به گزارش خبرنگار خبرگزاري موج، سازمان مديريت صنعتي با رتبه بندي شرکت ها در محيط کسب و کار، تلاش علمي براي تلخيص بسياري از اطلاعات پيراموني محيط کسب و کار در قالب سنجه هاي ساده و قابل درک دارد.

رتبه بندي مي تواند اطلاعات مفيدي درباره وضع شرکت ها در مقايسه با رقيبان خود در اختيار ذينفعان از قبيل مديران، سهامداران و سرمايه گذاران، اعتبار دهندگان و بانک ها، مشتريان، دولت و سازمان هاي دولتي و ... قرار دهد.
براساس اين گزارش، دو روش کلي براي ارزيابي بنگاه هاي اقتصادي وجود دارد. روش اول، روش ارزيابي جايگاه و نتيجه عملکرد شرکت ها است. بسياري از فهرست هاي رتبه بندي متعارف در جهان از قبيل فورچون500، يک هزار شرکت برتر امريکا، S&P، FTSE و ... براساس يک يا مجموعه اي از شاخص هاي خروجي گرا(با ماهيت ارايه خروجي و نتيجه عملکرد) به رتبه بندي شرکت مي پردازند.

اين گزارش مي افزايد: روش دوم، روش ارزيابي فرآيندي عملکرد شرکت يا روش هاي فرآيندگرا است. در اين مدل هاي رتبه بندي، معيار ارزيابي شرکت ها بر فرآيند کار تمرکز بيشتري دارد. اين مدل ها بر مجموعه گسترده تري از شاخص ها اعم از کيفي و کمي و بردامنه وسيع تري از متغيرها که ورودي ها(Input)، فرآيندها(Process) و خروجي ها(Output) را در بر مي گيرد، تکيه دارد.

انواع مدل هاي رايج ارزيابي کيفيت نظير مدل دمينگ، بالدريج، EFQM و ... در گروه "فرآيندگرا" قرار دارد. اين مدل ها در ارزيابي يک شرکت خاص و به منظور گزارشدهي به مديران و ذينفعان مستقيم شرکت مناسبت بيشتري دارند چون به تفصيل به عملکرد شرکت مي پردازد و به همين دليل از قدرت نفوذ کمتري برخوردار است.

به دليل نياز به دامنه گسترده اي از اطلاعات براي محاسبه معيارهاي ارزيابي در روش هاي "فرآيندگرا"، در بسياري از مواقع انجام بخش هايي از کار در اين رتبه بندي ها بر "خودارزيابي" استوار است. اين مساله زماني که قصد رتبه بندي ميان شرکت هاي زيادي را داريم، غيرقابل اتکا خواهد بود و به همين دليل از قابليت روش هاي "فرآيندگرا" در تدوين فهرست هاي عمومي کاسته مي شود.

هم اکنون بسياري فهرست فورچون500 را مي شناسند و مي دانند شرکت فروشگاه هاي زنجيره اي وال مارت و شرکت نفتي اکسون و ... در رقابت براي کسب رتبه اول فورچون هستند اما در مورد رتبه بندي EFQM در امريکا و يا کشورهاي ديگر، اطلاعي در دسترس عموم نيست و اين نمونه اي از تفاوت قدرت نفوذ در دو روش رتبه بندي "خروجي گرا" و "فرآيندگرا" است.

با توجه به هدف تدوين فهرست شرکت هاي برتر ايران(IMI-100) از سوي سازمان مديريت صنعتي که "شفاف سازي فضاي کسب و کار و جايگاه اقتصادي شرکت هاي ايراني و رتبه بندي آنها از نظر ميزان تاثيرگذاري در اقتصاد ملي، با هدف گسترش رقابت در فضاي کسب و کار بنگاه هاي اقتصادي" است مشاهده مي شود که اين هدف تناسب بيشتري با روش هاي رتبه بندي "خروجي گرا(نتيجه گرا)" دارد چراکه شفاف سازي جايگاه اقتصادي شرکت ها، هدفي است که مدل هاي فرآيندگرا نمي توانند به آن پاسخ گويند.

بنابراين گزارش، زماني که تعيين جايگاه اقتصادي شرکت ها در مقايسه با هم مطرح است، نمي توانيم ارزيابي خود را محدود به چند شرکت خاص کنيم و افزايش تعداد شرکت ها نيز استفاده از روش هاي "فرآيندگرا" را به عنوان کاري مداوم و سالانه غير ممکن مي کند.
پس بايد گفت که فهرست 400شرکت بزرگ و 100شرکت برتر ايران(IMI-100) فهرستي براي شناسايي جايگاه بنگاه هاي اقتصادي بر مبناي روش رتبه بندي براساس روش هاي "خروجي گرا" است.

سازمان مديريت صنعتي، چهاردهمين دوره رتبه بندي شرکت هاي برتر ايران(IMI-100) را از شهريورماه امسال آغاز کرده و 24بهمن ماه امسال با برپايي همايشي، 400 شرکت بزرگ و 100شرکت برتر ايران در مرکز همايش هاي بين المللي صدا و سيما معرفي خواهد شد.