پول نیوز، مازیار دانیالی - با توجه به بحران های مختلف اقتصاد جهانی طی چند سال گذشته، توجهات به سوی تعدادی از صنایع کلیدی و نقش آنها در افزایش یا کاهش رشد اقتصادی معطوف شده است. با این وجود، نسبت به "صنعت هوانوردی" که نقش چشمگیری در ایجاد و حمایت از فرصت های شغلی جدید داشته و سهم قابل توجهی در اقتصاد جهانی دارد، توجه کمتری شده است.

در شرایطی که به این صنعت به عنوان یک تسریع کننده رشد اقتصادی بهای چندانی داده نشده، آمار و ارقام حاکی از مساله دیگری هستند. بر اساس آمار ارائه شده از سوی "گروه حمل و نقل هوایی"، این صنعت پشتیبان 56.6 میلیون فرصت شغلی در جهان بوده و 3.5 درصد از تولید ناخالص داخلی آن را نیز به خود اختصاص داده است. در واقع، اگر صنعت هوانوردی جهان را به تنهایی یک "کشور" فرض کنیم، این "کشور" از منظر سهم تولید ناخالص داخلی عنوان نوزدهمین اقتصاد بزرگ جهان را کسب می کند.

در آسیا و به ویژه خاورمیانه نیز مدتی است که پتانسیل های صنعت هوانوردی برای افزایش رشد اقتصادی مورد توجه قرار گرفته و از این رو، سرمایه گذاری های هنگفتی برای تاسیس و توسعه شرکت های هوایی معتبر و منطبق با استانداردهای جهانی انجام شده است.

این مساله نه تنها افزایش اشتغالزایی را به همراه داشته، بلکه تجارت جهانی را نیز تسهیل کرده و یکی از محرک های رشد اقتصادی محسوب می شود. بنابر آمار ارائه شده، صنعت حمل و نقل هوایی خاورمیانه در سال 2010 به صورت مستقیم و غیر مستقیم 2.7 میلیون فرصت شغلی جدید ایجاد کرده است. همچنین، این بخش سهمی 129 میلیارد دلاری در تولید ناخالص داخلی منطقه داشته است.

این در شرایطی است که آمار و ارقام حاکی از ادامه رشد صنعت هوانوردی طی دهه های آینده است. بر اساس "گزارش چشم انداز بازار" که از سوی شرکت "بوئینگ" منتشر شده، میزان تقاضا برای هواپیماهای جدید در خاورمیانه تا سال 2030 برابر با 2 هزار و 520 فروند خواهد بود. این مساله حاکی از ادامه رشد اشتغالزایی و سهم صنایع هوایی در نظام اقتصادی است.

از سوی دیگر، بر اساس برآورد اتاق فکر اقتصادی "آکسفورد اکونومیکس"، مشارکت مستقیم سالانه صنعت هوانوردی در تولید ناخالص داخلی طی 20 سال آینده به میزان 6.3 درصد افزایش می یابد. این مساله ایجاد 294 هزار فرصت شغلی جدید را در خاورمیانه به همراه دارد.

این در شرایطی است که زنجیره تسریع رویدادهای اقتصادی که از صنعت هوانوردی ناشی می شوند حالتی به هم پیوسته داشته و بر بخش های مختلف از شرکت های تولیدی تا آژانس های مسافرتی تاثیرگذار است. از این رو، اهمیت این بخش بیش از پیش نمود می یابد.

به عنوان مثال، در شرایطی که مسافران پروازهایی مطلوب را تجربه می کنند، کسب و کارهای مختلف نیز جابجایی محصولات از طریق حمل و نقل هوایی را مقرون به صرفه تر و کارآمدتر ارزیابی می کنند. این افزایش تقاضا نه تنها درآمد شرکت های هواپیمایی را افزایش می دهد، بلکه تاثیری مشابه برای فرودگاه ها در پی خواهد داشت. از این رو، زیرساخت های هوایی یک کشور از امتیاز افزایش سرمایه گذاری ها برای توسعه و ارتقا سطح کیفی فرودگاه ها و سیستم های مدیریت حمل و نقل هوایی برخوردار می شوند.

از سوی دیگر، شرکت های هوایی برای خرید هواپیماهای جدید و پیشرفته سرمایه گذاری می کنند تا تقاضای موجود را تامین کنند. این مساله نیز به افزایش استخدام نیروی کار برای رسیدگی به امور مختلف منجر می شود. تمامی این موارد در ترکیب با فعالیت های جانبی دیگر فرصت های شغلی بیشتری ایجاد کرده و تاثیر خود را در نظام های اقتصادی سراسر جهان نشان می دهند.

در نتیجه، با توجه به تاثیر مستقیم و غیر مستقیم صنایع هوایی در فعالیت های اقتصادی جهان و ظرفیت های بسیار در این زمینه، توجه بیشتر به این بخش می تواند نتایج چشمگیری را برای اقتصاد جهانی در پی داشته باشد.