به گزارش زیست نیوز، پروفسور "مناخیم الیملش" و دکتر "اِنگای ین ییپ" طی گزارشی که در نشریه "انوایرومنتال ساینس اند تکنولوژی" منتشر شده، اعلام کرده اند که فرآیند کمتر شناخته شده ای به نام "تراوش کند فشاری" از اختلاف شوری میان آب شیرین و آب شور بهره برداری کرده و در شرایطی که به هیچ سوختی نیاز ندارد، شیوه ای پایدار و بدون انتشار دی اکسید کربن برای تولید انرژی محسوب می شود.

در فرآیند تراوش کند فشاری، آب شیرین به طور طبیعی از طریق یک غشای ویژه برای رقیق کردن آب شور که در سمت دیگر قرار دارد، جریان می یابد. بر همین اساس، فشار حاصل از این جریان برای چرخش یک توربین و تولید برق استفاده می شود.

اولین نمونه آزمایشی نیروگاه تراوش کند فشاری طی سال 2009 و در کشور نروژ راه اندازی شد. پس از آن و با مشخص شدن ظرفیت بالقوه این فرآیند، دانشمندان به انجام تحقیق و محاسبات دقیق تر درباره میزان تامین انرژی مورد نیاز در آینده تحت شرایط واقعی جهان از طریق تراوش کند فشاری اقدام کردند.

الیملش و ییپ این گونه نتیجه گیری کرده اند که نیروگاه های برق تراوش کند فشاری تنها با استفاده از یک دهم آب جاری رودخانه های جهان به اقیانوس ها می توانند نیروی لازم برای تامین برق مورد نیاز 520 میلیون نفر را بدون انتشار دی اکسید کربن تامین کنند. این در شرایطی است که تولید این مقدار برق از طریق نیروگاه های زغال سوز سالانه بیش از یک میلیارد تن گازهای گلخانه ای را روانه اتمسفر خواهد کرد.