پول نیوز، مازیار دانیالی - در حالی که قیمت نفت طی چند ماه اخیر تقریبا روند ثابتی را طی کرده و با نوسان های چشمگیری مواجه نبوده اما چشم انداز این بازار نامطمئن تر از همیشه به نظر می رسد. با توجه به وخیم تر شدن شرایط اقتصاد جهانی و همچنین برخی شرایط ژئوپولتیکی، احتمال سقوط و یا افزایش ناگهانی قیمت طلای سیاه در آینده نزدیک وجود دارد.

بر اساس آمار موجود این گونه به نظر می رسد که قیمت نفت به یک حالت تعادل در محدوده 100 تا 120 دلار برای هر بشکه رسیده است. در اکثر مواقع سال 2011 نیز معامله های نفتی در همین محدوده قیمتی انجام شده اند. با این وجود، با یک بررسی کوتاه و صحبت با فعالان و کارشناسان بازار می توان به این نتیجه رسید که باقی ماندن قیمت نفت در محدوده فعلی غیر ممکن به نظر می رسد.

در واقع شکاف عمیقی میان افرادی که انتظار افزایش فزاینده قیمت ها را داشته و کسانی که معتقد به کاهش قیمت ها هستند، ایجاد شده است. در این میان تنها نکته مورد توافق هر دو گروه، بحران و یا بحران هایی است که می توانند طی سال آینده بازار نفت را به شدت تحت تاثیر قرار دهند.

در حال حاضر خطرات مختلفی اقتصاد جهانی را تهدید می کنند و روند کاهشی شاخص های اقتصادی چه در کشورهای توسعه یافته و چه در کشورهای در حال توسعه موید این مساله است. بحران منطقه یورو، اتحادیه اروپا و در منظر کلی اقتصاد جهانی را به شدت تهدید می کند. اتحادیه اروپا 24 درصد از تولید ناخالص داخلی و 16 درصد از تقاضای نفت جهانی را به خود اختصاص داده است. از این رو، ادامه و گسترش بحران در این منطقه می تواند بار دیگر جهان را به دوران رکود بازگرداند.

همزمان با این مساله نشانه هایی از کاهش رشد در چین، دومین نظام اقتصادی بزرگ جهان دیده می شود. بازار سهام این کشور طی سال جاری میلادی با کاهش 23 درصدی مواجه بوده است. کاهش تقاضای نفت از چین و اروپا می تواند کاهش قیمت این ماده را به همراه داشته باشد. این در حالیست که افزایش تولید 3 درصدی آمریکا در سال جاری میلادی نسبت به سال 2010، خطر تولید بیش از اندازه در صورت سقوط اقتصاد جهانی را ایجاد کرده است.

عرضه جهانی نفت با توجه به کاهش تقاضا که از سال 2010 آغاز شده و طی سال جاری میلادی سرعت بیشتری به خود گرفته در شرایط دشواری قرار گرفته است. طی چند وقت اخیر، افزایش تنش ها میان غرب و ایران نیز شرایط را بسیار حساس کرده است. در نتیجه هرگونه اختلال به واسطه کاهش تولید که از حوادث ژئوپولیتیکی ناشی شود، مستقیما بر قیمت ها تاثیرگذار خواهد بود.

حال پرسشی که مطرح می شود این است، برای کاهش خطرات موجود چه اقدام هایی را می توان در نظر گرفت. در مرحله اول میزان تولید معقول و مسئولانه کشورهای تولیدکننده و همکاری با کشورهای مصرف کننده مهم ارزیابی می شود. این مساله در راستای حصول اطمینان از بازگرداندن اعتماد به بازارهای جهانی و تولید مناسب نفت خام از اهمیت خاصی برخوردار است.

بدون شک کاهش خطرات به افزایش اعتماد منجر شده و این مساله برای اقتصاد جهانی بسیار حیاتی است. تصمیم اخیر اوپک در رابطه با تعیین سقف تولید 30 میلیون بشکه در روز طی نیمه اول سال 2012، از سوی کارشناسان اقدامی مثبت در مسیر درست ارزیابی شده است.

علاوه بر این همکاری و روابط بهتر عراق با اوپک خبر خوبی در راستای عادی سازی شرایط پس از یک دوره تقریبا ده ساله محسوب می شود. از سرگیری تولید نفت لیبی و رسیدن آن به یک میلیون بشکه در روز نیز خبر خوب دیگری برای بازار نفت محسوب می شود. اگرچه این رقم همچنان با میزان تولید 1.6 میلیون بشکه ای پیش از شروع ناآرامی ها فاصله دارد اما روند افزایشی و چشم انداز آن مثبت ارزیابی شده است.

با این وجود، به اعتقاد کارشناسان همچنان باید اقدام های بیشتری برای بازگرداندن اعتماد به بازار و کشورهای مصرف کننده که با آینده شکننده اقتصاد جهانی مواجه هستند، صورت پذیرد.