ايسنا- شامگاه ـ 26 بهمن ماه ـ تالار وحدت مملو از جمعيتي بود كه آمده بودند شاهد هنرنمايي هاي ذوالفنون و گروه «اوستا» باشند.

رأس ساعت 21 ذوالفنون با سه تارش وارد صحنه شد و پيش از اجراي بداهه نوازي، در سخناني گفت: آن جا كه سخن بازمي ماند، موسيقي آغاز مي شود. اين جمله معروفي است كه در تاريخ ماندگار شده و سخن بجايي است.

او ادامه داد: بيان و زبان هنر، زيباترين و روان ترين احساسات و عواطف آدمي را پديد آورده است؛ بنابراين درست به نظر نمي رسد كه بعد از اين تحول كه از تكلم به زبان هنر رسيده ايم، به عقب برگشته و هنر را با تكلم توجيه كنيم.

ذوالفنون معتقد است: اين شرايط زماني پديد مي آيد كه بين حقيقت هنر و ذهنيت هنردوست فاصله ايجاد مي شود؛ بنابراين اين جا وظيفه ي اهل هنر است كه از طريق تكلم اين فاصله را كم كنند.

اين نوازنده سه تار همچنين اظهار كرد: متأسفانه گاهي صحبت هايي درباره موسيقي پيش مي آيد كه عمدتا در تاريخ موسيقي، تكرار مكرر است. ما ادعايي نداريم كه بتوانيم با سخن گفتن مشكلات را حل كنيم، اما شايد اين سخنان مفيد واقع شوند.

اين هنرمند در بخش ديگري از سخنانش از معجزات هنر سخن گفت و افزود: موسيقي به خودي خود هنر نيست، مگر اين كه با الهامات انساني و ايده ها و تفكرات آميخته شود. اگر نه موسيقي تركيبي از اصوات و اوزان است.

او در ادامه متذكر شد: موسيقي زماني تبديل به هنر مي شود كه بتوان خلاقيت را بر اين امواج فيزيكي سوار كرد.

ذوالفنون همچنين درباره ي بداهه نوازي گفت: كسي مي تواند بداهه پرداز باشد كه از مراحلي گذر كرده باشد و ادبيات، فلسفه و تفكرات عرفاني بداند. بنده معتقدم، در موسيقي ايران يك استاد بيش نداريم و آن هم ابونصر فارابي است.

اين سخنان مقدمه اي بود براي اين كه ذوالفنون سه تارش را به دست گيرد و در جست وجوي ناب ترين حس لحظه، دقايقي بداهه بنوازد.

نغمه ي سه تار ذوالفنون و فراز و فرودهايش توانست لحظاتي سكوت را در سالن حكم فرما كند كه مي توانست نشان دهنده مجذوب شدن مخاطبان به نوازندگي ذوالفنون باشد.

در قسمت دوم اجرا، اعضاي گروه «اوستا» بر صحنه حاضر شدند و با آميختن نواي سه تار، عود، كمانچه و دف در دستگاه شور و بيات ترك نواختند.

آرش اوستا، امين گلستان، مجيد محيط، همايون پشتدار، نغمه هدايتي، هما ميواني و محمد جابري هنرمنداني بودند كه براي گروه «اوستا» نوازندگي كردند.

*****

بخش رقابتي در سالن رودكي

از سوي ديگر، سالن رودكي كه در جشنواره بيست وهفتم موسيقي فجر ميزبان بخش رقابتي شده است، شامگاه گذشته محل اجراي گروه آوازي «دامور» و كر پرديس هنرهاي زيباي دانشگاه تهران به رهبري لوريس هويان بود.

به گزارش ايسنا، گروه آوازي «دامور» سعي كرده بود در اين اجرا، كلام را جايگزين نواي ساز كند و شايد رپرتوار اين گروه آوازي كاري جديد محسوب نمي شد، اما از نظر تفاوت در سبك اجرا مي توانست براي مخاطب تازگي داشته باشد.

همچنين برخلاف ساير گروه هاي كر جشنواره كه اجراهايي را به صورت «پلي بك» و يا تك نوازي به صحنه بردند، اين گروه با شش خواننده كرال از جمله تنور، آلتو، سوپرانو و باس، قطعاتي را همچون «پت و مت»، «گل گلدون»، «دختر بويراحمدي» و ... اجرا كرد.

طراحي لباس متفاوت اين گروه نيز شامل بهره بردن از رنگ هاي گرم و تند بود، كه از ديگر ويژگي هاي اجراي گروه آوازي «دامور» محسوب مي شد.

اما در اجراي گروه كر دانشجويان پرديس هنرهاي زيبا، لوريس هويان به عنوان رهبر گروه با استفاده از 20 خواننده كر، از رپرتواري با ريتمي يكنواخت بهره برده بود كه به نظر مي رسيد تكراري بودن قطعات بدون نوآوري باعث كسل شدن مخاطب شده بود.

*****

حاشيه هاي روز سوم جشنواره:

در حالي كه سه روز از جشنواره موسيقي فجر مي گذرد، بنرهاي جشنواره هنوز در تالار وحدت نصب نشده اند. همچنين تالار رودكي كه از آن به عنوان بهترين تالار ايران ياد مي شود، رديف خبرنگاران را به مخاطباني اختصاص مي دهد كه بدون بليت وارد سالن مي شوند. اين در حالي است كه دبير جشنواره بارها خبرنگاران را به پوشش بخش ويژه جوانان ترغيب كرده است.