آلودگی نفتی همچنان در خلیج مکزیک قربانی می گیرد

زیست نیوز- زخم های باز، عفونت های انگلی، لکه های اسرار آمیز سیاه و ... علائمی هستند که همچنان پس از گذشت دو سال از فاجعه نشت نفت در خلیج مکزیک - بزرگترین حادثه از این نوع - حیات دریایی این منطقه را تحت تاثیر قرار داده اند. در حالی که بر اساس شواهد موجود، نتیجه گیری قطعی در این زمینه انجام نشده، اما درست بودن تردید دانشمندان بدان معنی است که آسیب های زیست محیطی خلیج مکزیک به واسطه فاجعه خط لوله شرکت "بی پی" همچنان ادامه دارد. از این رو، تصویر ترسیم شده از کنترل بحران در این منطقه به روشنی سال گذشته نخواهد بود. این در شرایطی است که عواقب فاجعه مذکور می تواند فراتر از آسیب پذیری حیات ماهی ها باشد. طی یک سال گذشته، تحقیقات نشان داده که مرجان های آب های عمیق، جلبک های دریایی، دلفین ها، مانگروها و گونه های دیگر گیاهی و جانوری از نشت نفت آسیب دیده اند. به اعتقاد "کریستوفر دی الیا" رئیس دانشکده ساحل و محیط زیست دانشگاه "لوئیزیانا"، شواهد مختلف حاکی از آن است که شرایط در خلیج مکزیک به حالت عادی خود باز نگشته است. در واقع آسیب های زیست محیطی کمتر نسبت به آنچه که پیش بینی می شد، به معنای آن نیست که همه مشکلات برطرف شده اند. چند هفه پس از انتشار نفت، ماهیگیرانی که برای صید ماهی های "گروپر" و "سرخو" به حوالی منطقه حادثه دیده رفته بودند، ماهی هایی با زخم های باز و لکه های عجیب بر روی بدنشان صید کردند که مشابه آن را تاکنون ندیده بودند. محققان بر این باور بودند که این علائم و بیماری ها تهدیدی برای سلامتی انسان محسوب نمی شوند. اما این مساله می تواند به جانوارانی که در سطوح بالاتر زنجیره غذایی دریایی قرار دارند، سرایت کرده و در نهایت میزان درآمد مردمی که زندگی خود را از طریق صید این ماهی ها می گذرانند، کاهش دهد. با این وجود و به رغم تاثیر آلاینده های مختلف در خلیج مکزیک، همچنان نمی توان شرایط اخیر را مستقیما به آن حادثه مرتبط کرد. علاوه بر این، دانشمندان اطلاعات پایه درباره بیماری ماهی ها تا پیش از نشت نفت در این منطقه را ندارند. مسلما، تحقیق و مطالعه جامع در این زمینه روندی زمان بر بوده، اما برای ماهیگیران و محققان مشخص است که همچنان مشکلی در حیات دریایی این منطقه وجود دارد. نتایج یک سری از تحقیقات حاکی از وجود نفت در کیسه صفرای ماهی هایی که در آگوست 2011 - تقریبا 15 ماه پس از حادثه در بیستم آوریل 2010 - صید شدند، بود. به گفته "استیو موراوسکی" زیست شناس دریایی در دانشگاه "فلوریدای جنوبی"، از طریق بررسی کیسه صفرای ماهی می توان آخرین وعده غذایی آنها را مشخص کرد. از این رو، وجود نفت پس از گذشت 15 ماه نشان از ادامه آسیب های نشت نفت بوده است. تابستان سال گذشته نیز تیمی از دانشمندان مطالعه ای را به رهبری موراوسکی آغاز کردند که به گفته متخصصان، پر هزینه ترین مطالعه درباره شرایط ماهی ها در آب های کم عمق و عمیق خلیج مکزیک بوده است. طی ماه های ژوئیه و آگوست، دانشمندان بیش از 4 هزار ماهی را صید کردند. حدود 3 درصد از آنها دارای زخم های باز و علائم انگلی ناشی از آلاینده های زیست محیطی بودند. با حرکت دانشمندان به سمت آب های عمیق تر آلاباما، می سی سی پی و به ویژه لوئیزیانا بر میزان ماهیان بیمار نیز افزوده شد. طی مطالعات اخیر در آب های ساحلی اقیانوس اطلس، یک درصد از ماهی ها دچار بیماری بوده، اما به اعتقاد موراوسکی این آمار نمی تواند برای مقایسه با شرایط خلیج مکزیک که آب های گرم تر آن محل مناسبی برای رشد باکتری ها و انگل های مولد بیماری فراهم می کند، استفاده شود. تحقیقات آزمایشگاهی نیز نشان داده اند که سیستم ایمنی ماهی ها تحت تاثیر شوک زیست محیطی ناشناخته یا آلاینده قرار گرفته است. به اعتقاد موراوسکی، به رغم هزینه های سنگین و چند میلیارد دلاری که در راستای جلوگیری از نشت نفت و خسارات ناشی از آن به محیط زیست صرف شده، این گونه به نظر می رسد که اقدام های بیشتری باید در این زمینه صورت بگیرد تا پاکسازی کامل خلیج مکزیک تکمیل شود.