مرد جواني که متهم بود همسرش را حلق آويز کرده است با قسم خوردن در برابر قضات دادگاه کيفري استان تهران از اتهام قتل تبرئه شد.

به گزارش اعتماد، فرزندان مقتول روز گذشته در دادگاه اصرار داشتند شوهر مادرشان قاتل است اما اين مرد به دليل نبود مدرک کافي توانست پيروز محاکمه شود.

در ابتداي جلسه محاکمه محمد شادابي نماينده دادستان تهران در جايگاه حاضر شد و گفت؛ 12 تيرماه سال 86 ماموران پليس با تماس تلفني مردي که صداي مضطربي داشت، در جريان مرگ مشکوک زني به نام شراره قرار گرفتند. بعد از حضور ماموران در محل آنها جسد شراره را در حالي که درازکش روي زمين بود، پيدا کردند. با انتقال جنازه به پزشکي قانوني تحقيقات از مردي که خود را شوهر شراره معرفي مي کرد، آغاز شد.

اين مرد که آرش نام دارد، مدعي شد شراره را در حالي که خود را حلق آويز کرده، يافته و براي اينکه او را نجات دهد، وي را پايين آورده است.

شادابي ادامه داد؛ اين در حالي بود که دختران مقتول از شوهر مادرشان شکايت کردند و مدعي شدند آرش قاتل مادرشان است. بنابراين به عنوان نماينده دادستان و با توجه به مدارک موجود در پرونده تقاضاي صدور حکم قانوني را دارم.

سپس يکي از دختران مقتول در جايگاه حاضر شد و گفت؛ ما همچنان معتقديم آرش مادرمان را به قتل رسانده است و تقاضا داريم او را قصاص کنيد. اين مرد بعد از اينکه مادر و پدرم از هم جدا شدند، وارد زندگي مادرم شد. او خيلي از مادرم کوچک تر بود و به همين خاطر ما مخالف ازدواج آنها بوديم اما آرش براي اينکه عشقش را به مادرم ثابت کند مهريه بالايي را براي او در نظر گرفت و در نهايت چون از اين ازدواج پشيمان شده بود، او را کشت.

در ادامه جلسه دادگاه به دستور قاضي عزيزمحمدي آرش در جايگاه حاضر شد. وي گفت؛ اتهام قتل را قبول ندارم. من شراره را نکشتم. من عاشق او بودم و لحظه يي بدون او نمي توانستم زندگي کنم. آشنايي من و شراره به دوران قبل از جدايي او از شوهرش بازمي گردد. او از دوستان عمه من بود و به خانه او خيلي رفت و آمد داشت. در آن زمان من دانشجو بودم و در شهرستان درس مي خواندم. تا اينکه باخبر شدم وي قصد دارد از شوهرش جدا شود. شراره سه دختر بزرگ داشت. من و عمه ام خيلي تلاش کرديم او از شوهرش جدا نشود اما قبول نمي کرد و مي گفت اختلافات آنها آنقدر زياد است که بايد اين کار را بکند.

متهم ادامه داد؛ بعد از اينکه شراره طلاق گرفت، رابطه ما خيلي صميمي شد. من و شراره به هم علاقه مند شديم و تصميم گرفتيم ازدواج کنيم اما دختران شراره با اين ازدواج مخالف بودند و رابطه خوبي هم با مادرشان نداشتند. با اين حال من شراره را درک مي کردم و او را عاشقانه دوست داشتم و براي اينکه به دخترانش ثابت کنم شراره را خيلي دوست دارم، تعداد زيادي سکه مهر او کردم. مدتي بعد دختر شراره خودکشي کرد. همسرم به شدت از اين ماجرا ناراحت بود و بارها گفته بود تا قبل از سال دخترش او هم خودش را خواهد کشت.

متهم ادامه داد؛ شراره سابقه خودکشي هم داشت و چندين بار مقدار زيادي قرص خورده بود اما ما نجاتش داده بوديم. دخترانش هم مي دانند همسرم افسردگي شديد داشت و دارو مصرف مي کرد.

آرش در مورد روز حادثه گفت؛ يک روز قبل از حادثه شراره با يکي از دخترانش درگير شده و خيلي ناراحت بود. من سعي کردم او را آرام کنم. به وي گفتم هر اتفاقي بيفتد، ما در کنار هم هستيم. با اين حال شراره همچنان غمگين بود. تا اينکه من سر کار رفتم. ساعاتي بعد براي اينکه حال همسرم را بپرسم، به او تلفن کردم. جواب نداد. اين اتفاق هرگز نمي افتاد. شراره هر کجا که مي خواست برود، با من تماس مي گرفت. چند دقيقه بعد دوباره تماس گرفتم. باز هم جواب نداد. نگران شدم و به خانه رفتم. وارد اتاق که شدم جسد حلق آويز او را ديدم و بعد سعي کردم جسد را پايين بياورم به اين اميد که شايد نفس بکشد اما او مرده بود. با داد و فرياد همسايه ها را خبر کردم و بعد هم با پليس تماس گرفتم.

متهم سپس به درخواست هيات قضات قسم ياد کرد که در مرگ شراره دخالتي نداشته است.

در پايان جلسه محاکمه هيات قضات به دليل نبودن ادله کافي عليه آرش او را از اتهام قتل عمد تبرئه کردند.