مرتضی خان احمدی در گفت و گوی با ایرنا افزود: هویج بومی ایران بر خلاف هویج فرنگی در برابر بسیاری از آفات و كم آبی مقاوم است و درصد قند بیشتری دارد؛ ولی از نظر ظاهری هویج فرنگی بازار پسندتراست.

به گفته وی، با تلفیق این دو هویج می توان محاسن هر دو را در هم جمع كرد و نمونه ای مناسب برای شرایط محیطی و عرضه به بازار وجود آورد.

وی تصریح كرد طرح تلاقی این دو هویج به مدت دو سال است كه در مركز تحقیقات كشاورزی اصفهان دنبال می شود و نتایج مثبت آن به عینه مشاهده شده و به اطلاع مركز تحقیقات مركز رسیده؛ ولی هنوز به تصویب نهایی نرسیده است.

رئیس مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی جهاد كشاورزی اصفهان گفت: در صورت تصویب این طرح، این هویج تلفیقی به تولید انبوه می رسد.

خان احمدی گفت: این مركز در راستای سازگار كردن كشاورزی استان با اقلیم خشك و كم آبی، كشت دیم گل محمدی را توسعه می دهد.

به گفته وی، مركز تحقیقات كشاورزی استان به دنبال محصولاتی است كه نیاز كمی به آب داشته باشد و پرورش آن ها صرفه اقتصادی برای بهره بردار و ارزش صادراتی برای كشور داشته باشد.

وی افزود: ایجاد ارقام مقاوم به تنش های خشكی با بهبود حاصلخیزی خاك، استقرار بهتر بوته ها و كنترل خوب علف های هرز توأم می شود و با این روش آب بیشتری برای گیاهان زراعی تامین شده و فرسایش آبی خاك های زراعی كاهش می یابد.

به گفته وی، گل محمدی به دلیل مقاوم بودن به شرایط كم آبی، عجین بودن فرآورده های این محصول با فرهنگ ایران، مقاوم بودن به شرایط نامساعد محیطی و خاكی و نیز مقاوم بودن به حمله آفات و بیماری ها و امكان كشت ارگانیك آن برای كشت دیم انتخاب شده است.

وی خاطرنشان كرد گل محمدی در اراضی شیب دار و اراضی كه امكان كشت هیچ گیاهی نیست، كشت می شود و توجیه اقتصادی بالایی دارد؛ بطوری كه بسیاری از كشاورزان مایل به توسعه بیشتر كشت این گیاه هستند.

گل محمدی در 14 استان كشور بویژه در استان های فارس، كرمان، اصفهان و آذربایجان شرقی كشت می شود.