سلامت انسان محسوب شده و امکان بدتر شدن شرایط آن به واسطه روند افزایشی فعالیت های صنعتی وجود دارد. بنابر اعلام "سازمان سلامت جهانی"، در حال حاضر آلودگی هوای شهری در فضای باز سالانه موجب مرگ 1.3 میلیون نفر در جهان می شود.

این در شرایطی است که به گزارش نشریه "شیمی و فیزیک اتمسفری"، تیمی از دانشمندان به رهبری "آندرا پوتزر" از مرکز بین المللی فیزیک نظری ایتالیا اقداماتی قاطع و قوانین موثرتر در راستای مقابله با کاهش چشمگیر کیفیت هوای جهان را ضروری عنوان کرده اند. کیفیت هوا تاثیر مستقیمی بر سلامت انسان داشته و از این رو موضوع بسیار مهمی محسوب می شود.

این تیم تحقیقاتی تاثیر انتشار گازهای گلخانه ای حاصل از فعالیت های انسان بر کیفیت هوا را مورد بررسی قرار داده و فرض خود را بر روند انتشار گازهای گلخانه ای برابر با میزان فعلی، بدون بروز تغییرات آب و هوایی بیشتر و اقدام های کاهش آلودگی هوای معادل اهداف تعین شده در سال 2005 قرار داده اند. بر همین اساس، آنها به این نکته اشاره داشته اند که روند انتشار گازهای گلخانه ای حاکی از تداوم چنین شرایطی و بدتر شدن کیفیت هوای جهان است.

به گفته "گریت یانسن مائنهانت" از مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا و یکی از مولفان پژوهش اخیر، در حال حاضر آهنگ مذاکرات آب و هوایی پس از امضای پروتکل کیوتو کند پیش رفته و چگونگی توسعه جهانی سیاست های کیفیت هوا نیز نامشخص است. در کشورهایی که از رشد اقتصادی بالایی برخوردار هستند اجرای برنامه های کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به واسطه رشد قوی در بخش هایی مشخص چندان کارآمد به نظر نمی رسد. از سوی دیگر، در کشورهایی که با کاهش رشد اقتصادی مواجه هستند، اجرای برنامه های پر هزینه بهبود کیفیت هوا طی سال های آینده آسان به نظر نمی رسد.

این در شرایطی است که نتایج پژوهش اخیر بر ضرورت تصویب قوانین جامع تر برای کنترل و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به ویژه در شرق چین و شمال هند در راستای جلوگیری از ایجاد مناطقی با آلودگی هوای افزایش یافته تاکید دارد. با توجه به این که بخش قابل توجهی از جمعیت جهان در این دو کشور ساکن بوده و اروپا و آمریکای شمالی نیز با افزایش آلودگی هوا مواجه خواهند شد، این مساله به معنای بدتر شدن کیفیت هوا برای بخش قابل توجهی از جمعیت جهان تا سال 2050 است.