بر اساس نتایج اولیه سرشماری سال 90 ، روند جمعیت صفر تا 14 ساله از سال 65 به بعد همواره كاهنده بوده كه مهمترین علت آن كاهش زاد و ولد در كشور است.

كاهش جمعیت گروه سنی یاد شده در حالی است كه بر جمعیت فعال كشور طی سال های اخیر اضافه شده است به طوری كه در سال 65 جمعیت در سن فعالیت از 51.5 درصد به 70.9درصد در سال 90 رسیده است.

افزایش جمعیت فعال در كشور می طلبد كه برنامه ریزان اقتصادی و اجتماعی در وهله نخست در اندیشه ایجاد شغل، مسكن و دیگر نیازهای این گروه سنی باشند.

بخش وسیعی از جمعیت 15 تا 64 ساله ، جمعیتی است كه با نرخ رشد 3.9 درصدی در اوایل سال های دهه 60 به جمعیت كشور افزوده شده است.

جمعیت موضوعی پویا است كه همواره نیازهای خود را می طلبد .شاید بتوان جمیت را به كودكی تشبیه كرد كه بدنیا می آید ، رشد می كند، آموزش می طلبد، نیاز به شغل ، مسكن و ازدواج دارد و در نهایت باید برای سالخوردگی او هم تدابیری اندیشید.

نتایج جمعیت جهان در سال 2012 نشان می دهد هم اكنون جمعیت زیر 15 سال در جهان 26 درصد است كه این جمعیت در كشورهای توسعه یافته 16درصد، در كشورهای در حال توسعه 29 درصد و كشورهایی با حداقل توسعه 32 درصد است.

ایران به لحاظ ساختار جمعیتی همواره در حال فاصله گرفتن از كشورهای در حال توسعه است به طوری كه برخی از ساختارهای جمعیتی كشور به كشورهای پیشرفته در حال نزدیك شدن است.