به گزارش زیست نیوز به نقل از یورو نیوز، پروفسور جیم اسمیت که تاکنون مطالعات متعددی درباره تاثیرات اتمی چرنوبیل انجام داده است، این بار توجه خود را متوجه چلچله ها کرده است. پروفسور جیم اسمیت، علوم زیست محیطی و زمین دانشگاه پورتسموت می گوید: «درباره اینکه آیا حیوانات در منطقه ممنوعه چرنوبیل می توانند با سطح تشعشعات کنونی کنار بیایند، مطالعه کردیم. در منطقه ممنوعه امکان اینکه تشعشعات به اندام ها آسیب برساند، وجود دارد. چون رادیکالهای آزاد باعث تولید فشار اکسیداتیو می شود که تاثیرات مختلف بیولوژیکی به همراه دارد. ما آزمایشی انجام دادیم تا ببینیم آیا تشعشعات به حد کافی رادیکال های آزاد تولید می کنند تا بر سیستم دفاعی آنتی اکسیدان پرنده ها تاثیر بگذارند؟ و فهمیدیم که نظام دفاعی به آسانی با سطح تشعشعاتی که امروزه در چرنوبیل وجود دارد، مقابله می کند». درست پس از فاجعه اتمی، سطح تشعشعات باعث زیان های بسیاری بر روی بدن شده است، ولی اکنون سطح آن صد بار کمتر است. پروفسور جیم اسمیت ادامه می دهد: «تنوع طبیعی حشرات می تواند باعث از بین رفتن تاثیر تشعشعات شود. این واقعیت توسط دانشمندان اوکراینی و بلاروسی که از زمان واقعه، در منطقه ممنوعه زندگی و کار می کنند نیز مشاهده شده است. آن ها همچنین شاهد افزایش چشمگیر تنوع زیستی در طیف وسیعی از موجودات زنده، چون پرنده ها و پستانداران وحشی شدند. این افزایش، نتیجه تخلیه جمعیت انسانی از منطقه است. اکنون در این منطقه شکار و ماهیگیری ممنوع است و هیچگونه فعالیت انسانی انجام نمی شود. هیچکس درختان را نمی برد، جاده نمی سازد و زمین را شخم نمی زند و این برای حیوانات وحشی مفید بوده است». با وجود این، دانشمندان اوکراینی هشدار می دهند که در نتیجه تغییر برخی از جانوران میکروسکوپی، شاید شاهد ظهور باکتری ها یا ویروس های جدید شویم. دکتر دمیترو هرودزینسکی، دانشگاه ملی علوم اوکراین می گوید: «زمانی که تنوع زیستی چرنوبیل را مورد مطالعه قرار دادیم، نکته بسیار خطرناکی یافتیم. گونه هایی که نسلشان به سرعت تغییر می کند، در معرض تغییرات سریع هستند. آن ها خصوصیات ژنتیکی و نژادی جدید کسب کرده اند که می تواند برای انسان خطرناک باشد». مسئولان ژاپنی می توانند از تجربه های فاجعه چرنوبیل استفاده کنند. پروفسور جیم اسمیت می گوید: «اگر ناحیه ای از فوکوشیما خالی بماند، شاهد آنچه در چنوبیل روی داد، خواهیم بود. یعنی حیوانات وحشی برمی گردند و طبیعت در منطقه آلوده احیا می شود». جان اسمیث معتقد است که انسان بیش از تشعشعات هسته ای به طبیعت آسیب می رساند. او می گوید: «تجربه ای که تاکنون داشته ایم و تجربه ما از چرنوبیل نشان می دهد که طبیعت می تواند با شدیدترین تصادف هسته ای کنار بیاید. منظور این نیست که تشعشعات خوب است. یعنی کاری که ما انسان ها انجام می دهیم، مانند بریدن درختان، شخم زدن زمین، شکار و ماهیگیری، از تشعشعات هسته ای آسیب بیشتری به حیوانات وحشی وارد می کند».