روابط عمومی بانک کشاورزی _ «آن حضرت، امام دوازدهم است از ائمه اثنا عشر(ع). لقب شريفش را مهدي صاحب­الزمان خوانند... از اولاد علي بن ابي طالب(ع) است و زينت زمين و زمان و مَهْبط اَمن و اَمان ... خليفه و امام زمان, ... پسر امام حسن عسکري(ع) است و اَليوم، موجود است و به واسطه حکمت مخفيه الهي، در پرده غيبت است و ظهورش بِلاشَک و رِيب».

وجود حضرت مهدي

از حضرت رسول(ص) منقول است: اگر از دنيا نماند جز يک روز, همانا خداوند تعالي آن روز را طولاني مي کند, تا اينکه مردي از خاندان من [از پس پرده غيبت] بيرون بيايد. اسم او، اسم من و کنيه او، کنيه من است. زمين را پر از داد و عدل مي کند. آن حضرت خروج خواهد کرد و بساط عدل خواهد گسترانيد و داد مظلوم از ظالم خواهد گرفت».

حكايت: «حکيمه خاتون مي گويد که من و نرجس خاتون ـ که مادر آن حضرت است، به وقت وضع حمل ـ به فرموده پدرش حسن عسكري ـ «اِنا انزَلْناه» مي خوانديم، آن حضرت نيز در شکم مادر مي خواند. از آن ترسيدم. ديگر باره آواز بر آمد: سلام بر شما اي عمه و مادر! مترسيد و تعجب مکنيد و چون متولد شد از او نوري ظاهر شد که بر نور چراغ غلبه کرد و به زانو در آمد و سر سوي آسمان کرد. و در بعضي کتب چنان است که پيشاني بر زمين بگذاشت و گفت: «الحمد لله رَبِّ العالمين».

امامت مهدي(عج) از زبان پدرش

پدر بزرگوار ايشان، امام حسن عسکري(ع)، در جواب پرسش يکي از شيعيان، تصريح به امامت امام مهدي(ع) بعد از خود کرده اند. احمد بن تاج الدين استرآبادي در کتاب آثار احمدي مي نويسد:

حكايت: «ابي الاديان مي گويد: به رسم رسالت از پدر آن حضرت [امام حسن عسکري] در محل وداع مفارقت کلي از آن حضرت نمودم و گفتم: مولاي و سيدي! امام و پيشوا و خليفه و مقتدا بعد از شما که خواهد بود؟ فرمود: آن که جواب نامه بستاند و از نُقُود آنچه بر تو باشد, بعد از نشاني [دادن] از تو طلب نمايد.» [ابي الاديان در ادامه مي گويد]: «بعد از آمدن من، آن حضرت بر جوار حضرت حق رفته بود و مردم جعفر را که برادر آن حضرت و عمّ حضرت امام مهدي بود, تعزيت مي دادند. من تعزيت رسانيدم, مرا هيچ نگفت. درنگي برآمد، يکي آمد که مهدي تو را مي طلبد, رفتم و سلام کردم. فرمود: کتابت فلان و فلان را که آورده اي تسليم کن و هر چه دراهم و دينار هر کس فرستاده بود, به نام آن کس و مقدار دراهم [نام برد و فرمود:] آن را هم تسليم کن, دست وي بوسيدم و روي خود بر پايش ماليدم و [همه آنها] را تسليم وي نمودم».

غيبت و طول زندگاني

غيبت حضرت امام مهدي(ع), دليل اين نيست که آن حضرت در قيد حيات نباشد. احمدبن تاج الدين استرآبادي در توضيح اين مطلب در کتاب آثار احمدي چنين مي نويسد:

نكته: «روايت است که شيخ شهاب الدين ابي طلحه در کتاب خود آورده که چون پدر آن حضرت, امام حسن عسكري(ع) به جوار رحمت حق پيوست، وي ( امام مهدي(ع)) به يکبارگي از خلق انقطاع نمود و به هيچ وجه به دوستان, چه جاي دشمنان اختلاط نمي نمود. يک چند وي را نديدند, در وجود و عدم او سخنان گفتند و اختلاف در ميان امت افکندند؛ اما غيبت آن حضرت، موجب آن نيست که در قيد حيات نباشد و چون در قُدرت کاملِهِ کامِلُ القُدرَه [ حق تعالي] عجيب نيست و غريب نمي نمايد که غايب باشد بعد از مدتي ظاهر گردد. به صحت رسيده و کسي از فرقه[هاي] اسلاميه مخالفت آن نکرده اند که از مقبولان درگاه الهي چون خضر و الياس(ع) زنده و موجودند و از مردودان درگاه پادشاهي چون شيطان زنده است و در اَقْطار عالم به فساد و اِفساد عالميان مشغول است».

امام عصر(عج) از زبان مادر

درباره غيبت آن حضرت از زبان مادر بزرگوارشان، حضرت نرجس خاتون، چنين نوشته اند:

نكته: «نزد پسر خود رفتم و گفتم: اي نورديده من و اي سُرور سينه غم رسيده من! به درستي و راستي که دشمنان عزم جزم کرده اند تا تو را به دست آرند و به نَفَس کِشيدن امان ندهند تا نکشند. فرمود که من سِلاح حِرْز الله پوشيده­ام و زِرِه حمايت الله در بر افکنده­ام؛ «حَسْبِي الله و نِعْمَ النَصير.» خلايق, مرا ديگر نخواهند و اگر ببينند نخواهند شناخت تا آن زمان که وعده رسد. اين بگفت و از نظر غايب شد».

حکيم ملا عبدالرزاق فَيّاض لاهيجي در کتاب گوهر مراد درباره چگونگي آغاز غيبت کبراي آن حضرت مي فرمايد:

حكايت: «و چون نوبت وکالت [و نيابت آن حضرت] به علي بن محمد السمري رسيده, خبر داد که حضرت صاحب وي را خبر داده به موت وي و تعيين روز وفات, و فرمود که کسي را وکيل نکند که وقت غيبت کبرا رسيده و در اين غيبت امتحان خواهد کرد خداي تعالي مؤمنان را, پس علي بن محمد السمري در همان وقتي که [آن حضرت] خبر داده بود وفات کرد».