این زن با بیان اینکه حدود 12 سال از زندگی مشترکمان می گذرد، اظهار داشت: شوهرم طی 12 سال زندگی مشترک حاضر نشده است خانه ای تهیه کند و همیشه مستأجر بودیم. شوهرم با اینکه وضع مالی نسبتاً خوبی دارد ولی حاضر به خرید خانه نیست.
وی ادامه داد: شوهرم می گوید که پایین تر از منطقه یک نمی تواند زندگی کند و توان خرید خانه در این منطقه را هم ندارد بنابراین تنها می تواند خانه ای در این منطقه اجاره کند و من نباید شکایتی کنم.
مرد در دادگاه خانواده حضور داشت و با اشاره به اینکه همسرم باید بداند که من نمی توانم در منطقه دیگری زندگی کنم و تا زمان خوب شدن وضع مالی ام باید با من کنار بیاید، عنوان کرد: می خواهم همسرم درخواستش را پس گرفته و این قدر سریع لج نکند.
وی با اشاره به اینکه 2 فرزند داریم، گفت: همسرم بی اندازه بهانه می گیرد ولی باید بداند که من او را طلاق نداده و در حال حاضر نمی توانم خانه ای خریداری کنم.
زن بار دیگر با بیان اینکه من هم منطقه محل زندگیمان را دوست دارم ولی دیگر از مستأجری خسته شدم، اظهار داشت: می خواهم از شوهرم جدا شده و خود را از مستأجری نجات داده و دیگر استرسی در خصوص کرایه خانه نداشته باشم.
وی با اشاره به اینکه کارمند یک شرکت خصوصی هستم، افزود: من هم پای شوهرم بیرون از منزل کار می کنم تا قسط های وام و کرایه خانه را تهیه کنیم؛ در حقیقت از این وضع خسته شدم و می خواهم دیگر سر کار نروم و در خانه با آرامش زندگی کنم.
مرد بیان کرد: همسرم را طلاق نداده و می خواهم فرصتی به من بدهد تا به مرور بتوانم خانه ای در منطقه ای که دوست داریم خریداری کنم.
قاضی این شعبه بعد از شنیدن اظهارات طرفین، زن و مرد را به مصالحه دعوت کرد و حکمی مبنی بر طلاق صادر نکرد.

نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.
نظر شما