پول نیوز، سمیه علی اصغری -اغلب این باور اشتباه وجود دارد که سازمان های خیریه و فعالیت های داوطلبانه از اهمیت چندانی برخوردار نبوده، و نتایج قابل توجهی را برای نظام اقتصادی یک کشور در پی ندارد. اما حقیقت می تواند کاملا در تضاد با این باور مطرح شود. در واقع، فعالیت های خیریه مشارکت و کمک هائی حیاتی به بخش های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی یک کشور کرده و اهمیت نقش آنها چیزی کمتر از نقش بخش های دولتی و خصوصی نیست.

سازمان ها و موسسات خیریه، خدماتی ضروری مانند احداث بیمارستان ها، مدرسه ها، پرورشگاه ها و مراکز مذهبی را به اجرا می گذارند که تاثیر مثبت آنها بر زندگی شهروندان یک کشور غیر قابل انکار است. می توان گفت: آنها شریک و همکاری ضروری برای دولت ها در راستای اجرای برنامه های مختلف از قبیل مبارزه با فقر، توانمندسازی و آموزش، مبارزه با ناهنجاری های اجتماعی مانند مصرف مواد مخدر، کم کردن فاصله میان فقرا و ثروتمندان و ... محسوب می شوند.

همچنین، فعالیت های خیریه و داوطلبانه به واسطه نقشی که در مسائلی چون مبارزه با افراط گرایی، نژادپرستی و اعمال مجرمانه علیه بشریت ایفا می کنند، سوپاپ اطمینان و پشتیبانی مناسب برای تامین امنیت یک کشور هستند. در اکثر مواقع، این فعالیت ها کمک به افرادی که به دلیل فقر و شرایط سخت زندگی در مقابل جرم و جنایت آسیب پذیر هستند را هدف گذاری کرده است.

علاوه بر نقش اجتماعی، سازمان های خیریه نقش اقتصادی نیز داشته و همانند یک سرمایه گذاری مطمئن محسوب می شوند. از این رو، آنها به مدیریت حرفه ای و سازمان دهی اداری نیازمند هستند. سه تعهد اصلی مسئولیت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، سازمان های خیریه را ملزم می کند تا همانند شرکت های خصوصی از ارزیابی عملکرد و نحوه مدیریت، میزان پاسخگویی و شفافیت در همه فعالیت ها برخوردار باشند.

همان گونه که شاهد هستیم، بسیاری از کشورهای توسعه یافته در حال ارتقا جایگاه سازمان های خیریه برای تسهیل امور دولت در برخی تعهدات مالی سنگین هستند. از این رو، در راستای تحقق اهداف اقتصادی و اجتماعی مشترک که موضوعات مختلف مانند بیکاری، امنیت، فقر، مواد مخدر و موضوعات مهم دیگر را شامل می شود، دولت باید همکاری های خود با خیریه ها را افزایش داده و روابط نزدیک تری با آنها برقرار کند.

به عنوان مثال، دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس پس از پیروزی در انتخابات، از شهروندان این کشور خواست تا حمایت خود از سازمان های خیریه را افزایش داده و به منظور تحقق کامل تعهدات اجتماعی، هرچه بیشتر در فعالیت های داوطلبانه شرکت کنند. همچنین، وی اعلام کرد که دولت باید امور سازمان های خیریه را تسهیل کرده و تا حد ممکن از بروکراسی اداری و تصمیم گیری های انفرادی در این زمینه کاسته شود.

از سوی دیگر، دولت ها علاوه بر تسهیل امور و فعالیت های سازمان های خیریه، باید نقش یک حامی را بدون دخالت مستقیم در برنامه های آنها ایفا کنند. بدون شک، توسعه این بخش همانند یک بخش بین المللی یا خصوصی می تواند نقش قابل توجهی در توسعه پایدار داخلی کشورها داشته باشد. در حال حاضر، برخی از خیریه ها مانند "بنیاد بیل و ملیندا گیتس" حتی از تاثیر و نفوذ چشمگیر بین المللی برخوردار شده اند.

در این میان، برخی عوامل منفی مانند سوء مدیریت و فساد مالی فضای تردید، عدم مشروعیت و هراس نسبت به برخی سازمان های خیریه را نیز ایجاد کرده است. جانبداری از اشخاصی خاص و یا دیگر جنبه های فساد اداری همگی می توانند ذهنیت افرادی که قصد اعطای کمک مالی یا انجام فعالیت های داوطلبانه را دارند، مخدوش کرده و در نهایت باعث کاهش اعتماد نسبت به این قبیل سازمان ها شود. از این رو، همواره باید بررسی دقیقی درباره شرایط و نحوه فعالیت خیریه ها صورت بگیرد.

در پایان می توان گفت که اگرچه ممکن است برخی از سازمان های خیریه و فعالیت های داوطلبانه کاملا در مسیر اهداف ارتقا مزایای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی حرکت نکنند، اما اکثر آنها پایبند به قوانین بوده و به درستی فعالیت های خود را ادامه می دهند.