زیست نیوز- علت چیست که 20 هزار سال قبل و در خلال عصر یخبندان، میزان دی اکسید کربن اتمسفر نسبت به دوران گرم تر تا این اندازه کم بوده است؟ و چرا میزان آن، زمانی که کره زمین گرم تر شد، روند افزایشی به خود گرفت؟ مطالعه اخیر بر اساس روش جدید اندازه گیری ایزوتوپ مشخص کرده که فرآیندی در اقیانوس باعث این رخداد شده است. ابن مطالعه توسط دانشمندان دانشگاه های "برن" و "گرونوبل" و "موسسه تحقیقات قطبی و دریایی آلفرد وگنر" در "انجمن هلم هولتز" انجام شده است. در حدود 20 هزار سال قبل و در خلال آخرین عصر یخبندان، غلظت دی اکسید کربن در اتمسفر به طور قابل توجهی کمتر از دوران گرم تر کره زمین بوده است. بررسی های صورت گرفته بر روی هسته های یخ قطب جنوب در دو دهه قبل نیز این مساله را نشان داده بود. پس از آن، یک تیم بین المللی از متخصصان یخ شناس تحقیقات مختلفی را حتی در ارتباط با زمان های پیش از عصر یخبندان انجام دادند. آنها دریافتند که رابطه نزدیک بین میزان دی اکسید کربن و دمای کره زمین از 800 هزار سال پیش تاکنون وجود داشته است. همچنین آنها به دنبال کشف پاسخ این پرسش بودند که در زمان عصر یخبندان این مقدار دی اکسید کربن در کجا جمع شده و چگونه بار دیگر با چنین حجم زیادی به اتمسفر بازگشته است. بنابر اعلام دکتر "یوآخین اشمیت" که رهبری مطالعه اخیر را بر عهده داشته و محقق مرکز تحقیقاتی تغییرات آب و هوایی"Oeschger"در دانشگاه برن است، تیم تحقیقاتی آنها فرآیندهایی را در اقیانوس شناسایی کرده اند که می تواند پاسخی به پرسش افزایش دی اکسید کربن در دوران های گرمتر کره زمین محسوب شود. به اعتقاد دکتر اشمیت، در خلال عصر یخبندان حجم عظیمی از دی اکسید کربن در اعماق اقیانوس جمع شده و از میزان آن در اتمسفر کاسته شده است. اما در پایان عصر یخبندان، با ذوب شدن توده های عظیم یخ و تغییر جریان اقیانوسی، دی اکسید کربن انباشته شده در اعماق بار دیگر به سطح آمده و در نهایت وارد اتمسفر شده است.  در حال حاضر روش جدید اندازه گیری ایزوتوپ، برای اولین بار این امکان را فراهم کرده تا "اثر دی اکسید کربن" موجود در یخ دقیقا مورد بررسی قرار بگیرد. دکتر اشمیت و همکارش پروفسور "هوبرتوس فیشر" ابتدا روش های اندازه گیری ایزوتوپ برای هسته های یخ را در موسسه تحقیقاتی قطبی و دریایی آلفرد وگنر توسعه داده و پس از آن، طی چندین سال تحقیقات خود را در برن ادامه داده اند. در این روش جدید، هوای به دام افتاده در هسته یخ را به طور کامل استخراج کرده و دی اکسید کربن موجود در آن را مورد بررسی قرار می دهند. ایزوتوپ های مختلف دی اکسید کربن در "طیف سنج جرمی" مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و از داده های کسب شده، منشاء دی اکسید کربن مشخص می شود. پژوهشگران در دهه هشتاد میلادی نیز اعلام کرده بودند که این پازل با استفاده از "ایزوتوپیک اثر دی اکسید کربن" قابل حل است. با این وجود، به دلایل فنی امکان استخراج دی اکسید کربن به دام افتاده در یخ های قطبی و تجزیه و تحلیل دقیق آنها در آن زمان امکان پذیر نبود. سناریوهای آینده یوآخین اشمیت می گوید: داده های جدید ما را قادر به اصلاح و بهبود نظریه هایی درباره دلایل احتمالی نوسانات دی اکسید کربن کرده اند. داده های گذشته نیز تصویری روشن از شرایط آب و هوایی در اواخر عصر یخبندان در اختیار ما قرار داده اند. اکنون این داده ها باید با نتایج نمونه های آب و هوایی برای بررسی و توسعه مدل های بیشتر مورد مقایسه قرار بگیرند. این در حالی است که علاوه بر کنجکاوی علمی درباره چگونگی عملکرد و شرایط کره زمین در گذشته، پرسش اساسی فعلی این است که حیات کره زمین تحت تاثیر انسان چگونه خواهد بود. در نتیجه این قبیل مطالعات برای پیش بینی شرایط آینده از اهمیت بسیار زیادی برخوردار هستند زیرا غلظت دی اکسید کربن موجود در اتمسفر طی 800 هزار سال گذشته هیچ گاه به میزان فعلی آن نبوده است.